II SA/Ke 624/17

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. P. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków postanawia: zwolnić J. P. od kosztów sądowych w całości. J. P. w swojej skardze na decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków zawarła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, uzupełniony następnie przez złożenie formularza PPF. Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury w wysokości 1911 zł netto miesięcznie. Skarżąca nie wykazała innego majątku oprócz mieszkania komunalnego wielkości 48 m kw. wnioskodawczyni podała następujące stałe wydatki miesięczne: czynsz –232zł, Vectra – 72 zł, gaz – 35 zł, energia – 90 zł, telefon – 70 zł, leki -200zł zł, ubezpieczenie – 90 zł, wizyty u lekarza specjalisty – 100 zł, środki czystości – 150 zł, pomoc osoby trzeciej – 300 zł. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od kosztów sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez stronę dochodzącą swych roszczeń przed sądem. Biorąc pod uwagę przedstawioną powyżej sytuację majątkową skarżącego, przede wszystkim dochód z emerytury wystarczający jedynie na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych, w tym dużych wydatków na leki, leczenie i pomoc osoby trzeciej, brak majątku, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, a zatem jej wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.