II SA/Ke 607/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Pędziwilk - Moskal po rozpoznaniu w dniu 30 września 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.W. na decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie pomocy finansowej na zakup leków i żywności p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] znak: [...] Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w S. odmówił B.W. przyznania pomocy finansowej na zakup leków i żywności. Zawarte w jednym piśmie skargi – m. in. na powyższą decyzję organu I instancji – wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach B.W.. W dniu 6 września 2011r. Przewodniczący Wydziału II tut. Sądu zarządził rozdzielenie w/w skarg na poszczególne decyzje, przy czym sprawie ze skargi B.W. na w/w decyzję z dnia [...] znak: [...] została nadana sygn. akt: II SA/Ke 607/11. W odpowiedzi na skargę Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w S. wniósł o odrzucenie skargi na w/w rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu wskazano, że od decyzji organu I instancji B.W. złożyła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które decyzją z dnia [...] umorzyło postępowanie odwoławcze – na wniosek skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z akt sądowych i administracyjnych niniejszej sprawy wynika, że B.W. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję organu I instancji - Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w S. z dnia [...] znak: [...] Od rozstrzygnięcia tego strona wniosła uprzednio odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które decyzją z dnia [...] umorzyło na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 i art. 137 k.p.a. postępowanie odwoławcze – z powodu cofnięcia odwołania przez B.W. pismem, w którym strona wnosi o "umorzenie" wszystkich postępowań toczących się w jej sprawach przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuacje, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ustawy p.p.s.a.). Podkreślić należy, że samo wniesienie środka zaskarżenia nie jest równoznaczne z realizacją przesłanki, o którym mowa w cyt. przepisie. O spełnieniu tego warunku można bowiem mówić dopiero po rozpoznaniu wniesionego środka zaskarżenia przez organ administracji publicznej (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 marca 2004r., sygn. akt: I SA 2813/03). Na gruncie niniejszej sprawy nie doszło do rozpoznania odwołania B.W. od decyzji Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w S. z dnia [...] znak: [...], gdyż strona skutecznie je cofnęła, co przesądziło o umorzeniu postępowania odwoławczego. Reasumując, skarga na decyzję organu I instancji jest niedopuszczalna. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak sentencji postanowienia – na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a.