II SA/Ke 638/21

PostanowienieWSA w Kielcach2021-08-31

Skład orzekający: Sędzia WSA Agnieszka Banach

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osoba, która nie była stroną postępowania administracyjnego zakończonego postanowieniem o stwierdzeniu niedopuszczalności zażalenia, posiada legitymację do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na to postanowienie?
Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego może być wniesiona wyłącznie przez podmiot posiadający interes prawny w konkretnej sprawie administracyjnej. Osoba, która nie była stroną postępowania administracyjnego zakończonego postanowieniem, nie posiada legitymacji skargowej do zaskarżenia tego postanowienia, ponieważ nie dotyczy ono jej praw ani obowiązków.
Stan faktyczny
A. W. i M. W. wniosły skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na postanowienie Inspektora Nadzoru Budowlanego z kwietnia 2021 r. stwierdzające niedopuszczalność zażalenia M. W. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie rozbiórki budynku. Postanowienie o niedopuszczalności zażalenia zostało doręczone jedynie M. W. Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi, wskazując, że A. W. nie przysługuje prawo do jej wniesienia.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę A. W.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Banach po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. i M. W. na postanowienie Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2021 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia p o s t a n a w i a : odrzucić skargę A. W.. Postanowieniem z [...] kwietnia 2021 r. znak: [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził niedopuszczalność zażalenia wniesionego przez M. W. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z 2 marca 2021 r. znak: [...] odmawiające wszczęcia na wniosek A. W. postępowania administracyjnego w sprawie nakazania rozbiórki budynku mieszkalnego jednorodzinnego realizowanego na działce nr ewid.[...] w miejscowości K. Z., gmina G.. Rozstrzygnięcie to zostało doręczone jedynie M. W. (przez skrzynkę ePUAP). Natomiast skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wniosły A. W. i M. W.. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Organ wskazał, że A. W. nie przysługiwało prawo wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga A. W. podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (§ 2). Skarga do sądu administracyjnego może więc dotyczyć tylko własnej sprawy administracyjnej, a więc przewidzianej w przepisach prawa administracyjnego możliwości konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 maja 2016 r., sygn. akt I OSK 94/15, LEX nr 2108380). Legitymacja (posiadanie uprawnienia) do złożenia skargi do sądu administracyjnego stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, czyli warunek prawidłowego zaskarżenia określonego aktu lub czynności (por. postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 554/20, publ. www.orzeczenia.nsa.pl). Niniejsza sprawa dotyczy postanowienia znak: [...] z 30 kwietnia 2021 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia wniesionego przez M. W.. Postanowienie to dotyczyło jedynie M. W. i tylko M. W. jako jedynej stronie postępowania zostało doręczone (przez ePUAP – zgodnie z żądaniem wyrażonym przez stronę w toku postępowania administracyjnego). Dlatego też, skoro jedynym adresatem zaskarżonego postanowienia była M. W., gdyż dotyczyło ono jej praw lub obowiązków, to tylko M. W. ma interes prawny w jego zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W konsekwencji M. W. jest jedyną osobą uprawnioną do wniesienia skargi na to postanowienie. Natomiast A. W. nie była stroną postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonego w tej sprawie postanowienia z 30 kwietnia 2021 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. Tym samym nie posiada ona interesu prawnego w jego zaskarżeniu. Wobec powyższego, skoro A. W. nie posiada legitymacji skargowej w niniejszej sprawie, stąd jej skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. Ubocznie należy podnieść, że zażalenie A. W. na ww. postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z [...] marca 2021 r. znak: [...] zostało rozpoznane przez organ drugiej instancji wydaniem postanowienia z [...] kwietnia 2021 r. znak: [...] i postanowienie to doręczono A. W. jako stronie postępowania i podlega ono odrębnemu zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło