II SA/Ke 663/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Miziołek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian, Sędzia WSA Jacek Kuza, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Monika Zielińska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 10 grudnia 2009 roku sprawy ze skargi B. S. na ocenę Zarządu Województwa wyrażoną w informacji z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie dofinansowania projektu w ramach konkursu nr 1.1.2 dla Działania 1.1. Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007-2013 I. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Zarząd Województwa; II. zasądza od Zarządu Województwa na rzecz B. S. kwotę 200 ( dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia [...] znak: [...] Zastępca Dyrektora Departamentu Funduszy Strukturalnych Urzędu Marszałkowskiego Województwa poinformował B. E. S., działającą pod firmą "A." (zwaną dalej wnioskodawcą), iż projekt nr 043 pod nazwą "Budowa ścian vendingowych oraz informatyzacja przedsiębiorstwa wnioskodawcy" został oceniony pozytywnie i zdobył łącznie 46 punktów. Przez ściany vendingowe należy rozumieć urządzenia elektromechaniczne (automaty) służące do sprzedaży artykułów spożywczych. W proteście od powyższej negatywnej oceny wnioskodawca wskazał na nieprawidłową ocenę złożonego przezeń projektu w zakresie wyszczególnionych poniżej kryteriów, sformułowanych w części A karty oceny merytoryczno-technicznej: 1. poprawa konkurencyjności na rynku – żaden z podmiotów rynku vendingu nie posiada tak nowoczesnych, innowacyjnych urządzeń, jak zaplanowane do zakupu; dysponowanie nimi spowoduje, że beneficjent nie będzie miał konkurencji w tym zakresie, dlatego też wnioskodawca uważa powinien w tym zakresie otrzymać maksymalną ilość punktów, zamiast przyznanych 9 pkt (3 pkt x 3); 2. wzrost innowacyjności przedsiębiorstwa – automaty "zdrowa żywność", "dania gotowe", "kawa na wynos" oraz "trzy rodzaje kawy", jak również montaż sytemu telemetrii, czytników banknotów oraz rekorderów w tej branży są całkowitą innowacją na skalę minimum kraju, w rezultacie dojdzie do znacznej poprawy systemu zarządzania przedsiębiorstwem oraz jego organizacją – tak więc projekt winien uzyskać w tym zakresie maksymalną ilość punktów, zamiast przyznanych 8 pkt (2 pkt x 4); 3. deklarowany wkład własny – skoro wnioskodawca występuje jedynie o 50 % dofinansowania, to powinien dostać punkty za wkład własny; 4. oparcie projektu na przeprowadzonej analizie potrzeb i jego pozytywny wpływ na rozwiązanie zdefiniowanych problemów i barier – beneficjent rzetelnie i racjonalnie określił we wniosku wszelkie problemy i bariery występujące w jego przedsiębiorstwie – działalność konkurencji oraz braki sprzętowe, stosując odpowiednie metody badawcze i argumentując iż przyznanie dofinansowania pozwoli na rozwój przedsiębiorstwa oraz dywersyfikację jego działalności; z tego też względu projekt winien otrzymać 4 pkt (2 x 2 pkt), zamiast przyznanych 2 pkt (2 x 1 pkt); 5. planowane efekty realizacji są proporcjonalne do poniesionych nakładów inwestycyjnych, a wpływ planowanych rezultatów projektu będzie znaczący i trwały w zakresie rozwoju przedsiębiorstwa – efekt realizacji całkowicie odpowiada poniesionym nakładom, a te są niezbędne do realizacji przedmiotowej inwestycji, co wynika z przeprowadzonej analizy dochodów za 2009r. oraz przychodów przewidywanych w 2012r., popartych precyzyjnym zakresem rzeczowym dofinansowania; ze względu na powyższe projekt powinien otrzymać 6 pkt (2 x 3 pkt), zamiast przyznanych 4 (2 x 2 pkt); 6. realizacja projektu przyczyni się do utworzenia nowych miejsc pracy – z uwagi na przewidywane przez wnioskodawcę znaczne dodatkowe zatrudnienie powinien otrzymać w odniesieniu do tego kryterium maksymalną ilość punktów – 10 (5 x 2 pkt), zamiast przyznanych 5 (5 x 1 pkt). Strona sformułowała także szczegółowe zarzuty pod adresem oceny części B karty – realizacja projektu w branży kluczowej dla rozwoju regionu – wskazując na zaniechanie stosowania obowiązujących