II SA/Ke 652/21
WyrokWSA w Kielcach2021-12-07
Skład orzekający: Agnieszka Banach, Beata Ziomek, Krzysztof Armański
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji architektoniczno-budowlanej może wydać pozwolenie na nadbudowę i przebudowę istniejącego budynku mieszkalnego, jeśli inwestor nie przedstawił dokumentacji potwierdzającej legalność jego pierwotnej budowy, a budynek ten został wzniesiony w latach 70. XX wieku?Ratio decidendi
Sąd uznał, że organy administracji prawidłowo wydały pozwolenie na nadbudowę i przebudowę budynku mieszkalnego, mimo braku dokumentacji pierwotnej budowy z lat 70. XX wieku. Wskazano, że w tamtym okresie nie istniał obowiązek przechowywania dokumentacji przez właściciela, a organy administracji nie mają podstaw do domniemywania samowoli budowlanej. Ponadto, spór o własność nieruchomości nie jest przedmiotem postępowania o pozwolenie na budowę.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi I. S. na decyzję Wojewody utrzymującą w mocy decyzję Starosty o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu Ł. B. pozwolenia na nadbudowę i przebudowę budynku mieszkalnego. Skarżący kwestionował legalność pierwotnej budowy budynku oraz prawo inwestora do dysponowania nieruchomością. Organy administracji uznały, że projekt jest zgodny z warunkami zabudowy i przepisami technicznymi, a kwestie własnościowe i legalności pierwotnej budowy nie stanowią przeszkody do wydania pozwolenia.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Banach (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Beata Ziomek Sędzia WSA Krzysztof Armański Protokolant Starszy inspektor sądowy Joanna Dziopa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 grudnia 2021 r. sprawy ze skargi I. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] czerwca 2021 r. [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. oddala skargę; II. przyznaje od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz adwokat M. T. kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, w tym VAT w kwocie 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Sygn. akt II SA/Ke [...]
UZASADNIENIE
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2021 r. [...] Wojewoda (dalej też jako "Wojewoda"), po rozpatrzeniu odwołania I. S., utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] nr [...] z dnia [...] marca 2021 r. znak: [...], którą zatwierdzono projekt budowlany i udzielono Ł. B. pozwolenia na nadbudowę i przebudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z instalacjami wewnętrznymi: wodno-kanalizacyjną, centralnego ogrzewania i elektryczną, na działce nr [...], obręb S., gmina Ł..
W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia Wojewoda wskazał, że Ł. B. wnioskiem z dnia 8 grudnia 2020 r. wystąpił do organu pierwszej instancji o pozwolenie na nadbudowę i przebudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z instalacjami wewnętrznymi: elektryczną, wodno-kanalizacyjną i c.o. na działce nr ewid. [...], obręb S., gmina Ł.. Do wniosku inwestor dołączył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością nr [...] oraz projekt budowlany zawierający: projekt zagospodarowania działki, projekt architektoniczno-budowlany wraz z inwentaryzacją i projekty instalacji wewnętrznych.
Organ odwoławczy podkreślił, że w Starosta [...], wydając kwestionowaną decyzję o pozwoleniu na nadbudowę i przebudowę ww. budynku mieszkalnego poinformował, że w okresie funkcjonowania Urzędu nie zostało wydane pozwolenie na budowę budynku na działce nr ewid.[...] w miejscowości S. 38. Zgodnie zaś z oświadczeniem Ł. B. planowany do nadbudowy i przebudowy budynek mieszkalny został zrealizowany w latach 1974 - 1977 przez jego rodziców. Inwestor nie posiada dokumentów związanych z realizacją tego budynku.
Rozpoznając sprawę w trybie odwoławczym, Wojewoda powołał się na treść art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 1333 ze zm.), zwanej dalej "P.b." oraz wskazał, że Burmistrz [...] i Gminy Ł., na podstawie art. 59 ust. 1, art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 293 ze zm.), zwanej dalej "u.p.z.p.", wydał decyzję o warunkach zabudowy nr [...] z dnia [...] listopada 2020 r. znak: [...] oraz ustalił warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu i jego zabudowy dla ww. inwestycji, na terenie której nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego.
