II SA/Ke 630/06

Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 5 lutego 2009 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki wiaty postanawia: odmówić przyznania radcy prawnemu T. G. kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. S. S. złożył w dniu 4 grudnia 2006 r. formularz PPF, w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie z jego ze skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki wiaty. Postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 12 lutego 2007 r. ustanowiono dla skarżącego radcę prawnego z urzędu. Na tej podstawie Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła w dniu 10 kwietnia 2007 r. pełnomocnikiem S. S. radcę prawnego T. G. Skarżący udzielił jej pełnomocnictwa do prowadzenia sprawy przed sądem administracyjnym Wyrokiem z dnia 24 maja 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę S. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W dniu 16 lipca 2007 r. radca prawny T. G. wniosła w imieniu mocodawcy skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. W skardze zawarła wniosek o "zasądzenie na rzecz pełnomocnika skarżącego kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym według norm przepisanych". Wyrokiem z dnia 17 listopada 2008 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną S. S. Sąd II instancji nie orzekł o wynagrodzeniu pełnomocnika z urzędu, wskazując, że należy to do właściwości wojewódzkiego sądu administracyjnego, stosownie do art. 258 - 261 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 513, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a). Zgodnie z art. 250 p.p.s.a., wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Stosownie zaś do § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. (Dz. U. z 2002 r., Nr 163, poz. 1349 ze zm.) regulującego powyższe zasady, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Zatem pismo wnoszone w sprawie przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej nosi nazwę ,,wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej". Jednocześnie ten sam przepis nakłada wymóg, aby pismo takie zawierało oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Z treści tych przepisów wynika więc, że aby Skarb Państwa mógł wypłacić wynagrodzenie wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi konieczne jest złożenie oświadczenia, iż opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części, co pozwala w istocie określić wysokość tego wynagrodzenia. Brak oświadczenia w przedstawionym brzmieniu nie stanowi uchybienia formalnego, które można uzupełnić na wezwanie Sądu w trybie art. 49 p.p.s.a., gdyż nie jest pismem w rozumieniu art. 45 - 48 p.p.s.a. Oświadczenie że opłaty z tytułu udzielenia pomocy prawnej nie zostały wypłacone w całości lub w części, jest nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca pełnomocnika nie została wynagrodzona. Brak takiego oświadczenia wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 czerwca 2008 roku o sygn. akt I OZ 390/08). Z akt rozpatrywanej sprawy wynika, iż wniosek o "zasądzenie na rzecz pełnomocnika skarżącego kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym według norm przepisanych", zawarty w skardze kasacyjnej z dnia 16 lipca 2007 r. sporządzonej przez radcę prawnego T.G., nie zawiera oświadczenia, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Skoro zatem wniosek nie zawiera wskazanego oświadczenia, tj. nie określono w nim, czy opłaty z tytułu prowadzonej sprawy zostały zapłacone w całości lub w części, czy też nie, to należało odmówić przyznania kosztów udzielonej pomocy prawnej. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 16 cytowanego rozporządzenia postanowiono jak w sentencji.