II SA/Ke 609/24
PostanowienieWSA w Kielcach2025-03-14
Skład orzekający: Sędzia WSA Krzysztof Armański
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga o wznowienie postępowania sądowego, wniesiona po upływie pięciu lat od uprawomocnienia się orzeczenia, może zostać uwzględniona, jeśli strona nie była pozbawiona możności działania lub należycie reprezentowana?Ratio decidendi
Skarga o wznowienie postępowania sądowego, wniesiona po upływie pięcioletniego terminu określonego w art. 278 PPSA, podlega odrzuceniu, nawet jeśli opiera się na innych podstawach terminowych, chyba że strona była pozbawiona możności działania lub nienależycie reprezentowana. W niniejszej sprawie pięcioletni termin upłynął, a okoliczności faktyczne nie wskazują na pozbawienie strony możności działania.Stan faktyczny
A. K. złożył skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem WSA w Kielcach z 14 kwietnia 2016 r. (sygn. akt II SA/Ke 1124/15), powołując się na postanowienie Sądu Okręgowego w Kielcach z 17 października 2024 r. dotyczące rozgraniczenia. Skarżący argumentował, że postanowienie SO dotyczy tego samego przedmiotu, co sprawa przed WSA, i wniósł o zmianę wyroku WSA i uchylenie decyzji SKO. Wyrok WSA z 2016 r. uprawomocnił się 26 lipca 2016 r.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę o wznowienie postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Armański po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 14 kwietnia 2016 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Ke 1124/15 ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia 19 października 2015 r. znak: SKO GN-70/2560/204/2015 w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej p o s t a n a w i a : I. odrzucić skargę o wznowienie postępowania; II. przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na rzecz adwokata D. P. kwotę 590,40 (pięćset dziewięćdziesiąt 40/100) złotych, w tym VAT w kwocie 110,40 (sto dziesięć 40/100) złotych, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu; III. przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na rzecz A. S. kwotę 192 (sto dziewięćdziesiąt dwa) złote z tytułu wykonywania obowiązków kuratora dla nieznanego z miejsca pobytu T. Ś.
W dniu 12 listopada 2024 r. A. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę o wznowienie postępowania sądowego w sprawie zakończonej wyrokiem tut. Sądu z 14 kwietnia 2016 r. o sygn. akt II SA/Ke 1124/15 w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej, powołując się na wydane przez Sąd Okręgowy w Kielcach postanowienie z 17 października 2024 r. o sygn. akt II Ca 656/24.
Ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącego uzupełnił ww. skargę, powołując jako podstawę prawną do jej wniesienia art. 273 § 2 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935), zwanej dalej "p.p.s.a.", oraz argumentując, że ww. orzeczenie Sądu Okręgowego w Kielcach, dotyczące rozgraniczenia, dotyczy tego samego przedmiotu, który był rozpatrywany przez tut. Sąd. Jednocześnie wniesiono o zmianę poprzednio wydanego wyroku i uchylenie zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach, a także zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 278 p.p.s.a., po upływie lat pięciu od uprawomocnienia się orzeczenia nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem przypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana.
W sprawie, której dotyczy złożona skarga o wznowienie postępowania sądowego, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 14 kwietnia 2016 r. o sygn. akt II SA/Ke 1124/15 stał się prawomocny 26 lipca 2016 r. W tym stanie rzeczy termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowego upływał w dniu 26 lipca 2021 r. Obecnie złożona skarga o wznowienie postępowania sądowego zakończonego ww. wyrokiem została zatem wniesiona z uchybieniem pięcioletniego terminu, o jakim stanowi cyt. art. 278 p.p.s.a. Termin ten jest terminem materialnym, nie podlega przywróceniu i biegnie niezależnie od terminów wniesienia skargi o wznowienie postępowania przewidzianych w art. 272 § 2 i art. 277 p.p.s.a. Nawet skarga o wznowienie postępowania wniesiona z zachowaniem terminów określonych w art. 272 § 2 i 3, bądź art. 277 p.p.s.a., ale po upływie terminu przewidzianego w art. 278 p.p.s.a. będzie podlegała odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym, bez konieczności badania merytorycznej zasadności wskazanych w niej podstaw.
Należy przy tym zwrócić uwagę, że podniesione w skardze okoliczności nie wskazują na to, aby skarżący został pozbawiony możności działania w kwestionowanym postępowaniu, zwłaszcza że strona brała w nim czynny udział. Mianowicie, doręczono odpis wydanego wyroku z uzasadnieniem jej pełnomocnikowi, który następnie sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, doręczoną następnie skarżącemu zgodnie z wymogami art. 177 § 4 i art. 175 § 1 p.p.s.a. Uzasadnienie wniesionej skargi o wznowienie postępowania sądowego stanowi jedynie wydane sprawie rozgraniczenia postanowienie Sądu Okręgowego w Kielcach z 17 października 2024 r. o sygn. akt II Ca 656/24.
W tym stanie rzeczy nie zachodzi okoliczność wyłączająca zastosowanie art. 278 p.p.s.a. tj. pozbawienie strony możności działania lub jej nienależyte reprezentowanie –
która to przesłanka musi dotyczyć strony wnoszącej skargę o wznowienie postępowania. Z kolei zgodnie z art. 280 § 1 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę
o wznowienie postępowania – na podstawie art. 280 § 1 w zw. z art. 278 p.p.s.a.
W punkcie II orzeczono o przyznaniu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adw. D. P. na rzecz skarżącego. Orzeczenie to zostało wydane na podstawie art. 250 § 1 ustawy p.p.s.a. w zw. z § 23 ust. 1 pkt 1 lit. c oraz § 4 ust. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 763).
Z kolei w punkcie III wyroku Sąd przyznał od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na rzecz A. S. – kuratora uczestnika postępowania T. Ś. – wynagrodzenie w kwocie 192 zł. Zasady wynagradzania kuratorów uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 9 marca 2018 r. w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej (Dz. U. z 2018 r. poz. 536), które, wobec braku odrębnych regulacji, mają zastosowanie do spraw prowadzonych przed sądami administracyjnymi. W myśl § 1 ust. 1 tego rozporządzenia wysokość wynagrodzenia kuratora ustanowionego dla strony w sprawie cywilnej ustala się w kwocie nieprzekraczającej 40% stawek minimalnych za czynności adwokackie określonych w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2017 r. poz. 2368 i 2400), a w przypadku gdy kuratorem jest radca prawny - w kwocie nieprzekraczającej 40% stawek minimalnych za czynności radców prawnych określonych w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 225 ust. 3 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1870 i 2400 oraz z 2018 r. poz. 138), w obu przypadkach nie mniej niż 60 zł. Z kolei jak wynika z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. poz. 1800 ze zm.) stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym wynosi 480 zł. Wobec treści powyższych regulacji, Sąd ustalił wysokość wynagrodzenia na kwotę 192 zł (40 % z kwoty 480 zł).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło