II SA/Ke 630/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Detka po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w K. z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów dotyczących transportu drogowego postanawia: odrzucić skargę. Pismem datowanym na 6 lipca 2014 r. Z. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w K. z dnia 14 października 2013 r. w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów dotyczących transportu drogowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie podnosząc, że wniesienie skargi było niedopuszczalne, albowiem stronie od zaskarżonej decyzji służyło odwołanie, które zostało złożone z uchybieniem terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Co prawda skarżący pismem z 14 marca 2014 r. wniósł do Głównego Inspektora Transportu Drogowego w W. odwołanie od decyzji z 14 października 2013 r., jednakże samo wniesienie środka odwoławczego od rozstrzygnięcia organu I instancji nie jest wystarczające do uznania, że wyczerpane zostały środki zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a. Chodzi bowiem o sytuację, w której – zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego wyrażoną w art. 15 kpa – organ II instancji merytorycznie rozpatrzy sprawę po raz drugi. Przypadek taki nie zachodzi jednak w sprawie. Nie ulega bowiem wątpliwości, że zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w K. z dnia 14 października 2013 r. jest decyzją organu I instancji, od której stronom przysługiwało odwołanie do organu nadrzędnego. Mimo jego wniesienia, organ II instancji nie rozpatrzył jednak sprawy merytorycznie, lecz postanowieniem z dnia 16 maja 2014 r. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W tej sytuacji brak jest podstaw do przyjęcia, że wyczerpane zostały środki zaskarżenia, co warunkuje dopuszczalność merytorycznego rozpoznania skargi przez sąd administracyjny. Mając zatem na uwadze fakt, że skarga złożona w niniejszej sprawie była niedopuszczalna należało ją odrzucić, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.