W toku postępowania w sprawie organ pierwszej instancji ustalił, że działka nr [...] graniczy: od południowego wschodu z działką niezabudowaną nr ewid. [...]; od północnego zachodu z działką nr ewid.[...] zabudowaną budynkiem mieszkalnym i budynkiem gospodarczym; od północnego wschodu z użytkami zielonymi; od południowego zachodu z działką nr ewid.[...], stanowiącą drogę powiatową. Na działce inwestora znajduje się budynek mieszkalny jednorodzinny z budynkami gospodarczymi usytuowanymi w głębi terenu, w odległości około 13 m od zewnętrznej krawędzi jezdni drogi powiatowej, ścianą budynku w odległości 5,05 m od granicy z działką nr [...] i 2,45 m od ściany ganku oraz w zmiennej odległości 3,45-5,05 m od granicy z działką nr [...], parterowy, w części podpiwniczony, z poddaszem nieużytkowym, podpiwniczenie usytuowane jest na poziomie -1,30 m, wysokość budynku w kalenicy wynosi 9,16 + 1,30 - 10,49 m.
Organ odwoławczy wskazał dalej, że planowana rozbudowa dotyczy części opisanego budynku znajdującej się w południowym segmencie, a usytuowanie budynku nie będzie powodowało zacienienia, nie będzie oddziaływało negatywnie i w żaden sposób nie ograniczy zabudowy na działkach sąsiednich. Lokalizacja budynku mieszkalnego i działki sąsiednie nie powodują wzajemnego oddziaływania pod względem zakłócenia ciągów kominowych. Zakres oddziaływania budynku obejmuje działkę sąsiednią tj. nr 508 i [...], ale nie ogranicza to na nich zabudowy i dostępu światła dziennego. Nadto zaprojektowano odprowadzenie wód opadowych na teren własnej działki.
Wojewoda dodał, że wnioskowana inwestycja nie wpłynie negatywnie na środowisko przyrodnicze, a ww. działka znajduje się w zasięgu obszarów chronionych w myśl art. 6 ust. 1 pkt 3 i art. 16 i 17 oraz pkt 4 i art. 23 i 24 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r. poz. 55 ze zm.), tj.: w otulinie Cisowsko-Orłowińskiego Parku Krajobrazowego, wyznaczonego Uchwałą nr [...] z 13 listopada 2014 r. oraz w zasięgu Cisowsko-Orłowińskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu, wyznaczonego Uchwała nr [...] Sejmiku Województwa z dnia 13 listopada 2014 r. (Dz. Urz. Woj. Święt., poz. 3152).
Organ odwoławczy stwierdził zatem, że projekt budowlany dotyczący ww. budynku mieszkalnego nie narusza warunków przywołanej wyżej decyzji Burmistrza [...] i Gminy Ł. z dnia [...] listopada 2020 r.
W związku z wymogiem dotyczącym sprawdzenia zgodności badanego projektu budowlanego z wymogami ochrony środowiska organ ustalił, że inwestycja nie należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, w rozumieniu rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2019 r. poz. 1839) i nie wymaga przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko.
W wyniku sprawdzenia zgodności projektu zagospodarowania terenu z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 1065), stwierdzono, że inwestycja nie spowoduje zacieniania i braku nasłonecznienia pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi, znajdujących się w budynkach na sąsiednich działkach. W projekcie wskazano również wjazd na działkę. Przedmiotowy obiekt zaprojektowano też w zgodności z przepisami ww. rozporządzenia w zakresie bezpieczeństwa pożarowego budynków.
Zdaniem organu odwoławczego, skoro w analizowanej sprawie nie zostały naruszone przepisy prawa, organ administracji architektoniczno-budowlanej nie miał podstaw do odmowy wydania pozwolenia na budowę planowanej inwestycji.
