II SA/Ke 658/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Detka, Sędziowie Sędzia WSA Sylwester Miziołek,, Sędzia WSA Beata Ziomek (spr.), Protokolant Asystent sędziego Dorota Pawlicka-Armańska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 23 kwietnia 2009r. sprawy ze skargi Z. L. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia I. oddala skargę, II. przyznaje od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz adwokata A. K. kwotę 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa 80/100) złotych w tym VAT w kwocie 52,80 (pięćdziesiąt dwa 80/100) złotych tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z dnia [...] znak: [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu zażalenia Z. L. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 144 kpa i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane uchylił zaskarżone postanowienie w całości i odmówił umorzenia nałożonej postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] na Z. L. kary grzywny w celu przymuszenia zobowiązanego do wykonania obowiązku wynikającego z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...]. W motywach rozstrzygnięcia organ odwoławczy przedstawił następujący stan faktyczny i prawny. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] znak [...] nałożył na Z. L. obowiązek doprowadzenia budynku mieszkalnego na działce nr 1463 w N. W. przy ul. H. 26 do odpowiedniego stanu technicznego poprzez przeprowadzenie jego remontu, poprzedzonego przedłożeniem jego oceny technicznej oraz projektu budowlanego określającego zakres niezbędnych do wykonania robót remontowych i zabezpieczających. Od powyższej decyzji żadna ze stron nie wniosła odwołania w związku z tym stała się ona ostateczna, a obowiązek z niej wynikający stał się wymagalny. Upomnieniami z dnia [...]. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wezwał Z. L. do spełnienia obowiązku nałożonego ostateczną decyzją z [...] w terminie 30 dni od doręczenia niniejszych upomnień, a po ustaleniu, że zobowiązany obowiązku nie wykonał, wszczął postępowanie egzekucyjne wydając tytuł wykonawczy i nakładając postanowieniem z dnia [...] znak: [...] na zobowiązanego grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 5000zł. Stan faktyczny sprawy wskazuje, że postanowienie z dnia [...] stało się ostateczne. Wnioskiem z dnia [...] Z. L. wystąpił do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o umorzenie nałożonej na niego kary grzywny w wysokości 5.000zł podnosząc, iż dokonuje zabezpieczenia i uporządkowania otoczenia obiektu budowlanego na działce nr 1463 w N. W., zgodnie z decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. Dodatkowo wskazał, że wystąpił do Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków o wyrażenie zgody na zabezpieczenie i uporządkowanie otoczenia przedmiotowego obiektu budowlanego, który jego zdaniem jest zabytkiem. Postanowieniem z dnia [...] znak: [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił umorzenia kary grzywny nałożonej na Z.L w celu przymuszenia. W uzasadnieniu organ przytoczył brzmienie art. 125 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji stwierdzając, że zobowiązany nie wykonał obowiązku określonego decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] dotyczącego przeprowadzenia remontu budynku mieszkalnego zlokalizowanego na terenie działki nr 1463 w N. W. przy ul. H. 26. W zażaleniu na postanowienie Z.L wniósł o jego uchylenie argumentując, że nie jest w stanie spłacić niezawinionej według niego kary grzywny i kosztów egzekucji, oraz wykonać remontu przedmiotowego budynku. Rozpatrując zażalenie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Kielcach ustalił, że Z. L. nie wykonał w całości określonego w tytule wykonawczym obowiązku polegającego na przeprowadzeniu remontu budynku mieszkalnego zlokalizowanego na terenie działki 1463 w N. W., poprzedzonego przedłożeniem oceny technicznej oraz projektu budowlanego określającego zakres niezbędnych do wykonania robót remontowych i zabezpieczających. Organ odwoławczy uznał, że z uwagi na treść art. 125 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zgodnie z którym nałożone, a nieuiszczone lub nieściągnięte grzywny w celu przymuszenia podlegają umorzeniu, w razie wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym, organ I instancji zasadnie odmówił umorzenia grzywny. Podkreślono, iż jedynym sposobem uniknięcia zapłacenia grzywny jest wykonanie w całości obowiązku nałożonego ostateczną decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. Uzasadniając podjęcie postanowienia w trybie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 144 kpa ŚWINB podniósł, że organ I instancji błędnie określił w sentencji decyzję, z której wynikał nałożony na Z.L obowiązek, wskazując "decyzję [...]" zamiast "decyzję [...]", co skutkowało koniecznością zmodyfikowania rozstrzygnięcia w tym zakresie. Skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] wniósł Z.L z żądaniem jego uchylenia. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że wykonuje obowiązki określone w decyzji z dnia [...], o czym świadczy przedłożenie przez niego przed przystąpieniem do remontu oceny technicznej oraz projektu budowlanego określającego zakres niezbędnych robót remontowych i zabezpieczających. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, jednocześnie podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1, art. 2 i art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej jako p.p.s.a), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego, jeżeli miało to wpływ na wynik sprawy i przepisów postępowania jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a). Wychodząc z tak zakreślonych granic kognicji Sąd stwierdził, że kontrola zaskarżonego postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego takich naruszeń prawa nie wykazała. Na wstępie wskazać należy, że kompetencje organu odwoławczego do zastosowania instytucji reformacji i orzeczenia co do istoty sprawy (art. 138 § 1 pkt 2 kpa) istnieją wówczas, gdy dokonujący kontroli instancyjnej organ II instancji nie ma wątpliwości co do stanu faktycznego i nie stwierdził potrzeby dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie. Takie okoliczności w rozpatrywanej sprawie miały miejsce, albowiem zreformowanie przez ŚWINB decyzji organu I instancji sprowadzało się w istocie do wskazania w podstawie prawnej rozstrzygnięcia właściwej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, z której wynikał nałożony na stronę obowiązek w zakresie prawa budowlanego. Podstawę do umorzenia wymierzonej zobowiązanemu grzywny w celu przymuszenia stanowi art. 125 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (zwanej dalej ustawą), zgodnie z którym w razie wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym, nałożone, a nieuiszczone lub nieściągnięte grzywny w celu przymuszenia podlegają umorzeniu. Postanowienie w sprawie umorzenia grzywny wydaje organ egzekucyjny na wniosek zobowiązanego ( § 2 art. 125 ustawy). Interpretacja wskazanej normy prawnej prowadzi do uznania, że podstawy do umorzenia grzywny zachodzą wówczas gdy zobowiązany po wydaniu postanowienia o zastosowaniu grzywny celem przymuszenia wykonał obowiązek, ale nie uiścił grzywny. Według ogólnej reguły zawartej w art. 7 § 3 ustawy stosowanie środka egzekucyjnego jest niedopuszczalne gdy egzekwowany obowiązek został wykonany. Bezspornie z uwagi na treść art. 125 § 1 ustawy jedną z przesłanek skutkujących umorzeniem grzywny jest wyłącznie wykonanie obowiązku wynikającego z decyzji określonej w tytule wykonawczym, a nie podjęcie starań w celu wykonania tego obowiązku. Ostateczna decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] wskazuje, że Z.L był zobowiązany do wykonania remontu budynku mieszkalnego znajdującego się na działce nr 1463 w N. W., który powinien zostać poprzedzony przedłożeniem oceny technicznej obiektu oraz projektem budowlanym określającym zakres niezbędnych do wykonania robót remontowych i zabezpieczających. W tej sytuacji podnoszona w skardze okoliczność, że skarżący przedłożył wymagane decyzją z dnia [...] dokumenty nie przeczy ustaleniu, iż skarżący do tej pory nie wykonał remontu będącego wynikiem nałożonego na niego obowiązku i nie uzasadnia odmiennego niż przyjęły organy rozstrzygnięcia. Samo bowiem przedłożenie dokumentów jest niewystarczające i nie świadczy o wykonaniu nałożonego na skarżącego obowiązku, polegającego na faktycznym remoncie. Wskazać należy, że pismo z dnia [...] informujące o podjętych przez skarżącego czynnościach zostało skierowane do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego już po wydaniu rozstrzygnięcia przez organ II instancji i choćby z tego względu uniemożliwiało organowi wzięcie pod uwagę tej okoliczności przy weryfikacji zaskarżonego postanowienia. Godzi się również podnieść, że Sąd Administracyjny dokonując kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia czyni to wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Z podniesionych wyżej względów Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga wniesiona na postanowienie podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Orzeczenie zawarte w pkt II wyroku oparto na podstawie § 2 ust. 3 i § 18 ust.1 pkt 1 lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz.1348 ze zm.) oraz na podstawie art. 250 p.p.s.a.