II SA/Ke 63/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Kuza po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "..." Sp. z o.o. w [...] o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi "..." Sp. z o.o. w [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gry na automatach poza kasynem postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Decyzją z [...], znak: [...], Dyrektor Izby Celnej po rozpatrzeniu odwołania złożonego przez "..." Sp. z o.o. w [...] na podstawie art. 220 § 2, art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, art. 2 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej, art. 2 ust. 3, art. 6 ust. 1, art. 8, art. 89 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2, art. 90 ust. 1, art. 91, art. 129 ust. 3 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w Kielcach z [...] wymierzającą karę pieniężną za urządzanie gry poza kasynem gry na automatach w łącznej wysokości 36.000 zł. W uzasadnieniu organ wskazał, że postanowieniem z [...] Naczelnik Urzędu Celnego wszczął z urzędu postępowanie w sprawie wymierzenia kary pieniężnej w związku z urządzaniem gier hazardowych niezgodnie z przepisami ustawy o grach hazardowych w punkcie gier: Cafe położonym w [...] w punkcie gier należącym do ww. spółki. W toku przeprowadzonej kontroli ustalono, że na automatach Hot Spot i Super Bank istnieje możliwość gry za stawkę wyższą niż określona w ustawie z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych. Od decyzji organu I instancji wymierzającej karę pieniężną za urządzenia gier poza kasynem gry strona wniosła odwołanie. Podsumowując obszerne rozważania organ odwoławczy stwierdził, że w toku postępowania prowadzonego w I instancji zasadnie stwierdzono, że automaty należące do skarżącej spółki, a stanowiące przedmiot postępowania, nie mieszczą się w kategorii automatów o niskich wygranych, a skarżąca nie posiada koncesji na prowadzenie kasyna gry, a zatem organizowała gry niezgodnie z art. 129 ust. 3 ustawy, a tym samym podlegała karze pieniężnej w łącznej wysokości 36.000 zł. W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skardze "..." Sp. z o.o. w [...] wniosła o uchylenie decyzji z [...] zarzucając jej naruszenie art. 89 ust. 1 pkt 2 w zw. z ust. 2 pkt 2 ustawy o grach hazardowych w zw. z art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 2 Konstytucji RP, art. 120 w zw. z art. 121 § 1 w zw. z art. 122 w zw. z art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej, art. 121 § 1 w zw. z art. 122 w zw. z art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej, art. 120 w zw. z art. 121 § 1 w zw. z art. 122 w zw. z art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 23b ustawy o grach hazardowych w zw. z § 7 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 marca 2012 r. w sprawie szczegółowych warunków rejestracji i eksploatacji automatów i urządzeń do gier. Skarżąca spółka wniosła również o zawieszenie postępowania do czasu rozpoznania przez Trybunał Konstytucyjny pytania prawnego w postępowaniu toczącym się pod sygnaturą P 4/14. W piśmie z 9 stycznia 2015 r. spółka wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że znajduje się w trudnej sytuacji materialnej. Została postawiona w stan likwidacji, nie posiada majątku na zapłatę należności objętej skargą. W ocenie spółki do takiego stanu rzeczy doprowadziła bezprawna działalność organów celnych. Do wniosku skarżąca spółka dołączyła uchwałę o postawieniu jej w stan likwidacji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (§ 5). Rozstrzygając wniosek w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych, do których ustawa zalicza: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tylko w sytuacji zaistnienia tych przesłanek, sąd ma podstawę do uwzględnienia wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. W ocenie Sądu wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Nie ulega wątpliwości, że w omawianym przepisie chodzi o skutki o charakterze potencjalnym. Nie jest wymagane, żeby one rzeczywiście wystąpiły. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. wymaga jedynie zagrożenia ich wystąpienia ("zachodzi niebezpieczeństwo"), czyli można się ich spodziewać na podstawie racjonalnej oceny zakresu, zasad i tytułu wykonania aktu lub czynności w czasie zawisłości sprawy w sądzie administracyjnym (por. postanowienie NSA z dnia 12 stycznia 2012 r. sygn. akt II GSK 2434/11, dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl) Rozpatrując wniosek skarżącej spółki Sąd nie badał skargi co do jej istoty, natomiast oceniał jedynie ryzyko wystąpienia okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu argumenty przytoczone we wniosku tj. zła kondycja finansowa spółki czy postawienie jej w stan likwidacji przemawiają za jego uwzględnieniem. Ponadto Sądowi z urzędu wiadomym jest, że przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Kielcach toczy się jeszcze jedno postępowanie w przedmiocie skargi "..." Sp. z o.o. na decyzję nakładającą na spółkę karę pieniężną w kwocie 36.000,00 zł. W tej sytuacji - w świetle okoliczności faktycznych niniejszej sprawy oraz przedstawionych przez skarżącą spółkę argumentów, Sąd uznał, że w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji, sytuacja strony uległaby poważnej komplikacji wobec problemów z dalszym prowadzeniem działalności gospodarczej, w tym utrzymaniem zatrudnienia na dotychczasowym poziomie. Skoro spółka uprawdopodobniła wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., to istniały podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o czym orzeczono w sentencji.