Odnosząc się do treści odwołania Wojewoda stwierdził, że inwestor wykazał się prawem do dysponowania nieruchomością na podstawie zapisów w księgach wieczystych – nr [...] Ł. B. przy piśmie z dnia 17 maja 2021r. przedstawił także akt notarialny, który potwierdza, że jest on właścicielem nieruchomości nr ewid. [...] w miejscowości S., gmina Ł..
W ocenie organu odwoławczego, inwestor ma zatem prawo wykonać planowaną nadbudowę i przebudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z instalacjami wewnętrznymi na działce nr ewid. [...]. Natomiast sprawy "własnościowe" pozostają poza regulacją prawa budowlanego.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na powyższą decyzję Wojewody wywiedli I. S. i A. S., zaskarżając ten akt w całości. Skarżący wyraził głównie sprzeciw wobec wydania przez organy obu instancji swoich decyzji, podnosząc, że dom mieszkalny został postawiony "bez planu", "bez zagospodarowania przestrzennego" na jego działce, która wcześniej należała do jego matki A. S..
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
W piśmie procesowym z dnia 6 sierpnia 2021 r. A. S. wyjaśniła, że działa w imieniu syna I. S..
Pomimo wezwania do złożenia dokumentu pełnomocnictwa A. S. nie wykazała umocowania do działania jako pełnomocnik skarżącego.
Sąd zwrócił się do Sądu Rejonowego w O. Ś. o nadesłanie odpisu wyroku z uzasadnieniem w sprawie I C [...].
Na rozprawie w dniu 7 grudnia 2021 r. pełnomocnik skarżącego ustanowiony z urzędu poparł skargę, wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, a także wniósł o przyznanie wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, oświadczając, że koszty te w żadnej części nie zostały przez skarżącego uiszczone.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego w sposób, który miał wpływ na wynik sprawy bądź przepisów postępowania w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a.).
Wychodząc z tak zakreślonych granic kognicji sądu administracyjnego, stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja i decyzja organu pierwszej instancji nie naruszają prawa.
Przedmiotem kontroli sądowej w sprawie niniejszej była decyzja Wojewody utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą Ł. B. pozwolenia na nadbudowę i przebudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z instalacjami wewnętrznymi na działce nr ewid. [...] w S. .
Materialnoprawną podstawę wydanych decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2020 r. poz. 1333 ze zm.), dalej też jako "P.b.", w szczególności art. 35 ust. 1 tej ustawy, zgodnie z którym przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza:
1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z:
a) ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu,
b) wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko,
c) ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej;
2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;
3) kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, w tym dołączenie:
a) wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń,
b) informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b,
c) kopii zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, dotyczącego projektanta i projektanta sprawdzającego,
d) oświadczeń, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 9 i 10;
4) posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych oraz aktualność zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7.
Nie było sporu co do tych ustaleń faktycznych organów, że na działce nr [...] znajduje się budynek mieszkalny jednorodzinny, parterowy, w części podpiwniczony, z poddaszem nieużytkowym wraz z budynkami gospodarczymi usytuowanymi w głębi terenu, usytuowany w odległości około 13 m od zewnętrznej krawędzi jezdni drogi powiatowej, ścianą budynku w odległości 5,05 m od granicy z działką nr [...] i 2,45 m od ściany ganku oraz w zmiennej odległości 3,45-5,05 m od granicy z działką nr [...]. Ł. B. zamierza nadbudować i przebudować powyższy budynek mieszkalny.
