II SA/Ke 605/10

Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 10 listopada 2010 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. B. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. B. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w całości. J. B. złożył w dniu 29 października 2010 r. formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego. Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca przebywa w zakładzie karnym, nie pracuje i nie osiąga żadnego dochodu. Skarżący nie wykazał żadnego majątku poza mieszkaniem kwaterunkowym wielkości 67,5 m kw. Wnioskodawca oświadczył, że nie wie, czy była jego żona i dorosła córka pracują i osiągają dochody. Zgodnie z przepisami art. 245 § 3 i art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na stronie ciąży jednak obowiązek wykazania, że jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych. W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę trudną sytuację życiową wnioskodawcy, przede wszystkim fakt osadzenia w zakładzie karnym, brak dochodu i majątku poza mieszkaniem kwaterunkowym, uznano że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art.245 § 1 i 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.