II SA/Ke 619/14

Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 1 sierpnia 2014 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. S. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi D. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: zwolnić D. S. od kosztów sądowych w całości. D. S. do swojej skargi na decyzję Wojewody w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dołączyła formularz PPF, wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego wniosku wynika, że skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z dorosłą córką. Wnioskodawczyni pobiera rentę w wysokości 1674 zł brutto miesięcznie, jej córka osiąga z działalności gospodarczej miesięczny dochód wysokości 326,15 zł brutto. Skarżąca nie wykazała innego majątku oprócz domu wielkości 70 m². Wnioskodawczyni miesięczne wydaje 300 zł na leczenie i rehabilitację ponadto ponosi koszty utrzymania domu. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz.270) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem. W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową i rodzinną wnioskodawczyni, przede wszystkim dochód wystarczający jedynie na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych jej samej i córki, wydatki na leczenie i rehabilitację oraz brak majątku poza nieruchomością mieszkalną, uznano, że ona nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i córki. Zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.