Odnośnie planowanej inwestycji wraz z wnioskiem o udzielenie pozwolenia na budowę przedłożona została decyzja Burmistrza [...] i Gminy Ł. o warunkach zabudowy nr [...] z dnia [...] listopada 2020 r., w której organ ten ustalił warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu i jego zabudowy dla wnioskowanej inwestycji, gdyż dla przedmiotowego terenu nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Wobec tego organy administracji architektoniczno-budowlanej przeanalizowały zgodność projektowanej inwestycji z warunkami zabudowy określonymi w ww. decyzji Burmistrza [...] i Gminy Ł.. Wyniki tej analizy pokazały, że inwestycja w zakresie przedstawionym w zatwierdzonym projekcie budowlanym będzie zgodna z ustaleniami ww. decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
Organy obu instancji dokonały sprawdzenia projektu budowlanego także pod względem jego zgodności z przepisami techniczno-budowlanymi, w szczególności z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie i nie stwierdziły naruszeń w tym zakresie.
Podobnie, jeśli chodzi o kompletność złożonego projektu budowlanego i kompetencje osób, które go sporządziły, organy nie dostrzegły takich nieprawidłowości (po usunięciu tych wykazanych postanowieniem z dnia [...] lutego 2021 r.), które stanowiłyby przeszkodę do zatwierdzenia tego projektu budowlanego i udzielenia Ł. B. pozwolenia na budowę.
W zasadzie spór zakreślony treścią stanowisk strony skarżącej wyrażoną w szeregu pism procesowych składanych przez I. S. (i A. S.) w toku postępowania administracyjnego i sądowoadministracyjnego dotyczy kwestii prawa do dysponowania przez Ł. B. działką nr [...] na cele budowlane i legalnością budowy budynku mieszkalnego zlokalizowanego obecnie na tej działce.
Przedmiotowy budynek mieszkalny został zrealizowany w latach 1974-1977 r. przez rodziców inwestora – zgodnie z jego oświadczeniem. Inwestor nie okazał dokumentów związanych z realizacją tego budynku. Czasokres wybudowania tego budynku przypadający na lata 70-te ubiegłego wieku potwierdza także sam skarżący. Niemniej kwestionuje to, że budynek ten został wzniesiony w oparciu o pozwolenie na budowę oraz że Ł. B. jest (powinien być) właścicielem działki nr [...].
Po pierwsze, bez wątpienia prawo własności nieruchomości stanowiącej działkę nr ewid. [...] było powodem sporu trwającego od wielu lat pomiędzy skarżącym i inwestorem oraz ich poprzednikami prawnymi, bo potwierdzają to dowody zebrane w aktach sprawy. A. S. (matka skarżącego) została wyrokiem sądu powszechnego zobowiązana do złożenia oświadczenia woli przenoszącego własność przedmiotowej działki na rzecz W. B. i M. B. za zapłatą przez nich ustalonej wyrokiem kwoty pieniężnej. Ostatecznie zatem w księdze wieczystej nr [...] jako wyłączny właściciel nieruchomości został ujawniony Ł. B., który dodatkowo przedłożył do akt sprawy odpis aktu notarialnego potwierdzający nabycie przez niego w dniu 29 maja 2020 r. prawa własności tej nieruchomości.
Zgodnie z zasadą praworządności wyrażoną w art. 6 k.p.a. organy administracji architektoniczno-budowlanej nie mogły w żadnym zakresie kwestionować ani weryfikować treści prawomocnych wyroków sądowych, na które powoływały się strony postępowania (art. 76 § 1 k.p.a.), ani też treści wpisów ujawnionych w ww. księdze wieczystej (art. 3 ust. 1 ustawy o księgach wieczystych i hipotece). Stąd wszystkie te zarzuty I. S. zgłaszane, czy to w postępowaniu przed organami obu instancji, czy też w niniejszym postępowaniu sądowym nie mogły odnieść zamierzonego skutku i doprowadzić do uwzględnienia skargi, nawet jeżeli skarżący jest przekonany, że stan prawny przedmiotowej nieruchomości, a w rezultacie także prawo do dysponowania przez Ł. B. nieruchomością na cele budowlane, został błędnie ustalony przez organy administracji orzekające w tej sprawie. Spór o własność nie jest przedmiotem postępowania o zatwierdzenie projektu budowlanego i wydanie pozwolenia na budowę.