w tym zakresie przesłanek. Mianowicie, we wniosku wykazano w sposób prawidłowy trwałość projektu, gdyż wsparcie obejmuje zakup urządzeń (automatów, telemetrii, rekorderów) oraz pojazdów, które mają służyć przez okres wielu lat, a umiejscowienie automatów w siedzibach instytucji i przedsiębiorstw jest zaplanowane jako długotrwałe. Ponadto w strategii rozwoju województwa [...] wskazano, iż szansą na rozwój województwa jest rozwój usług świadczonych na jego terenie, do których należy zaliczyć planowane przedsięwzięcie. Wnioskodawca wskazał, iż przedsiębiorstwa istniejące na rynku województwa wykazują chęć współpracy, wobec czego możliwa jest dalsza kontynuacja podjętych działań z najlepszymi skutkami dla obu stron. Również promocja jako element nieodłączny przy prowadzeniu działalności vendingowej powinna mieć bardzo duży wpływ na ocenę przedmiotowego projektu. Projekt będzie promowany zgodnie z Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1828/2006 z dnia 8 grudnia 2006r. ustanawiającym szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 oraz Rozporządzeniem (WE) nr 1080/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. Wnioskodawca będzie zatem umieszczał odpowiednie logotypy oraz informacje dotyczące współfinansowanego projektu na automatach umieszczanych w wielu miejscach publicznych, promując w sposób ciągły, nieprzerwany, bezpośredni, a przede wszystkim skuteczny, województwo [...] jako region nowoczesny, innowacyjny, wyposażony w niespotykane w skali Europy urządzenia. Ponadto, branży, w której działa Beneficjent, nie można zakwalifikować jednoznacznie do danego sektora. Odnosząc się do stopnia realizacji założeń RSI (Regionalna Strategia Innowacji) beneficjent wskazał, iż planowane przedsięwzięcie stanowi wykraczającą poza ramy kraju innowacyjność, wywiera pozytywny wpływ na politykę ochrony środowiska oraz jest w pełni efektywne. Wskazano przy tym na zmniejszenie bezrobocia w województwie oraz podniesienie wskaźnika przedsiębiorczości w województwie, które pozyskuje nowoczesny, innowacyjny, rozwijający się podmiot. Pismem z dnia [...] znak: [...] Zastępca Dyrektora Departamentu Funduszy Strukturalnych, działając z upoważnienia Marszałka Województwa, poinformował wnioskodawcę o podtrzymaniu zakwestionowanego rozstrzygnięcia. Odnosząc się do zarzutu nr 1 wskazano, iż realizacja projektu może wpłynąć pozytywnie na konkurencyjność firmy jedynie w skali kraju, na co wskazuje treść pkt D12 wniosku "na polskim rynku zainstalowanych jest ok. 20 000 automatów. Dla porównania w Niemczech takich maszyn jest ok. 200 000, a we Francji ok. 150 000". Ustosunkowując się do zarzutu nr 2 wskazano, iż na przyznaną punktację wpłynęło to, że w ramach projektu nie przewidziano, ani zakupu patentów, ani prac wyników B+R. Odnosząc się do zarzutu nr 3 powołano się na Regulamin konkursu, zgodnie z którym małe i średnie przedsiębiorstwa mogły ubiegać się maksymalnie o 50 % dotacji i o tyle ubiega się Wnioskodawca. Tym samym, wobec braku wkładu własnego wyższego od minimalnego zasadnie odmówiono przyznania punktów w tym zakresie. Ustosunkowując się do zarzutu nr 4 wskazano, iż analiza potrzeb, identyfikacja barier i problemów została sporządzona poprawnie, lecz nie dość wyczerpująco w zakresie planowanej skali projektu. Nie przedstawiono bowiem bardziej szczegółowych podstaw dokonanej analizy popytu na przedmiotowe usługi. Ponadto w biznesplanie podano informacje, iż w przypadku konkurencji obsługą automatów i ich serwisowaniem zajmują się firmy zewnętrzne, co przekłada się na jakość i szybkość serwisu. Teza ta nie została poparta faktami, a okoliczność, że serwisem zajmują się firmy zewnętrzne nie musi oznaczać, że robią to źle i że nie są wyspecjalizowane w tej branży. Poza tym mając na uwadze, iż są to automaty testowane (prototyp), nasuwa się pytanie czy występuję zapotrzebowanie na tego typu "przekąski" – nie zostało to bowiem nigdzie udowodnione. Odnosząc się do zarzutu nr 5 instytucja podała w wątpliwość trwałość planowanych do zakupu