II SA/Ke 624/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal (spr.), Sędzia WSA Beata Ziomek, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Monika Zielińska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie dniu 10 listopada 2010 roku sprawy ze skargi J. K. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego p o s t a n a w i a: I. umorzyć postępowanie sądowe; II. zwrócić J. K. kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną jako wpis od skargi. J.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji nr [...] z dnia [...] Rozstrzygnięciem tym organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Komendanta Powiatowego nr [...] z dnia [...] o przyznaniu J.K. pomocy finansowej z uwzględnieniem 5 norm zaludnienia w wysokości 20.845 zł. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o jej oddalenie. Pismem z dnia 8 listopada 2010r., wniesionym do tut. Sądu, skarżący, w związku z zapoznaniem się z odpowiedzią na skargę, oświadczył, iż cofa złożoną w niniejszej sprawie skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał cofnięcie skargi przez J.K. za dopuszczalne, albowiem nie zmierza do obejścia prawa i nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Z tych względów i na podstawie art. 60 w związku z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w pkt I sentencji postanowienia. Orzeczenie o zwrocie wpisu uzasadnia art. 232 § 1 pkt 1 tej ustawy.