II SA/Ke 654/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Sędziowie Sędzia WSA Beata Ziomek, Asesor WSA Sylwester Miziołek (spr.), Protokolant Pomocnik sekretarza sądowego Izabela Suchenia, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 maja 2007r. przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej sprawy ze skargi J.S. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] nr: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie pozbawienia uprawnień kombatanckich oddala skargę. 1 II SA/Ke 654/06 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych na podstawie art. 127 § 3 i art. 138 § 1 pkt 1, art. 149 § 3 w zw. z art. 148 kpa utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] o odmowie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Kierownika Urzędu z dnia [...] o pozbawieniu J. S. uprawnień kombatanckich. W uzasadnieniu postanowienia organ podniósł, że dnia 8 maja 2006 r. J. S. wystąpił do Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych o wzruszenie decyzji z dnia [...] o pozbawieniu go uprawnień kombatanckich, które uzyskał z mocy orzeczenia Zarządu Wojewódzkiego Związku Bojowników o Wolność i Demokrację w K. z dnia 17 sierpnia 1979 r. z tytułu "służby w odrodzonym Wojsku Polskim od 11 lipca 1947 r. do 27 września 1949 r.", Jako podstawę wznowienia postępowania J.S., w odpowiedzi na pismo organu wskazał przepis art. 145 § 1 pkt 4 kpa. Organ I instancji wskazując na treść przepisu art. 148 § 1 i 2 kpa określającego, iż termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa biegnie od daty, w której strona dowiedziała się o decyzji odmówił wznowienia postępowania, uznając, iż strona o decyzji dowiedziała się w dniu jej otrzymania tj. 1 sierpnia 2001 r., zaś wniosek o wznowienie wniosła po terminie - dnia 12 maja 2006 r. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy J. S. wskazał jako przesłankę wznowienia postępowania przepis art. 145 § 1 pkt 7 kpa, nie wskazując jakie zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte odmiennie od oceny przyjętej przy wydaniu decyzji oraz bez określenia terminu, w którym dowiedział się o wystąpieniu tej okoliczności. Nie wskazał także tych okoliczności w piśmie z dnia 8 października 2006 r., będącego odpowiedzią na wezwanie organu do sprecyzowania. Organ odwoławczy, podzielając stanowisko organu I instancji uznał, iż wniosek o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa złożony został po terminie ustalonym w art. 148 § 2 kpa. J. S. nie wykazał także, że wniosek o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 7 kpa wniósł w terminie. Organ podniósł, że obowiązek udowodnienia kiedy (w jakiej dacie) strona dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, ze ścisłością dostateczną do ustalenia, że jej podanie o wznowienie wpłynęło przed upływem terminu jednomiesięcznego od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia spoczywa na stronie. Skargę od powyższej decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach złożył J. S. wnosząc o jego uchylenie i podnosząc, że organ nie znał okoliczności, że w czasie okupacji był on prześladowany i więziony przez Gestapo w 1944 r., co stanowi "samoistną podstawę kombatanctwa z art. 3 pkt 2 ustawy o kombatantach", na którą to okoliczność powoływał się we wniosku z dnia 7 lipca 2006 r. Wskazał także, że we wniosku tym omyłkowo podał podstawę prawną art. 145 § 1 pkt 4, zamiast art. 145 § 1 pkt 5 kpa, zaś organ winien mu "umożliwić skorzystanie z praw procesowych strony". Zarzucił, że organ nie dopuścił do rozstrzygnięcia, czy "kombatanctwo na nowej podstawie jest zasadne". 