automatów, ponieważ są to prototypy, które są dopiero w fazie testów. W zakresie zarzutu nr 6 wskazano, iż zgodnie z instrukcję dokonywania oceny punktowej projektu za utworzenie 6 miejsc pracy (zadeklarowanych przez wnioskodawcę) mały przedsiębiorca otrzymuje 1 punkt ważony razy 5 tj. 5 punktów. Odnosząc się do zarzutów dotyczących oceny części B wniosku wskazano ogólnie, iż oceniając projekt rozważono, czy będzie on realizowany w branży uznanej za kluczową w Strategii Rozwoju Województwa oraz Regionalnej Strategii Innowacji, biorąc jednocześnie pod uwagę trwałość projektu, wpływ projektu na sektor przedsiębiorczości w regionie (możliwość kooperacji, inne formy współpracy), wykorzystanie surowców mineralnych, identyfikację projektu z województwem – promocja. W zakresie oceny stopnia realizacji założeń RSI podobnie powołano się na uwzględnienie informacji dotyczących wskaźnika przedsiębiorczości w gminie, wskaźnik bezrobocia w powiecie, strukturę przedsiębiorczości w gminie, efektywności projektu, wpływu na politykę ochrony środowiska, innowacyjny charakter projektu, jak również oparcie się na programach, planach i dokumentach strategicznych województwa, danych statystycznych dotyczących poziomu dochodów na 1 mieszkańca gminy/powiatu, poziomu i struktury bezrobocia w regionie i powiatach, informacjach o sytuacji społecznej mieszkańców województwa oraz o liczbie podmiotów prowadzących działalność gospodarczą. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na w/w informację z dnia 28 października 2009r. wniosła B. E. S., powtarzając zarzuty przedstawione w proteście i zarzucając instytucji zarządzającej naruszenie: I. art. 107 k.p.a. poprzez: - brak podania przepisu prawa materialnego, na podstawie którego organ administracji publicznej wydał zaskarżoną decyzję – jako elementu niezbędnego, na którym organ oparł wydanie skarżonej decyzji, - brak w decyzji zawartego uzasadnienia faktycznego jak i prawnego – jako obligatoryjnego elementu, bez którego organ administracji publicznej nie może wydać prawnie wiążącej stronę decyzji. II. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: zapisów dokumentu Kryteria wyboru projektów w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007-2013, poprzez ich błędną wykładnie i niewłaściwe zastosowanie: - w zakresie Kryteriów merytoryczno-technicznych oceny w części A poprzez błędne zastosowanie kryteriów oraz błędny sposób oceny faktów opisanych w proteście, w szczególności w części wzrostu innowacyjności przedsiębiorstwa, pozytywnego wpływu na rozwiązanie zidentyfikowanych problemów i barier, planowanych efektów realizacji; w zakresie kryterium innowacyjności strona sprecyzowała, iż zakup odpowiednich patentów jest niezbędny do prowadzenia działalności vendingowej; - w części B poprzez bezzasadne zaniżenie punktacji w kryterium projektu realizowanego w jednej z branż kluczowych dla rozwoju regionu oraz stopnia realizacji przez projekt założeń Regionalnej Strategii Innowacyjności. Mając na uwadze powyższe skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji lub jej zmianę poprzez przyznanie wnioskodawcy należnych, dodatkowych punktów, oraz zasądzenie od organu na rzecz wnioskodawcy kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, przedstawiając stanowisko tożsame z zawartym w uzasadnieniu zaskarżonej informacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje przede wszystkim orzekanie w sprawach skarg na rozstrzygnięcia, akty, czynności i bezczynność – wymienione w art. 3 § 2 cyt. ustawy. Jak wynika jednakże z art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Na takiej właśnie zasadzie kontroli sądów administracyjnych poddany został tryb dokonywania przez instytucję zarządzającą programami operacyjnymi oceny projektów zgłaszanych przez wnioskodawców ubiegających się o dofinansowanie w ramach systemu realizacji regionalnych programów operacyjnych. Jak wynika bowiem z art. 30 c ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity - Dz.U. z 2009r. nr 84, poz. 712), zwanej dalej