II SA/Ke 622/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Detka po rozpoznaniu w dniu 22 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego postanawia: odrzucić skargę. W dniu 8 sierpnia 2011 r. J.O. nadał w urzędzie pocztowym, za pośrednictwem organu, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję orzekającą o odmowie umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Wprawdzie w skardze J.O. wskazuje na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], jednak mając na uwadze fakt, że postanowienie to dotyczy kwestii wpadkowej, a konkretnie sprostowania z urzędu oczywistych omyłek w decyzji z dnia [...], a zarzuty skargi dotyczą merytorycznej treści i rozstrzygnięcia zawartego w tej właśnie decyzji, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga wniesiona została faktycznie na decyzję SKO z dnia [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego Zgodnie z treścią art. 53 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z akt administracyjnych przedmiotowej sprawy wynika, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego została doręczona skarżącemu w dniu 31 maja 2011 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął więc skarżącemu w dniu 30 czerwca 2011 r. Mając zatem na uwadze, iż skarga została nadana w urzędzie pocztowym dopiero w dniu 8 sierpnia 2011 r., skargę tę należało odrzucić jako wniesioną po upływie terminu na podstawie art. 58 §1 pkt 2 p.p.s.a.