II SA/Ke 644/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Kuza po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi A. P. na decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi p o s t a n a w i a: oddalić wniosek. Wnioskiem z dnia 26 listopada 2007 r. J. P. działający w imieniu skarżącego syna A. P., wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...], utrzymującą w mocy decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie umorzenia postępowania administracyjnego dotyczącego samowolnej budowy parkingu samochodowego wraz z urządzeniami odwadniającymi, zlokalizowanego w O. Wniosek został złożony za pośrednictwem Inspektoratu Nadzoru Budowlanego. Do wniosku dołączona została skarga datowana na 12 października 2007 r. Na uzasadnienie wniosku o przywrócenie terminu podano, że skarga sporządzona przez pełnomocnika skarżącego w ustawowym terminie i skierowana do WSA w Kielcach za pośrednictwem Inspektoratu Nadzoru Budowlanego, została powierzona żonie pełnomocnika U.P., która wbrew prośbie męża J. P., pomyłkowo zaadresowała kopertę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach powodując, że została ona wysłana do Sądu, zamiast do Inspektoratu Nadzoru Budowlanego. Pełnomocnik skarżącego wyjaśnił również, że następnie otrzymał pismo z WSA w Kielcach informujące go, iż jego skarga została zarejestrowana w biurze podawczym Sądu w dniu 19 października 2007 r. i jako omyłkowo wniesiona została przesłana do WINB w dniu 24 października 2007 r. Mimo tego J. P. nie zrozumiał wówczas jaki popełnił błąd, a o skutkach wadliwego wysłania skargi dowiedział się z doręczonej mu w dniu 24 listopada 2007 r. odpowiedzi na skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo o odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do treści art. 87 § 1, 2 i 4 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Wskazane w przytoczonych przepisach warunki formalne wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi zostały spełnione, co pozwala Sądowi na merytoryczną ocenę zasadności wniosku. Zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a. pozytywną przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności (por. wyrok NSA z dnia 11 lutego 2003 r., II SA 4162/01, Mon. Praw. 2003, nr 8, s. 340). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku ( postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r., V SA 793/03, Mon. Praw. 2002, nr 23, s. 1059). Pojęcie winy strony w uchybieniu terminu w postępowaniu sądowym obejmuje także swym zakresem winę osób trzecich, które strona upoważniła do dokonania określonej czynności (por. wyrok NSA z dnia 12 kwietnia 2002 r., I SA/Gd 1676/99, POP 2002, z. 12, poz. 148). Nie może być w sprawie wątpliwości i nie ma ich również sam autor wniosku o przywrócenie terminu, że przyczyną uchybienia terminu do wniesienia skargi było obiektywnie wadliwe zachowanie się dorosłej, zaufanej osoby, której pełnomocnik skarżącego powierzył nadanie skargi w urzędzie pocztowym. We wniosku o przywrócenie terminu nie zostały wskazane jakiekolwiek usprawiedliwione przyczyny takiego zachowania się U. P., które pozwalałyby przyjąć, że nie ponosi ona winy za błędne wysłaniu skargi. Wniosek wyjaśnia wprost, że przyczyną tego błędu była pomyłka żony J. P. Zgodnie z cytowanymi poglądami Naczelnego Sądu Administracyjnego, które Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w pełni podziela, wina pełnomocnika strony, a także osób którymi się posłużył przy wykonywaniu czynności związanych z wniesieniem skargi, uniemożliwia przyjęcie braku winy strony w uchybieniu terminu. W efekcie ocena istnienia bądź braku winy w uchybieniu terminu, odnosić się musi również do pełnomocnika skarżącego i żony tego pełnomocnika. Zachowania U. P., stanowiącego niczym nie usprawiedliwioną pomyłkę w zaadresowaniu koperty ze skargą do Sądu, nie można, w ocenie Sądu, uznać za okoliczność niezawinioną zwłaszcza dlatego, że czynność której miała dokonać dotyczyła wszczęcia postępowania sądowego, co wymaga szczególnej staranności zarówno po stronie osoby wykonującej tę czynność bezpośrednio, jak i po stronie osoby powierzającej wykonanie takiej czynności. Należało więc przyjąć, że skarga została wniesiona po terminie w sposób zawiniony. Ponieważ podstawowa, wymieniona w art. 86 § 1 P.p.s.a. przesłanka przywrócenia terminu nie została spełniona, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi podlegał oddaleniu.