ustawą, po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a. Dodać należy, iż cyt. przepis został dodany na mocy art. 6 pkt 27 ustawy z dnia 7 listopada 2008r. o zmianie niektórych ustaw w związku z wdrożeniem funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności (Dz.U. nr 216, poz. 1370). Zgodnie z przepisem art. 30 c ust. 2 ustawy skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej. Skarga podlega opłacie sądowej. Jak wynika z akt niniejszej sprawy B. E. S. złożyła skargę do tut. Sądu w ustawowym terminie, po wyczerpaniu środków odwoławczych i otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej, jak również załączyła doń wymaganą dokumentację oraz uiściła stosowny wpis sądowy. Ze względu na powyższe – wobec spełnienia wszystkich ustawowych wymogów – przedmiotowa skarga mogła być przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach – stosownie do art. 30 c ust. 3 ustawy. Zgodnie z cyt. przepisem w wyniku rozpatrzenia skargi sąd może: 1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą; 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli z jakichkolwiek względów jest ono bezprzedmiotowe. Mając na uwadze dyspozycję cyt. art. 30 c ust. 3 ustawy stwierdzić należy, iż sąd administracyjny nie jest uprawniony do orzeczenia w sposób merytoryczny – poprzez przyznanie określonej liczby punktów ocenianemu projektowi, może jedynie, stwierdzając że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, zobowiązać instytucję zarządzającą do ponownej oceny złożonego wniosku, przy czym instytucja ta będzie związana oceną prawną wyrażoną w prawomocnym wyroku (art. 153 ustawy p.p.s.a. w zw. z art. 30e ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju). Badając legalność podjętego rozstrzygnięcia Sąd musi przede wszystkim ustalić, czy obowiązujące przepisy oraz wydane na ich podstawie akty dotyczące ocen i wymogów dokumentacji konkursowej zawierają definicje legalne pojęć odnoszących się do kryteriów dokonywanej przez instytucję zarządzającą oceny wniosku. Na gruncie niniejszej sprawy, oprócz cyt. ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 11 października 2007r. w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów operacyjnych (Dz. U. nr 193 poz. 1389) zastosowanie znajdują: - Regulamin konkursu zamkniętego nr 1.1.2. ogłaszanego w ramach Osi Priorytetowej I Działania 1.1 Bezpośrednie wsparcie sektora mikro, małych i średnich przedsiębiorstw Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007 – 2013 (załącznik nr [...] do uchwały nr [...] Zarządu Województwa z dnia 14.01.2009r.), - Kryteria wyboru projektów w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007 – 2013 (załącznik do Szczegółowego opisu osi priorytetowych Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007 – 2013, przyjętego uchwałą Zarządu Województwa z dnia [...] nr [...]). Po dokonaniu szczegółowej analizy powołanych wyżej regulacji stwierdzić trzeba, iż żadna z nich nie zawiera definicji legalnej pojęć: - "oddziaływanie projektu w zakresie poprawy konkurencyjności przedsiębiorstwa na rynku w skali przedsiębiorstwa/gminy, powiatu, więcej niż 1 powiatu/województwa, kraju/ Europy", - "przyczynienie się projektu do poprawy zarządzania przedsiębiorstwem, wzrostu innowacyjności na skalę minimum gminy, powiatu, województwa", - "oparcie projektu na analizie potrzeb", - "pozytywny wpływ projektu na rozwiązanie zdefiniowanych problemów i barier", - "znaczący i trwały wpływ planowanych rezultatów projektu w zakresie rozwoju przedsiębiorstwa". Nadmienić także trzeba, iż z powołanych Kryteriów wyboru projektów (strona 10) wynika jedynie ogólnie, iż ocena dotycząca małego przedsiębiorcy (taki status przysługuje wnioskodawcy – str. 6 wniosku) w zakresie poprawy konkurencyjności przedsiębiorstwa na rynku (punktacja od 1 do 4 pkt, ważona x 3), wzrostu innowacyjności przedsiębiorstwa (punktacja od 1 do 4, ważona x 4), analizy potrzeb i wpływu projektu na rozwiązanie zidentyfikowanych problemów i barier (punktacja od 0 do 2, ważona x 2), proporcjonalności