2 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) zadaniem sądu administracyjnego jest sprawowanie kontroli zaskarżonych aktów i czynności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, obowiązującym w dniu ich wydania. Przedmiotem zaskarżenia w sprawie niniejszej jest decyzja odmawiająca wznowienia postępowania, zatem Sąd dokonując kontroli legalności tej decyzji mógł jedynie poddać ocenie tę decyzję w aspekcie przepisów, dotyczących wznowienia postępowania, zakończonego ostatecznym orzeczeniem. Kontroli tej podlega więc nie merytoryczna ocena decyzji z dnia z dnia [...] o pozbawieniu skarżącego uprawnień kombatanckich, a wyłącznie to, czy zachodzą w tej sprawie okoliczności uzasadniające wznowienie postępowania. Sądowa kontrola przeprowadzona w niniejszej sprawie wykazała, że zaskarżona decyzja wydana została zgodnie z prawem. Procedura trybu wznowieniowego regulowana jest przepisami art. 145-153 kpa i w świetle tych przepisów wznowienie postępowania jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy zachodzą łącznie formalne przesłanki: -wniosek o wznowienie postępowania pochodzi od strony, -wniosek jest złożony w nieprzekraczalnym terminie wskazanym w art. 148 kpa, -podstawę wznowienia stanowi co najmniej jedna z okoliczności określonych w art. 145 § 1 pkt1-8kpa. Skarżący we wniosku o wznowienie postępowania nie wskazał podstawy wznowienia, zaś w sprecyzowanym na żądanie organu piśmie z dnia 7 lipca 2006 r. powołał się na przesłankę wskazaną w art. 145 § 1 pkt 4 kpa podnosząc, że bez własnej winy nie brał udziału w postępowaniu o pozbawienie go uprawnień kombatanckich. Zgodnie z treścią art. 148 § 2 kpa wniosek o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa wnosi się do organu, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Strona musi więc udowodnić, kiedy (w jakiej dacie) dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, ze ścisłością dostateczną do ustalenia, że jej podanie o wznowienie wpłynęło przed upływem terminu jednomiesięcznego od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia. Organ obowiązany jest z urzędu zbadać zachowanie tego terminu, wszczęcie bowiem postępowania w sprawie wznowienia postępowania na wniosek, pomimo uchybienia terminu stanowi rażące naruszenie prawa, godzi w zasadę ogólną trwałości decyzji administracyjnych (art. 16 § 1 kpa). Uchybienie terminu do wniesienia podania o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania jest podstawą do wydania decyzji o odmowie wznowienia postępowania . Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż trafnie organ odwoławczy uznał, iż w rozpatrywanej sprawie brak jest podstaw do wznowienia postępowania ze względu na uchybienie przez stronę terminu 30-dniowego, określonego w art. 148 § 2 kpa. Zgodzić się należy z organami orzekającymi w sprawie, iż treść decyzji z dnia [...] znana była skarżącemu w dniu 1 sierpnia 2001 r., bowiem wówczas otrzymał 3 on powyższe orzeczenie, z którym mógł się zapoznać, a w przypadku niezrozumienia jego treści zasięgnąć fachowej porady prawnika. Zatem od dnia 1 sierpnia 2001 r. rozpoczął się bieg terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania. Złożenie go dnia 12 maja 2006 r. nastąpiło po terminie. Należy podnieść, że niezasadny jest zarzut skarżącego, iż organ nie umożliwił mu "skorzystania z praw procesowych". Skarżący we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy powołał nową podstawę wznowienia: art. 145 § 1 pkt 7 kpa, bez podania uzasadnia tej podstawy oraz bez wskazania dnia, w którym dowiedział się o tej okoliczności. Organ odwoławczy, cytując treść tego przepisu wezwał skarżącego do wskazania zagadnienia wstępnego, na które się powołuje oraz daty kiedy dowiedział się o tej okoliczności, jednak skarżący nie udzielił żadnej odpowiedzi w zakreślonym terminie. Trudno zatem w tej sytuacji zarzucić organowi naruszenie przepisów postępowania. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że decyzja o odmowie wznowienia postępowania nie narusza prawa. Podnieść należy, że sąd administracyjny bada tylko legalność decyzji. Na ocenę zgodności decyzji z przepisami prawa obowiązującego w dniu jej wydania nie mają wpływu względy celowości ani słuszności, czy też poczucie krzywdy skarżącego. Wskazanie przez skarżącego kolejnej podstawy prawnej w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie może mieć wpływu na ocenę legalności zaskarżonej decyzji, gdyż sąd bada legalność decyzji wg stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania decyzji. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, wobec czego skarga nie jest zasadna i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji wyroku.