II SA/Ke 614/15

Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 5 sierpnia 2015 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków G.B.i M. B. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi G. B. i M. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: zwolnić G. B. i M.B. od kosztów sądowych w całości. G. B. i M. B. złożyli na formularzu PPF wnioski o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z ich skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawcy prowadzą wspólnie gospodarstwo domowe. Jedynym stałym źródłem ich utrzymania jest zasiłek z pomocy społecznej w wysokości 456 zł miesięcznie. Skarżący nie wykazali żadnego majątku oprócz mieszkania wielkości 30 m². Miesięcznie płacą 100 zł za prąd i gaz. Wnioskodawczyni spłaca pożyczkę w wysokości 300 zł miesięcznie Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od kosztów sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez stronę dochodzącą swych roszczeń przed sądem. W rozpoznawanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową i życiową wnioskodawców, przede wszystkim: niski dochód z pomocy społecznej oraz brak majątku poza mieszkaniem, uznano że nie są oni w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Zatem ich wnioski o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zasługują na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.