planowanych efektów realizacji do poniesionych nakładów inwestycyjnych oraz znaczącego i trwałego wpływu planowanych rezultatów projektu w zakresie rozwoju przedsiębiorstwa (punktacja od 1 do 3 ważona x 2), będzie dokonywana na podstawie informacji przedstawionych we wniosku. Dodatkowo przy ocenie poprawy konkurencyjności przedsiębiorstwa na rynku będzie brana skala terytorialnego oddziaływania projektu. Odnosząc się do Instrukcji dokonywania oceny punktowej projektu dla części A, będącej częścią składową karty oceny merytoryczno – technicznej, która z kolei stanowi załącznik do w/w Regulaminu (§ 6 pkt 2 lit. g Regulaminu), stwierdzić trzeba, iż wobec użycia w charakterze w/w kryteriów pojęć o charakterze nieostrym Instrukcja ta stanowi tylko częściową pomoc w zakresie przyznawania określonej liczby punktów. Okoliczność tą podkreśla także zastosowanie w stosunku do kryterium poprawy konkurencyjności przedsiębiorstwa na rynku wyrażenia "proponowany podział punktów". Tym samym powołana Instrukcja ogranicza się tylko do wyszczególnienia konkretnej liczby punktów przyznawanej np. za określoną skalę oddziaływania (przykładowo - 4 punkty w przypadku wzrostu innowacyjności małego przedsiębiorstwa na skalę minimum kraju). Z uwagi na powyższe, wobec braku jednoznacznego określenia wskazanych kryteriów, stwierdzić należy, iż instytucja zarządzająca, orzekając na ich podstawie w zakresie przyznania wnioskowi o dofinansowanie określonej liczby punktów, opiera się na ocenie zbliżonej w swym charakterze do instytucji uznania administracyjnego. Nie pozwala to jednakże instytucji zarządzającej na dowolność w załatwieniu wniosku, gdyż spoczywa na niej ciężar należytego uzasadnienia zajętego stanowiska w przedmiocie przyznania takiej, a nie innej liczby punktów. Przedmiotowa powinność skorelowana jest z obowiązkiem instytucji zarządzającej, polegającym na rozważeniu wszelkich okoliczności niezbędnych do podjęcia prawidłowego rozstrzygnięcia. Ma to na celu rozdzielenie funduszy na dofinansowanie określonych projektów w taki sposób, aby dotarły one do podmiotów, których przedsięwzięcia oddziaływają pod względem konkurencyjności w jak najszerszym zakresie terytorialnym, wykazują duży stopień innowacyjności, opierając się zarazem na dogłębnej analizie potrzeb i wpływu projektu na rozwiązanie zidentyfikowanych problemów i barier. W tym miejscu przytoczyć należy przepis art. 25 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, który podkreśla, iż realizacja programu operacyjnego powinna być prawidłowa. Znajduje to także potwierdzenie w art. 26 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, zgodnie z którym do zadań instytucji zarządzającej należy w szczególności wypełnianie obowiązków wynikających z art. 60 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (Dz.U. UE L. z 2006r. nr 210, str. 25 ze zm.) Jak wynika z powołanego przepisu art. 60 rozporządzenia nr 1083/2006 instytucja zarządzająca odpowiada za zarządzanie programami operacyjnymi i ich realizację zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami, a w szczególności za zapewnienie, że operacje są wybierane do finansowania zgodnie z kryteriami mającymi zastosowanie do programu operacyjnego oraz że spełniają one mające zastosowanie zasady wspólnotowe i krajowe przez cały okres ich realizacji. Mając na uwadze powyższe stwierdzić trzeba, iż na gruncie rozpoznawanej sprawy instytucja zarządzająca, dokonując oceny złożonego wniosku w zakresie kryteriów – wzrost innowacyjności przedsiębiorstwa, oparcie projektu na przeprowadzonej analizie potrzeb i wpływ projektu na rozwiązanie zdefiniowanych problemów i barier, znaczący i trwały wpływ planowanych rezultatów projektu w zakresie rozwoju przedsiębiorstwa (część A) oraz realizacja projektu w jednej z branż kluczowych dla rozwoju regionu i stopień realizacji przez projekt założeń RSI (część B) – orzekła w sposób zupełnie dowolny, przekraczając tym samym granice uznania administracyjnego. W zakresie kryterium wzrostu innowacyjności przedsiębiorstwa