II SA/Ke 658/08

Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 30 grudnia 2008 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. L. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Z. L. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia postanawia: zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w całości. Z. L. złożył w dniu 24 grudnia 2008 r. formularz urzędowy PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia. Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca jest niepełnosprawny, prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z zasiłku powypadkowego w wysokości [..] zł miesięcznie. Skarżący nie wykazał innego majątku poza domem wielkości 169 m kw wymagającym remontu, nieruchomością rolną o powierzchni 0,32 ha, 10 kurami i 3 kozami. Na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie którą koszty sądowe, jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika, pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym, między innymi, zwolnienie od kosztów sądowych przysługuje osobie, która wykaże że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Osoba ubiegająca się o prawo pomocy winna w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa. Biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i życiową skarżącego, w tym, niepełnosprawność, niski dochód, posiadanie jedynie nieruchomości i inwentarza żywego, uznano, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.