II SA/Ke 645/09

Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia, 24 listopada 2009 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. R. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi I. R. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej postanawia: I. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych w całości, II. ustanowić dla I. R. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. Dnia 18 listopada 2009 r. I. R. złożyła wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jej skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej. Ze złożonego formularza oraz dołączonych do nich wyciągów bankowych wynika, że wnioskodawczyni prowadzi sama gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury w wysokości 1816,72 zł netto miesięcznie. Skarżąca wykazała własność domu jednorodzinnego wielkości 110 m kw i budynków gospodarczych na działce o powierzchni 1182 m kw. Zgromadzona na rachunku bankowym kwota 159,42 EURO jest przeznaczona na operację biodra, która kosztuje 3600 zł. Skarżąca podała, że opłaty związane z utrzymaniem domu i wydatki na zakup leków wynoszą 1500-1700zł miesięcznie. Ponadto wnioskodawczyni spłaca raty kredytu zaciągniętego na remont spalonego domu w wysokości 370,47 zł miesięcznie. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Ubiegający się o prawo pomocy winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową wnioskodawczyni, przede wszystkim, duże wydatki na utrzymanie domu, zakup lekarstw, leczenie oraz spłatę kredytu pochłaniające cały dochód i oszczędności uznano, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie w całości. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.