Po drugie, odnośnie kwestii legalności budowy budynku mieszkalnego znajdującego się aktualnie na działce nr [...], którego dotyczy planowana inwestycja, wskazać trzeba, że organy podjęły inicjatywę dowodową celem wyjaśnienia tej kwestii. Z treści aktu notarialnego przedłożonego do akt postępowania administracyjnego przez I. S. i A. S. sporządzonego dnia 14 grudnia 1988 r. na okoliczność zawarcia umowy darowizny przez A. W. i A. S. dotyczącej m.in. działki nr [...] wynika, według oświadczenia stawających do tej czynności, że na przedmiotowej nieruchomości znajduje się dom mieszkalny murowany i murowana obora wybudowane wyłącznymi nakładami M. i W. małżonków B., które to nakłady nie stanowiły przedmiotu tej darowizny. Zresztą także w piśmie skarżącego skierowanym do Starostwa Powiatowego w K. z dnia 1 marca 2021 r. podnosi on, że W. B. "postawiła" dom nie na swojej działce, bo właścicielem była A. W.. Dokumenty te uwiarygadniają twierdzenia Ł. B., że budynek mieszkalny postał w latach 70-tych i wbudowany został przez jego rodziców.
Inwestor nie przedstawił dokumentacji budowlanej z okresu budowy tego budynku. Zwrócił się do Burmistrza [...] i Gminy Ł. o wydanie takiej dokumentacji. Pismem z dnia 22 października 2020 r. znak: [...] Burmistrz wyjaśnił, że nie ma możliwości wydania decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia 10 czerwca 1975 r. nr [...]/75 wydanej na rzecz J. i J. R. dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego przewidzianej na części nieruchomości oznaczonej nr ewid. [...] obręb S.. Organ gminy wskazał, że Urząd Miasta i Gminy nie posiada elektronicznego rejestru wydanych pozwoleń na budowę i przyjętych zgłoszeń robót budowlanych, który umożliwiłby wyszukanie informacji po numerze działki. Starsze rejestry pozwoleń na budowę nie uwzględniają numerów działek, a rejestry prowadzone przez Urząd podają jedynie adres zamieszkania inwestora, który nie musi być tożsamy z adresem inwestycji. Żądane dokumenty wyszukano po wskazanych przez Ł. B. imionach i nazwiskach tj. M. i W. B. bądź J. i J. R., ale w rejestrach i spisach archiwalnych stwierdzono brak wydanych aktów na rzecz W. i M. B.. Odnośnie J. i J. R. organ podał, że dla działki nr ewid. [...] została wydana decyzja w 1975 r. o pozwoleniu na budowę dla inwestycji polegającej na budowie budynku inwentarskiego. Jednak żądane dokumenty nie zostały odnalezione w zasobach archiwalnych. Źródłem żądanych dokumentów, dodał Burmistrz, jest Archiwum Zakładowe Starostwa pod warunkiem podlegania archiwizacji przedmiotowej dokumentacji po jej wydaniu.
Dodatkowo zauważyć należy, że w piśmie z dnia 22 czerwca 2021 r. [...] skierowanym do I. S. Wojewoda wyjaśnił, że w zasobach archiwalnych Urzędu nie znaleziono wnioskowanych dokumentów – pozwolenia na budowę z roku 1974 na działce nr ewid.[...] w miejscowości S. 38. Organ wyjaśnił, że do roku 1990 dokumentacja dotycząca pozwoleń na budowę miała kategorię archiwalną B-5, co oznacza, że czas przechowywania tej dokumentacji wynosił 5 lat. Do dnia 1 stycznia 1999 r, obowiązek przechowywania dokumentacji spoczywał na właścicielu lub zarządcy budynku.
