II SA/Ke 628/09

Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Dnia 17 listopada 2009 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. M. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi S. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego p o s t a n a w i a I. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w całości, II. ustanowić dla S. M. radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych. S. M. złożył w dniu 13 listopada 2009 r. na formularzu urzędowym PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego. W formularzu wnioskodawca podał, że mieszka w jednym budynku z żoną, z którą pozostaje w separacji, dorosłą córką, dorosłym synem i piętnastoletnim wnuczkiem. Skarżący nie wykazał żadnego majątku poza domem o wymiarach 9,5 m x 8,5 m z czterema izbami. Z akt administracyjnych wynika, że jest on współwłaścicielem w 1/60 części działki w C. o powierzchni 0,09 ha. Jedynym dochodem wnioskodawcy jest emerytura, częściowo zajęta przez komornika w wysokości 588,39 zł brutto miesięcznie. Żona wnioskodawcy jest bezrobotną, pobiera zasiłek. Córka nie pracuje, otrzymuje zasiłek, syn poszukuje pracy. Skarżący oświadczył, że jego obowiązkiem jest utrzymanie rodziny. Na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie którą koszty sądowe, jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika, pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 1 i art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego). Ubiegający się o przyznanie prawa pomocy winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa. W rozpatrywanej sprawie wnioskodawca w sposób przekonujący wykazał, że nie stać go na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru i poniesienie kosztów sądowych. Przemawia za tym przede wszystkim przede fakt, że jedynym źródłem utrzymania skarżącego jest niska emerytura, częściowo zajęta w postępowaniu egzekucyjnym i nie posiada on żadnego majątku poza domem. Ponadto musi wspierać członków swojej najbliższej rodziny, którzy mieszkają razem z nim. W tym stanie rzeczy wniosek o przyznanie prawa pomocy jest zasadny i zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7, art. 245 § 1 i 2, art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.