II SA/Ke 630/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sylwester Miziołek po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2007r. na posiedzeniu niejawnym skargi Wójta Gminy na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie warunków zabudowy p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło w całości decyzję Wójta Gminy z dnia [...] znak: [...] o odmowie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie stacji paliw i tankowania gazem propan – butan na działkach o nr ewid. [...], położonych w D. gmina M. i w to miejsce orzekło o ustaleniu warunków zabudowy dla wnioskowanego przez M. K. przedsięwzięcia inwestycyjnego. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wniósł Wójt Gminy, wskazując, że "działa na podstawie art. 28 na prawach strony, jako zarządzający w imieniu Gminy działką [...] stanowiącej pas drogi, od której ustalono zjazd do działek gruntu objętych zaskarżoną decyzją". W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie i podniosło, że Wójt Gminy nie uczestniczył w postępowaniu administracyjnym na prawach strony, gdyż nie posiadał interesu prawnego. Jako organ administracji publicznej, który rozstrzygał sprawę administracyjną indywidualnego podmiotu nie ma statusu strony tego postępowania prowadzonego w sprawie przez organ II instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", Sąd odrzuca skargę, jeżeli z przyczyn innych niż określone w art. 58 § 1 pkt 1 – 5 p.p.s.a. wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Wśród podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi do sądu administracyjnego przepis art. 50 p.p.s.a., wymienia każdego, kto ma w tym interes prawny, prokuratora, Rzecznika Praw Obywatelskich oraz organizację społeczną w zakresie jej statutowej działalności w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym (§ 1), jak również inne podmioty, którym ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (§ 2). W przedmiotowej sprawie Wójt Gminy jest organem I instancji, który wydał decyzję z dnia [...] znak: [...] o odmowie ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji, uchyloną następnie przez organ odwoławczy. Wójt nie działa tu zatem jako nosiciel interesu prawnego w rozumieniu art. 50 § 1 p.p.s.a., lecz jako podmiot władzy publicznej wykonujący ustawowo przyznane mu kompetencje. Wynika to mianowicie z faktu, iż Wójt Gminy w zakresie, w jakim wydaje decyzje w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej, działa w granicach własnych przyznanych mu ustawowo kompetencji, nie zaś w granicach interesu prawnego gminy. W związku z tym Sąd podziela pogląd wielokrotnie wyrażany w orzecznictwie sądowym, że organ gminy, który wydał decyzję w sprawie będącej przedmiotem postępowania administracyjnego nie może być równocześnie stroną tego postępowania w rozumieniu art. 28 kpa. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny rola jednostki samorządu terytorialnego w postępowaniu administracyjnym jest wyznaczona przepisami prawa materialnego. Może być ona - jako osoba prawna - stroną tego postępowania i wówczas organy ją reprezentujące będą broniły jej interesu prawnego, korzystając z gwarancji procesowych, jakie przepisy kodeksu postępowania administracyjnego przyznają stronom postępowania administracyjnego. Ustawa jednak może organowi jednostki samorządu terytorialnego wyznaczyć rolę organu administracji publicznej w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 3 k.p.a. Wtedy będzie on reprezentował interes jednostki samorządu terytorialnego w formach właściwych dla organu prowadzącego postępowanie. Powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej, niezależnie od tego, czy nastąpiło to na mocy ustawy, czy też w drodze porozumienia, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego bądź sądowo-administracyjnego. W takiej sytuacji jednostka samorządu terytorialnego nie ma w takim postępowaniu legitymacji procesowej strony, nie jest również podmiotem uprawnionym do zaskarżania decyzji administracyjnych do sądu administracyjnego, ani legitymowanym do wystąpienia z powództwem do sądu powszechnego. Widać z tego, że włączenie organów samorządowych do systemu organów administracji publicznej prowadzących postępowanie w konkretnej sprawie znacznie ogranicza zakres uprawnień procesowych tych jednostek jako osób prawnych. Co więcej, w zakresie, w jakim organ jednostki samorządu terytorialnego wykonuje funkcję organu administracji publicznej, nie jest on (ani też żaden z pozostałych organów danej jednostki) uprawniony do reprezentowania jej interesu prawnego, rozumianego jako interes osoby prawnej; uprawnienie do korzystania z władztwa administracyjnego przez samorząd terytorialny następuje kosztem znacznego ograniczenia jego dominium (uchwała 7 sędziów NSA z dnia 19 maja 2003 r. sygn. OPS 1/03, ONSA 2003, Nr 4, poz. 115). Również gmina, której organ wydał decyzję w sprawie w pierwszej instancji nie ma legitymacji skargowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego, wydaną w tejże sprawie (p. wyroku NSA z dnia 16 lutego 2005r. - OSK 1017/04, LEX nr 171164). Z tego względu skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.