II SA/Ke 64/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Miziołek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian, Sędzia WSA Renata Detka, Protokolant Joanna Nowak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 marca 2016 r. sprawy ze skargi D. W. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia zażalenia oddala skargę. Postanowieniem nr [...] Komendant Wojewódzki Policji odmówił przyjęcia zażalenia na postanowienie Komendanta Miejskiego Policji z dnia [...] wydane w postępowaniu dyscyplinarnym przeciwko asp. szt. D. W., pozostającego w dyspozycji Komendanta Powiatowego Policji, obwinionego o to, że: "w okresie od 21 lutego 2014r. do 1 lipca 2015r. w Komisariacie Policji, będąc do tego zobowiązany, nie sprawował należytego nadzoru nad czynnościami służbowymi w związku z przydzielonymi do realizacji sierż. szt. [...] sprawami zarejestrowanymi w dzienniku korespondencyjnym pod numerami [...], czym dopuścił się naruszenia dyscypliny służbowej, tj. o czyn określony w art. 132 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji (Dz. U. z 2015r., poz. 355 ze zm.) w związku z § 12 pkt 1 i § 15 ust. 1 pkt 3 zarządzenia nr 109 Komendanta Głównego Policji z dnia 15 lutego 2012r. w sprawie niektórych form organizacji i ewidencji czynności dochodzeniowo - śledczych Policji oraz przechowywania przez Policję oraz przechowywania przez Policję dowodów rzeczowych uzyskanych w postępowaniu karnym" - ze względu na to, że zostało wniesione po terminie. W podstawie prawnej powołano art. 135f ust, 5 w zw. z art. 135k ust. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 1990r. o Policji (Dz. U. z 2015r. poz. 355 ze zm.). Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie organ wskazał, że postanowienie organu I instancji z dnia 24 września 2015r. o zawieszeniu prowadzonego przeciwko D. W. opisanego wyżej postępowania dyscyplinarnego zostało doręczone temu funkcjonariuszowi w dniu 5 października 2015r. wraz ze stosownym pouczeniem o trybie i terminie wniesienia środków zaskarżenia. Tymczasem zażalenie zostało złożone przez D. W. osobiście w Komisariacie Policji, jednostce bezpośrednio podległej Komendzie Powiatowej Policji – w celu przekazania do Komendanta Miejskiego Policji, co nastąpiło dopiero w dniu 14 października 2015r. Tym samym, ze względu na treść art. 135h ustawy o Policji, złożone w niniejszej sprawie zażalenie zostało wniesione z przekroczeniem 7 - dniowego terminu – co przesądziło o odmowie jego przyjęcia. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na postanowienie organu II instancji wniósł D. W., wskazując że zażalenie na postanowienie z dnia 24 września 2015r. złożył w dniu 12 października 2015r. w Komisariacie Policji – w ostatnim dniu ustawowego terminu wniesienia zażalenia. W tym zakresie skarżący podkreślił, że Komisariat Policji jest jednostką odległą Komendzie Wojewódzkiej Policji – podobnie jak Komenda Miejska Policji – wobec czego złożenie zażalenia było skuteczne. Natomiast odmowa przyjęcia tego środka odwoławczego stanowi świadome działanie organu, tak aby wydłużyć czas trwania postępowania dyscyplinarnego do czasu przejścia strony na emeryturę. Ma to na celu ukrycie faktycznych przyczyn zaistniałych nieprawidłowości w Komisariacie Policji w Sędziszowie, związanych z brakiem nadzoru ze strony innych osób, przy jednoczesnym świadomym eliminowaniu osób, które miały odwagę przeciwstawić się działaniom pozostających w sprzeczności z prawem. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zakwestionowanego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej ustawą P.