II SA/Ke 614/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Armański po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. N. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. N. na pismo Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...] r. znak: [...] stanowiące odpowiedź na wniesione przez skarżącą odwołanie od przedstawionej jej w dniu 23 maja 2017r. przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej propozycji w przedmiocie określenia warunków zatrudnienia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego pisma Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Kielcach z dnia [...]. znak: [...] stanowiącego odpowiedź na wniesione przez skarżącą odwołanie od przedstawionej jej w dniu 23 maja 2017r. przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej propozycji określającej warunki zatrudnienia. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. pismem z dnia 23 maja 2017 r., znak: [...], na podstawie art. 165 ust. 7 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. poz. 1948, ze zm.), złożył E. N. propozycję określającą warunki zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej w Izbie Administracji Skarbowej w K.. W odpowiedzi na powyższe [...]: - w dniu 7 czerwca 2017 r. przyjęła przedstawioną jej propozycję, - w dniu 12 czerwca 2017 r. (data wpływu do organu), wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa w związku z przedstawioną jej propozycją, - w dniu 6 czerwca 2017 r. (data wpływu do organu), traktując powyższą propozycję jako decyzję, złożyła od niej odwołanie/wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W odpowiedzi na odwołanie/wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy Dyrektor Izby Skarbowej w K. pismem z 19 lipca 2017 r., znak: [...] wskazał, że przepisy ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1948, ze zm.), nie przewidują trybu odwoławczego od propozycji zatrudnienia przedkładanej funkcjonariuszowi, nie przewidują również formy decyzji dla propozycji pracy dla funkcjonariusza. W związku z tym przedłożona propozycja zatrudnienia w Izbie Administracji Skarbowej w K. znajduje oparcie w przepisach prawa. Zgodnie z art. 170 ust. 2 ustawy ww. ustawy funkcjonariusz, któremu przedłożono propozycję zatrudnienia składa w terminie 14 dni od jej otrzymania oświadczenie o przyjęciu albo odmowie przyjęcia propozycji. Niezłożenie oświadczenia w tym terminie jest równoznaczne z odmową przyjęcia propozycji zatrudnienia. Natomiast w przypadku przyjęcia propozycji zatrudnienia przez osobę pełniącą służbę w jednostkach KAS, z dniem określonym w propozycji, dotychczasowy stosunek służby, zgodnie z art. 171 ust. 1 pkt 2 przekształca się w stosunek pracy na podstawie urnowy o pracę na czas nieokreślony lub określony. W tym przypadku ustawa nie przewiduje, że przekształcenie stosunku służbowego w stosunek pracy traktuje się jak zwolnienie ze służby. W dniu 10 sierpnia 2017 r. E. N. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. skargę, wskazując, że jest to skarga na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z 19 lipca 2017 r., znak: [...]. W skardze tej zawarła również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Uzasadniając ten wniosek wskazała, że rozstrzygnięcie Sądu o wstrzymaniu wykonania decyzji pozwoli jej pozostać w statusie funkcjonariusza Służby Celno-Skarbowej, co z kolei pozwoli zapobiec znacznej szkodzie wyrażającej się w traktowaniu jej przez organ jako osoby nie będącej funkcjonariuszem i prawnych tego konsekwencjach, takich jak chociażby brak prawa do dodatkowego urlopu, brak liczenia okresu służby do wysługi (ważnej przy przyznawaniu dodatków do wynagrodzenia czy nagród), brak liczenia tego okresu do okresu służby i tym samym zmniejszenie wysokości jej przyszłej emerytury mundurowej (podstawa jej wymiaru za każdy rok służby wzrasta o 2,6%). Ponadto przedstawiona propozycja zakłada drastyczne obniżenie jej wynagrodzenia, które jako wynagrodzenie funkcjonariusza celnego do 31 maja 2017 r. składało się z następujących składników: uposażenie zasadnicze, dodatek za wysługę lat, dodatek za stopień służbowy. Propozycja pracy z 23 maja 2017 r. zawiera niższe wynagrodzenie zasadnicze, zatem tym samym niższy dodatek za wysługę lat, a nadto nie obejmuje dodatku za posiadany dotychczas stopień służbowy. Dodała, że obniżono jej wynagrodzenie - przy zachowaniu ciągłości wykonywanych przez nią czynności – o 30% czyli 1100 zł netto. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, gdyż propozycja zatrudnienia nie mieści się w katalogu spraw podlegających właściwości sądów administracyjnych, nie jest ona bowiem aktem administracyjnym. natomiast nie odniósł się do wniosku o wstrzymanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zmianami), zwanej dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jeśli chodzi o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności po przekazaniu akt sądowi, jest to możliwe tylko na wniosek i tylko w razie spełnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Tymi przesłankami są: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na wstępie zauważyć należy, że w niniejszej sprawie powstał spór między organem a skarżącą co do charakteru zaskarżonego pisma. Skarżąca twierdzi bowiem, że pismo z 19 lipca 2017 r. stanowi decyzję, natomiast organ zarówno w tym piśmie jak i w odpowiedzi na skargę wyraża pogląd, że pismo to nie stanowi aktu administracyjnego. Ponieważ jednak postępowanie uregulowane w art. 61 P.p.s.a. ma charakter wpadkowy, Sąd w tym postępowaniu nie będzie rozstrzygał tego sporu, a ponadto kwestia ta jest o tyle bez znaczenia, że bez względu na to, jaki charakter ma zaskarżone pismo, brak jest podstaw do wstrzymania jego wykonania. Z treści skargi, a także z samego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wynika, że skarżąca faktycznie domaga się wstrzymania wykonania propozycji z 23 maja 2017 r., określającej nowe warunki zatrudnienia. Dlatego też nie można nie zauważyć, że powyższa propozycja została już 7 czerwca 2017 r. przez skarżącą przyjęta, a w konsekwencji dotychczasowy stosunek służby z dniem określonym w propozycji przekształcił się w stosunek pracy. W tej sytuacji ani wstrzymanie wykonania propozycji określającej warunki zatrudnienia z 23 maja 2017 r., ani też wstrzymanie wykonania zaskarżonego pisma z dnia 19 lipca 2017 r., stanowiącego odpowiedź na wniesione przez skarżącą odwołanie od propozycji określającej warunki zatrudnienia z 23 maja 2017 r., nie spowoduje odwrócenia powyższego skutku. W szczególności samo wstrzymanie nie może spowodować przywrócenia skarżącej statusu funkcjonariusza. Przyjęcie przez skarżącą zaproponowanych jej warunków zatrudnienia przesądza o braku podstaw do wstrzymania ich wykonania. Z tego względu wniosek skarżącej nie może zostać uwzględniony. Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.