II SA/Ke 624/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Żak, Sędziowie Sędzia WSA Danuta Kuchta (spr.),, Asesor WSA Sylwester Miziołek, Protokolant Asystent sędziego Katarzyna Dziubińska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 1 lutego 2007 r. sprawy ze skargi G.B. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] znak [...] w przedmiocie sprostowania z urzędu oczywistej omyłki oddala skargę. Postanowieniem z dnia [...] znak: [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, po rozpatrzeniu zażalenia G.B., utrzymał w mocy postanowienie Starosty z dnia [...] znak: [...] w sprawie sprostowania z urzędu oczywistej omyłki w decyzji Starosty z dnia [...] o tym samym znaku poprzez wpisanie w miejsce numeru jednostki rejestrowej gruntowej G.123 numeru G.102. W motywach swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, iż Starosta uwzględnił aktualne zapisy w ewidencji gruntów, zgodnie z którymi w/w nieruchomość zapisana jest w jednostce rejestrowej G.102. Zmiana pozycji rejestrowej G.123 na jednostkę rejestrową G.102 nastąpiła bowiem automatycznie podczas transformacji danych przy zmianie oprogramowania w jakim prowadzona jest baza danych ewidencyjnych. Natomiast zmiana programu z systemu EWOPIS na system EWOPIS-WIN była jedynie czynnością techniczną i nie skutkowała zmianami zapisów co do właściciela czy też oznaczenia nieruchomości. Organ II instancji podniósł, iż numer jednostki rejestrowej nie ma wpływu na merytoryczne rozstrzygnięcie Starosty w prowadzonym postępowaniu ewidencyjnym, bowiem postępowanie to dotyczy sprawy wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów w odniesieniu do nieruchomości oznaczonej numerem działki 409/1, stanowiącej własność G.B., a nie w stosunku do jednostki rejestrowej, w której jest on wpisany jako właściciel przedmiotowej nieruchomości. Skargę na decyzję organu odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach złożył G.B., zarzucając jej niezgodność z prawem. Skarżący podniósł, iż przedmiotowe postanowienie nie ma na celu sprostowania oczywistej omyłki, ale ma za zadanie zatajenie stanu prawnego opisanego w jednostce rejestrowej G-123-1(1), aby uprawdopodobnić merytoryczne rozstrzygnięcie Starosty w przeprowadzonym postępowaniu ewidencyjnym. Ponadto, zapisy ewidencyjne uwidocznione w jednostce rejestrowej G.123 były przedmiotem postępowań organów I i II instancji oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie i wówczas nie wniesiono żadnych sprostowań. G.B. wskazał, iż zgodnie z przepisem § 17 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków z dnia 29 marca 2001r. (Dz. U. Nr 38, poz. 453) zasady zaliczania gruntów, budynków i lokali do grup i podgrup rejestrowych reguluje załącznik nr 2 do tego rozporządzenia, podobnie jak załącznik nr 10 do rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 17 grudnia 1996r. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wskazał ponadto, iż zmiana oznaczeń w ewidencji gruntów i budynków nie miała wpływu na treść zapisów co do właściciela i numeracji nieruchomości, gdyż w jednostce rejestrowej G.102 jako właściciel w dalszym ciągu figuruje G.B. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1269) zadaniem sądu administracyjnego jest sprawowanie kontroli zaskarżonych aktów i czynności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem obowiązującym w dniu ich wydania. Natomiast stosownie do przepisu art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej ustawą p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Z kolei zgodnie z przepisem art. 145 § 1 ustawy p.p.s.a., decyzja (lub postanowienie) podlega uchyleniu, jeżeli Sąd stwierdzi: - po pierwsze, naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, - po drugie, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, - po trzecie, inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Rozpatrując skargę w ramach tak zakreślonej kognicji Sąd nie stwierdził, aby w toku postępowania administracyjnego doszło do naruszenia prawa materialnego bądź procesowego, które mogłoby stanowić podstawę uwzględnienia skargi z przyczyn wskazanych w art. 145 ustawy p.p.s.a. Na wstępie wskazać należy, iż do zmiany oznaczenia pozycji rejestrowej G.123 bazy danych ewidencji gruntów obrębu K. gminy B., pod którą figuruje należąca do G.B. działka o nr 409/1, na jednostkę rejestrową G.102 doszło w pierwszej połowie 2003r. z uwagi na zmianę oprogramowania baz danych ewidencyjnych z dotychczas stosowanego EW-OPIS na kompatybilny do systemu Windows EW-OPIS-win. Tymczasem Starosta, prowadząc w 2006r. postępowanie dotyczące wprowadzenia zmian w rejestrze ewidencji gruntów, w swej decyzji z dnia [...] znak: [...] omyłkowo wpisał nieaktualne już oznaczenie G.123. Stało się tak pomimo, iż organ I instancji załączył do akt sprawy aktualny wypis z ewidencji gruntów dla działki o nr 409/1 zawarty w jednostce G.123. W tym miejscu przytoczyć trzeba treść przepisu art. 113 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej k.p.a., zgodnie z którym organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Z akt administracyjnych niniejszej sprawy jednoznacznie wynika, iż w decyzji z dnia [...] znak: [...] doszło do popełnienia przez organ I instancji oczywistej omyłki w postaci wpisania pozycji rejestrowej G.123 zamiast jednostki rejestrowej G.102. Należy zatem ocenić, iż postanowienia organu I i II instancji dotyczące sprostowania przedmiotowego rozstrzygnięcia w wyżej wskazanym zakresie zostały wydane zgodnie z dyspozycją art. 113 § 1 k.p.a. Natomiast ustosunkowując się do zarzutów skarżącego stwierdzić należy, iż akta postępowania prowadzonego przez organy I i II instancji, podlegającego ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, gromadzone były w latach 2002-2003. Wówczas nieruchomość stanowiąca własność G.B., oznaczona numerem działki 409/1 figurowała w pozycji rejestrowej G.123 bazy danych ewidencji gruntów obrębu K. gminy B. i dlatego też nie była wtedy prostowana. Ponadto, wskazać trzeba, iż zmianę określenia "pozycja rejestrowa" na "jednostka rejestrowa" wprowadziły przepisy Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. nr 38 poz. 454). Z tego też względu powołane przez skarżącego regulacje prawne, odnoszące się do zasad zaliczania gruntów, budynków i lokali do grup i podgrup rejestrowych, nie mają znaczenia dla rozstrzygania będących przedmiotem rozważań Sądu zagadnień. Podkreślić należy, iż kwestionowana w niniejszej sprawie przez G.B. zmiana numeru jednostki rejestrowej nie wywiera żadnego wpływu na treść zawartych w ewidencji gruntów zapisów co do prawa własności czy też oznaczenia nieruchomości. Pozostają one bowiem takie same. Z tego też powodu przedmiotowa zmiana nie pociąga za sobą żadnych negatywnych konsekwencji, których obawia się skarżący. Mając na uwadze, iż podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a.