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną. Dokonując oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia w ramach tak zakreślonej właściwości Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością jego uchylenia lub stwierdzenia nieważności. Na wstępie zauważyć trzeba, że przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w niniejszej sprawie jest postanowienie Komendanta Wojewódzkiego o odmowie przyjęcia zażalenia na postanowienie Komendanta Miejskiego Policji z dnia [...]o zawieszeniu postępowania dyscyplinarnego prowadzonego w stosunku do asp. szt. D. W. W tym ostatnim rozstrzygnięciu pouczono ww. funkcjonariusza o terminie i trybie "wniesienia zażalenia do Komendanta Wojewódzkiego Policji w Kielcach (oznaczenie wyższego przełożonego dyscyplinarnego), za pośrednictwem Komendanta Miejskiego Policji (oznaczenie przełożonego dyscyplinarnego) w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia". Postanowienie to doręczono D. W. za pośrednictwem poczty w dniu 5 października 2015r. – co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru przedmiotowej przesyłki (k. 424 akt administracyjnych). Zaznaczyć przy tym trzeba, że jakkolwiek ww. funkcjonariusz pozostaje w dyspozycji Komendanta Powiatowego Policji, to postanowieniem z dnia [...]Komendant Wojewódzki Policji wyłączył insp. [...] – Komendanta Powiatowego Policji od udziału w postępowaniu dyscyplinarnym prowadzonym przeciw D. W. i wyznaczył do dalszego prowadzenia postępowania Komendanta Miejskiego Policji. Mając na względzie powyższe nie budzi wątpliwości tut. Sądu prawidłowość stanowiska organu II instancji o tym, że stosownie do cyt. pouczenia w celu zachowania terminu do złożenia zażalenia od ww. postanowienia o zawieszeniu postępowania dyscyplinarnego skarżący winien był je wnieść w terminie do dnia 12 października 2015r. do Komendanta Miejskiego Policji – składając zażalenie w siedzibie tego organu, bądź wysyłając je za pośrednictwem poczty. Tymczasem, jak wynika z notatki służbowej sporządzonej przez sierż. szt. [...] - kierownika Ogniwa Prewencji Komisariatu Policji w dniu 8 października 2015r. w Komisariacie Policji (bezpośrednio podległej Komendantowi Powiatowemu Policji ) stawił się D. W., oświadczając, że za pośrednictwem tej jednostki chce złożyć zażalenie do Komendanta Miejskiego Policji i składając zaadresowaną do tego organu kopertę (k. 430 akt dochodzenia/śledztwa). Przesyłka ta została przekazana do Komendy Miejskiej Policji w dniu 13 października 2015r. – co potwierdza kserokopia dziennika korespondencji ww. Komisariatu (k. 443 akt administracyjnych) i wpłynęła do przełożonego dyscyplinarnego ww. funkcjonariusza w następnym dniu, co wynika z daty prezentaty umieszczonej na zażaleniu (k. 427 akt administracyjnych). W tym miejscu należy przytoczyć art. 135h ust. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji (Dz. U. z 2015r. poz. 355 ze zm.), zgodnie z którym na postanowienie o zawieszeniu postępowania dyscyplinarnego przysługuje zażalenie w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia Z kolei jak wynika z art. 135f ust. 6 ww. ustawy orzeczenia, postanowienia, zawiadomienia i inne pisma, wydane w toku postępowania dyscyplinarnego, doręcza się obwinionemu oraz obrońcy, jeżeli został ustanowiony. W razie doręczenia obwinionemu i obrońcy w różnych terminach pisma, od którego przysługuje odwołanie lub zażalenie, termin do złożenia odwołania lub zażalenia liczy się od dnia doręczenia, które nastąpiło wcześniej (zdanie drugie). Należy zgodzić się również z organem, że w niniejszej sprawie nie ma zastosowania art. 125 k.p.k, zgodnie z którym pismo omyłkowo wniesione przed terminem do niewłaściwego sądu, prokuratora, organu Policji albo innego organu postępowania przygotowawczego uważa się za wniesione z zachowaniem terminu. Nie budzi wątpliwości w ustalonym stanie faktycznym, że zażalenie zostało wniesione "omyłkowo". Skarżący wyraźnie zaadresował pismo do Komendanta Wojewódzkiego Policji za pośrednictwem Komendanta Miejskiego Policji a mimo tego złożył je w Komisariacie Policji celem przekazania do właściwego organu, tym samym po stronie skarżącego istniała pełna świadomość podejmowanych działań i nie można jej uznać za omyłkę. Analizując omówiony powyżej materiał dowodowy w zestawieniu z cyt. przepisami – przy jednoczesnym uwzględnieniu braku reprezentowania D. W. przez pełnomocnika w prowadzonym postępowaniu dyscyplinarnym – nie sposób zakwestionować stanowiska organu II instancji o tym, że środek odwoławczy D. W. został wniesiony z przekroczeniem wyznaczonego w tym zakresie terminu – co przesądziło o odmowie jego przyjęcia, dokonanej zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem. Skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy P.p.s.a.