II SA/Ke 602/17

II SA/Ke 602/17 POSTANOWIENIE Dnia 30 kwietnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Detka po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 14 grudnia 2017 r. sygn. akt II SA/Ke 602/17 w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości postanawia: odmówić przywrócenia terminu. II SA/Ke 602/17 UZASADNIENIE Pismem z 7 sierpnia 2017 r. R. S., reprezentowana przez pełnomocnika A. S., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, skargę na decyzję Wojewody Świętokrzyskiego z dnia 21 lipca 2017 r. w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości. Wyrokiem z dnia 14 grudnia 2017 r. Sąd oddalił powyższą skargę. Pismem z 8 stycznia 2018 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wskazując na zły i wciąż pogarszający się stan zdrowia. Wyjaśnił, że na przestrzeni kilku miesięcy przeszedł szereg operacji. Wskazał, że uciążliwa choroba powoduje utraty równowagi, zawroty głowy, nudności z wymiotami. Z końcem roku przeszedł kolejną operację, w wyniku której usunięto mu wiele narządów wewnętrznych, tkanek miękkich i samej otrzewnej. Leczenie trwa już kwartał, a pełnomocnik skarżącej wciąż nie może funkcjonować, co uniemożliwiało wykonywanie czynności dnia codziennego, czy też udanie się do Sądu. Zarządzeniem z 1 lutego 2018 r. A. S. został zobowiązany do złożenia dokumentacji medycznej (np. zaświadczeń lekarskich, wypisu ze szpitala), która uprawdopodabniałaby stwierdzenie, że w okresie od 14 grudnia 2017 r. do 8 stycznia 2018 r. (tj. do daty złożenia wniosku o przywrócenie terminu w placówce pocztowej), jego stan zdrowia uniemożliwiał złożenie wniosku o doręczenie odpisu wyroku z 14 grudnia 2017 r. wraz z uzasadnieniem, w tym także nadanie takiego wniosku na poczcie. W odpowiedzi z 20 lutego 2018 r. A. S. poinformował, iż w dniu 14 grudnia 2017 r. miał wizytę u lekarza laryngologa z powodu silnych zawrotów głowy. Podniósł, iż z tej przyczyny nie tylko w dniach 14 grudnia 2017 r. – 8 stycznia 2018 r., ale i w lutym 2018 r. przebywał w szpitalu w Warszawie, w Klinice Otolaryngologii. Kolejnym zarządzeniem z 27 marca 2018 r., doręczonym 3 kwietnia 2018 r., A. S. został ponownie zobowiązany do złożenia, w terminie 7 dni, karty wypisowej ze szpitala, bądź innego dokumentu potwierdzającego jego hospitalizację, o jakiej mowa we wniosku o przywrócenie terminu oraz w piśmie z 20 lutego 2018 r., a zwłaszcza pobyt w szpitalu w okresie od 14-21 grudnia 2017 r. Odpowiedź na to pismo nie została udzielona. II SA/Ke 602/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Brak winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych i można mówić o niej tylko wówczas, gdy dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody niezależnej od strony. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. Kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu nie jest więc możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa w tym zakresie. W niniejszej sprawie brak winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku pełnomocnik skarżącej upatruje w złym stanie zdrowia, który uniemożliwiał mu stawienie się do Sądu. Zauważyć jednak należy, że powyższa okoliczność nie została uprawdopodobniona choćby zaświadczeniem lekarskim bądź też innym dokumentem, z którego wynikałoby, że A. S. w okresie od 15 – 21 grudnia 2017 r., czyli w ustawowym terminie do złożenia wniosku o doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, znajdował się w stanie uniemożliwiającym dokonywanie czynności procesowych. Dodatkowo wymaga podkreślenia, że wniosek taki mógł przesłać za pośrednictwem poczty (o czym został pouczony w zawiadomieniu o rozprawie z dnia 17 listopada 2017 r.). Okoliczności wskazane w piśmie z 20 lutego 2018 r. ponownie odnoszą się do silnych zawrotów głowy, a dołączona "historia choroby" z Poradni Podstawowej Opieki Zdrowotnej w Nieporęcie dotyczy roku 2003 r. oraz dnia 14 grudnia 2017 r. II SA/Ke 602/17 Nie wynika z niej jednak, aby stan zdrowia pełnomocnika skarżącej był tego rodzaju, że po tej dacie, czyli po 14 grudnia 2017 r., uniemożliwiał mu złożenie wniosku o doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Skarżący wprawdzie wskazał, że "z powodu długotrwających zawrotów głowy nie tylko od 14.12.2017 do 08.01.2018 w lutym 2018r. w trybie pilnym przebywał w Warszawie w Klinice Otolaryngologii", jednak twierdzeń w tym zakresie nie uprawdopodobnił w żaden sposób, gdyż zobowiązanie do złożenia karty wypisowej ze szpitala bądź też innego dokumentu potwierdzającego jego hospitalizację pozostało bez odpowiedzi. Nie jest uprawdopodobnieniem okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, o jakim mowa w art. 87 § 2 p.p.s.a., samo powołanie się w treści wniosku o przywrócenie terminu, na zły stan zdrowia, tym bardziej, że przyczyny uniemożliwiające złożenie wniosku o doręczenie uzasadnienia wyroku musiałyby istnieć w terminie ustawowym do jego wniesienia, a nie w okresach poza tym terminem – tak jak w tym przypadku. Na marginesie wskazać należy, że w ocenie Sądu, pełnomocnik skarżącej, chcąc wywiązać się z obowiązku zachowania należytej staranności przy prowadzeniu jej spraw, w przypadku trudności z nadaniem korespondencji mógł skorzystać z pomocy swojej mocodawczyni, albowiem, jak wynika z akt sprawy, zamieszkują pod tym samym adresem. Z tych względów wobec braku przesłanki z art. 86 § 1 p.p.s.a należało orzec jak w sentencji.