II SA/Ke 601/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Jacek Kuza, Asesor WSA Agnieszka Banach, Protokolant Starszy inspektor sądowy Katarzyna Tuz-Stando, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 października 2017r. sprawy ze skargi T. S. i M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z [...], po rozpatrzeniu odwołania T. i M. małżonków S. od decyzji Wójta Gminy z [...], zatwierdzającej projekt podziału stanowiąc ej ich własność nieruchomości, oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...] o pow. 0,0600 ha, położonej w miejscowości D. gmina B. na działki: [...]/20 o pow. 0,0592 ha i [...]/21 o pow. 0,0008 ha, szczegółowo wykazanych na mapie przyjętej do Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej [...] za nr [...] wykonanej przez geodetę uprawnionego, stanowiącej integralną część niniejszej decyzji, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu Kolegium powołując się na ustalenia organu I instancji podniosło, że projekt podziału nieruchomości opracowano zgodnie z decyzją lokalizacji inwestycji celu publicznego wydaną przez Wójta Gminy B. z [...] obejmującą budowę kanalizacji sanitarnej w miejscowości D., oraz w oparciu o wstępny projekt podziału, pozytywnie zaopiniowany przez Wójta Gminy B. postanowieniem z [...], na które nie wniesiono zażalenia. Podczas czynności pomiarowych wykonywanych przez geodetę strony nie wnosiły sprzeciwu w kwestii proponowanego podziału. Następnie cytując treść art. 97 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 2147), dalej "ustawa", organ odwoławczy stwierdził, że postępowanie podziałowe może być wszczęte z urzędu w celu wydzielenia części nieruchomości niezbędnej do realizacji celów publicznych określonych w art. 6 ustawy, nie jest wówczas wymagana zgoda właściciela na podział nieruchomości. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że w niniejszej sprawie podział prowadzony był z urzędu w związku z decyzją lokalizacji inwestycji celu publicznego z [...]. Z decyzji tej wynika również, że omawiany podział jest niezbędny do realizacji celu publicznego, gdyż projektowana realizacja kanalizacji ściekowej, spełnia warunek uznania jej za cel publiczny, skoro ma stanowić publiczne urządzenie służące do przesyłania ścieków. Ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego w danym miejscu, a inwestycji liniowej na danym obszarze, nie podlega swobodnej ocenie organu, a tym bardziej nie jest zależne od woli właścicieli i innych osób, mających prawa do nieruchomości, na których inwestycja ma być położona. Sama bowiem decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji nie wkracza w sferę wykonywania praw przysługujących do nieruchomości, poza warunkami, które wynikają wprost z przepisów prawa powszechnie obowiązującego. Kolegium zaznaczyło, że organ rozstrzygając wniosek o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego jest związany jego zakresem, nie ocenia celowości i zasadności zamierzenia inwestycyjnego, jak również nie jest upoważniony do oceny racjonalności lub słuszności przyjętych rozwiązań, jest wnioskiem związanym i może rozstrzygać tylko w takim zakresie, jaki został przez inwestora we wniosku określony, badając kompletność wniosku i jego zgodność z przepisami prawa. To inwestor dokonuje, przed złożeniem wniosku wszechstronnej analizy uwarunkowań przestrzenno-technicznych inwestycji, kierując się zasadami racjonalności i słuszności rozwiązań przyjętych w projekcie planowanej do realizacji inwestycji. W niniejszej sprawie we wniosku o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego, wnioskodawca przedstawił proponowany przebieg sieci kanalizacji sanitarnej i taki zakres był przedmiotem analizy organu administracji. Zatem tym bardziej w trakcie sprawy w przedmiocie podziału nieruchomości organ nie dokonuje analizy racjonalności przeprowadzonej inwestycji celu publicznego. Organ jedynie ocenia czy granica projektowanej działki pokrywa się z linią rozgraniczającą określoną w załączniku graficznym do decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego poprzez porównanie dokumentów (map) sporządzonych w tej samej skali. Kolegium dokonując porównania obydwu dokumentów stwierdziło, że przebieg inwestycji uwidoczniony na projekcie podziału odpowiada liniom rozgraniczającym, uwidocznionym w załączniku graficznym do decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego, określającym usytuowanie elementu kanalizacji sanitarnej - przepompowni, w części przebiegającej przez nieruchomość skarżących. Porównanie załącznika graficznego do decyzji z [...] przedstawiającego lokalizację inwestycji na nieruchomości skarżących pozwala na stwierdzenie, że kontrolowana decyzja zgodna jest z wymogami prawa, a w szczególności potwierdza niezbędności dokonania podziału z uwagi na realizację celu publicznego. Odnosząc się do zarzutu negatywnego oddziaływania przepompowni na środowisko, organ podkreślił, że zarzut ten może być ewentualnie przedmiotem odrębnego postępowania w trybie ustawy Prawo ochrony środowiska. W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze na powyższą decyzje T. S. i M. S. zwrócili się o zbadanie sprawy pompowni, gdyż w powietrzu jest duży fetor i przedostaje się on do domu, a szczególnie do łazienki. Zarzucili, że pompownia ścieków jest za blisko ich domu, powinna ona być usytuowana w polu na przewiewie, a nie na podwórku otoczona budynkami. Ponadto skarżący podali, że ich dom jest zalewany wodą spływającą z ulicy i już dwa razy musieli wymieniać piec do centralnego ogrzewania. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalanie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Jej przedmiotem jest decyzja zatwierdzająca podział należącej do skarżących działki ewidencyjnej nr [...]na dwie mniejsze działki, oznaczone numerami [...]/20 – o powierzchni 0,0592 ha oraz [...]/21 o pow. 0,0008 ha. Wydanie zaskarżonej decyzji zostało poprzedzone wydaniem przez organ I instancji postanowienia z [...], pozytywnie opiniującego wstępny projekt podziału, które to postanowienie stało się ostateczne. Jako podstawę prawną decyzji organy wskazały między innymi przepis art. 97 ust. 3 pkt 1 u.g.n., zgodnie z którym podziału nieruchomości można dokonać z urzędu, jeżeli jest on niezbędny do realizacji celów publicznych. Z niekwestionowanych w sprawie ustaleń poczynionych przez organ wynika, że podział został dokonany zgodnie z ostateczną decyzją o lokalizacji inwestycji celu publicznego z [...], która to decyzja przewidziała zlokalizowanie między innymi na nieruchomości skarżących fragmentu kanalizacji sanitarnej. Zgodzić się należy z Kolegium, że w niniejszej sprawie skarżący nie mogą skutecznie kwestionować zlokalizowania na ich nieruchomości tej inwestycji w postaci pompowni. Nie mogą także skutecznie zwalczać zaskarżonej decyzji zarzutami związanymi z uciążliwością, jaką niesie za sobą funkcjonowanie pompowni, a w zasadzie tylko do tego sprowadzają się podnoszone przez nich zarzuty. Przedmiotem kontroli Sądu nie mogą być także kwestie związane z zalewaniem działki skarżących wodą spływającą z drogi, zaskarżona bowiem decyzja nie dotyczy budowy drogi czy tez zmiany stosunków wodnych na gruncie ale podziału działki. Jak wskazał między innymi Naczelny Sąd Administracyjny w swoim wyroku z 15 lutego 2017 r. w sprawie o sygn. I OSK 909/15, dopóki pozostaje w obrocie prawnym postanowienie organu pozytywnie opiniujące podział nieruchomości, dopóty nie jest możliwa odmowa jej podziału na podstawie projektu podziału, odpowiadającego projektowi opiniowanemu. Przeciwne stanowisko prowadziłoby ewidentnie do naruszenia zasady zaufania do organów władzy publicznej określonej w art. 8 k.p.a. Jak zaś już wcześniej wskazano, w obrocie pozostaje ostateczne postanowienie Wójta Gminy B. wydane na podstawie art. 93 ust. 1, 4 i 5 u.g.n. Mając powyższe na uwadze skargę, jako niezasadną należało oddalić, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.).