II SA/Ke 661/09

Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 21 maja 2010 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie zamiaru wykonania remontu budynku gospodarczego postanawia: przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz adwokata D. K. kwotę 439,20 zł (czterysta trzydzieści dziewięć złotych dwadzieścia groszy), w tym kwotę 79,20 zł (siedemdziesiąt dziewięć złotych dwadzieścia groszy) VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz 17 (siedemnaście) złotych tytułem wydatków. W dniu 10 grudnia 2010 r. J. G. złożyła na formularzu urzędowym PPF kolejny wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu. Postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 23 grudnia 2009 r. ustanowiono dla skarżącej adwokata z urzędu. Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła w dniu 28 stycznia 2010 r. pełnomocnikiem J. G. adwokata D. K. Skarżąca udzieliła mu pełnomocnictwa. Wyrokiem z dnia 24 lutego 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę J. G. W dniu 9 kwietnia 2010 r. adwokat D. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyżej wymienionego wyroku. W opinii zawarł wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, gdyż koszty te nie zostały opłacone ani w całości ani w części. Stosownie do art. 210 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 13 sierpnia 2008 r. sygn. akt I OZ 591/08, przepis ten odnosi się do kosztów postępowania między stronami, nie ma natomiast zastosowania do przyznania pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu wynagrodzenia za wykonaną pomoc prawną, należnego mu od Skarbu Państwa na podstawie art. 250 p.p.s.a. Zgodnie z art. 250 p.p.s.a, wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Według § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 tego rozporządzenia oraz 2) niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Stosownie do treści § 18 ust 1 pkt 1 lit. c cytowanego rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem nie jest należność pieniężna oraz innej niż dotycząca skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego, wynosi 240 zł. Natomiast zgodnie z § 18 ust 1 pkt 2 lit. b stawka minimalna za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 120 zł. Należną opłatę za te czynności Sąd podwyższa przy tym o stawkę podatku od towarów i usług (§ 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia). W przedmiotowej sprawie ustalono wynagrodzenie adwokata w kwocie 439,20 zł (czterysta trzydzieści dziewięć złotych dwadzieścia groszy), w tym kwotę 79,20 zł (siedemdziesiąt dziewięć złotych dwadzieścia groszy) VAT. Jak wynika z akt sprawy, adwokat D. K. uiścił w dniu 23 lutego 2010 r. opłatę skarbową od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł. Kwota ta stanowi niezbędny, udokumentowany wydatek adwokata należny mu wraz z wynagrodzeniem. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 18 ust 1 pkt 1 lit. c i pkt 2 lit. b cytowanego rozporządzenia postanowiono jak w sentencji.