Wymaga zauważyć, w kontekście powyższego, że w okresie budowy budynku mieszkalnego, którego dotyczy wnioskowana inwestycja, obowiązywała ustawa z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 1974 r. nr 38, poz. 229, dalej jako "ustawa z 1974 r."). Jak wskazuje się w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, ustawa z 1974 r. nie zawierała przepisu będącego odpowiednikiem obecnie obowiązującego art. 63 ust. 1 P.b. nakładającego na właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego obowiązek przechowywania przez okres istnienia obiektu budowlanego dokumentów, o których mowa w art. 60 (głównie dokumentacji budowy i dokumentacji powykonawczej) oraz opracowań projektowych i dokumentów technicznych robót budowlanych wykonywanych w obiekcie w toku jego użytkowania. Przepis § 34 ust. 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 20 lutego 1975 r. w sprawie nadzoru urbanistyczno - budowlanego (Dz. U. Nr 8, poz. 48, z późn. zm.), wydanego na podstawie delegacji zawartej m.in. w art. 57 ust. 3 ustawy z 1974 r. przewidywał jednak obowiązek przechowywania przez okres istnienia obiektu planu realizacyjnego i projektu ze wszystkimi rysunkami zamiennymi lub naniesionymi zmianami. Nieposiadanie przez właściciela lub zarządcę obiektu takiej dokumentacji nie oznacza samo przez się, że roboty budowlane zostały wykonane niezgodnie z przepisami obowiązującymi w okresie budowy obiektu. Jak słusznie wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 15 marca 2018 r., sygn. akt II OSK 2273/17 (Lex nr 2483026) posiadanie takiej dokumentacji leży w interesie właściciela lub zarządcy obiektu i może okazać się pomocne.
W tych okolicznościach trudno jednoznacznie stwierdzić, że z powodu nieprzedłożenia przez Ł. B. decyzji o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego na działce [...] można uznać, że budynek ten wybudowany został bez takiego pozwolenia. Zgromadzony materiał dowodowy i obowiązujące pod rządami ustawy z 1974 r. przepisy prawa budowlanego nie wykluczają tego, że budowa tego obiektu była legalna i nastąpiła w wykonaniu decyzji o pozwoleniu na budowę. Niedopuszczalne jest domniemywanie samowoli budowlanej. Budynek mieszkalny na działce nr ewid. [...] został wzniesiony kilkadziesiąt lat temu. Jego właściciele nie mieli wówczas obowiązku przechowywania ani dokumentacji projektowej, ani pozwolenia na budowę. Zresztą trzeba zauważyć, że zgodnie z art. 31 ust. 1 ustawy z 1974 r., pozwolenie na budowę mogło być przeniesione na innego inwestora, pod warunkiem uprzedniego uzyskania zgody właściwego terenowego organu administracji państwowej, który wydał pozwolenie. Zatem nie będzie co do zasady samowolą budowlaną sytuacja, w której pozwolenie na budowę wydane zostało na osobę, która nie była ostatecznie inwestorem. Trudno więc - wobec podjętej przez Ł. B. aktywności dowodowej w kierunku odnalezienia dokumentacji budowlanej dotyczącej omawianego budynku, który przecież nie był ówczesnym inwestorem tego budynku oraz wobec upływu okresu archiwizacji takiej dokumentacji przez organy administracji budowlanej – uznać, że organy naruszyły prawo, udzielając pozwolenia na nadbudowę i przebudowę tego budynku. Sąd takiego naruszenia się nie dopatrzył.
Z tych wszystkich powodów, wobec wyjaśnienia w uzasadnieniu wydanych decyzji wszystkich przesłanek, jakimi kierowały się organy, podejmując kontrolowane rozstrzygnięcia, wskazujące na wnikliwą analizę okoliczności sprawy, Sąd ocenił, że decyzje te nie naruszają prawa w stopniu, który wymagałby uchylenia tych decyzji.
Skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w pkt I sentencji wyroku na podstawie art. 151 p.p.s.a.
O wynagrodzeniu pełnomocnika ustanowionego z urzędu orzeczono w pkt II sentencji wyroku na podstawie art. 250 ustawy p.p.s.a. w związku z § 4 ust. 1 i 3 oraz
§ 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2019 r., poz. 18).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło