II SA/Ke 604/14

Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 12 sierpnia 2014 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.N. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M.N. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: oddalić wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 31 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę M.N. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. Do skargi został dołączony formularz PPF z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego wniosku wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe żoną. Wnioskodawca osiąga z działalności gospodarczej miesięczny dochód w wysokości 2890 zł, jego żona otrzymuje wynagrodzenie za pracę w wysokości 2287 zł miesięcznie. Skarżący nie wykazał innego majątku oprócz domu wielkości 80 m² i działki rolnej o powierzchni 1,21 ha. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz.270) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem. W rozpatrywanej sprawie skarżący nie wykazał, że nie stać go na poniesienie kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wnioskodawca wraz z żoną osiągają stałe dochody przewyższające minimalne wynagrodzenie za pracę, co umożliwia planowanie wydatków. Jedyne koszty sądowe do jakich skarżący może zostać zobowiązany na obecnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego to wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 250 zł. Wnioskodawca nie podał żadnych okoliczności świadczących o tym o tym, że nie stać go na zapłacenie tej kwoty. Zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy podlega oddaleniu. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.