wskazać trzeba, iż instytucja zarządzająca – orzekając w odpowiedzi na protest – niezgodnie z treścią Instrukcji dokonywania oceny punktowej projektu dla części A stwierdziła, iż na przyznaną punktację (2 pkt x 4 – innowacyjność na skalę minimum gminy lub powiatu) wpłynęło to, że w ramach projektu nie przewidziano ani zakupu patentów, ani prac wyników B+R. Ta sama instytucja konsekwentnie bowiem twierdzi – na podstawie danych zawartych we wniosku – iż planowane do zakupu urządzenia są prototypami, co wskazuje na okoliczność, iż są one efektem prac badawczo – rozwojowych (B+R), a ponadto – jak twierdzi skarżąca – nabycie odpowiednich patentów jest niezbędne do prowadzenia opisanej działalności vendingowej. Odnosząc się do oceny przeprowadzonej w ramach kryterium - oparcie projektu na przeprowadzonej analizie potrzeb i jego pozytywny wpływ na rozwiązanie zdefiniowanych problemów i barier wskazać trzeba, iż w rubryce 4-2 Opis planowanej inwestycji beneficjent wskazał, iż "rynek vendingu jest rynkiem rozwojowym", a "brak dalszego rozwijania bazy w postaci automatów oraz bazy logistycznej spowoduje utratę tej pozycji i możliwość zapełnienia luki w rynku przez firmy konkurencyjne", "niezwykle istotne jest wprowadzenie systemu umożliwiającego kontrolę ilości sprzedawanych w automatach produktów, ilości pobieranej gotówki, zużycia wody i energii (...). Istotne jest także to, aby kontrola taka mogła być wykonywana na miejscu, w siedzibie przedsiębiorstwa wnioskodawcy, bez konieczności przemieszczania się do każdego z automatów z osobna. Planowany system telemetrii umożliwia zaspokojenie tej potrzeby", "Barierą w realizacji planowanego projektu są środki finansowe", "zagrożeniem może być tutaj czas – po to żeby wyprzedzić konkurencję działania wnioskodawcy muszą być szybkie i zadecydowane". Przywołane twierdzenia są poparte ponad 10 – letnim doświadczeniem wnioskodawcy w branży vendingowej. W związku z powyższym – mając na uwadze uzasadnienie zaskarżonej informacji – brak jest podstaw, aby uznać, iż instytucja przekonująco i prawidłowo umotywowała wystąpienia na gruncie niniejszej sprawy przesłanki niepełnej lub zbyt ogólnej identyfikacji barier i problemów w kontekście analizy, która warunkuje przyznanie 2 pkt, zamiast żądanych przez skarżącego 4 pkt. Ustosunkowując się do oceny kryterium proporcjonalności planowanych efektów realizacji do poniesionych nakładów inwestycyjnych, przy znaczącym i trwałym wpływie planowanych rezultatów projektu w zakresie rozwoju przedsiębiorstwa wskazać trzeba, iż instytucja odniosła się w zasadzie jedynie do trwałości planowanych do zakupu automatów – prototypy, będących w fazie testów. Tymczasem, przyznając w powyższym zakresie 4 pkt (2 pkt x 2), instytucja stwierdziła, iż istnieje duże prawdopodobieństwo utrzymania rezultatów realizacji przedsięwzięcia w dłuższej niż trzyletniej perspektywie czasowej, która to przesłanka jest również wymagane odnośnie 6 pkt (3 pkt x 2), których przyznania domaga się skarżący (pozycja nr 6 Instrukcji). Nie wskazano natomiast jak okoliczność, iż planowane do zakupu urządzenia są prototypami, wpływa na fakt, iż efekt realizacji nie do końca odpowiada poniesionym nakładom (co niezbędne jest w przypadku niższej punktacji). Instytucja podniosła jedynie, iż "istnieje uzasadniona wątpliwość czy zakupywane prototypy spełnią oczekiwane wymagania, a tym samym założenia zawarte w projekcie". Przechodząc do szczegółowej analizy legalności oceny projektu, dokonanej w części B karty podnieść trzeba, iż ani przepisy ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, ani też system realizacji programu operacyjnego (rozumiany, zgodnie z art. 5 pkt 11 cyt. ustawy, jako zasady i procedury obowiązujące instytucje uczestniczące w realizacji strategii rozwoju oraz programów, obejmujące zarządzanie, monitoring, ewaluację, kontrolę i sprawozdawczość oraz sposób koordynacji działań tych instytucji, a także określające środki odwoławcze przysługujące wnioskodawcy w trakcie naboru projektów, o których mowa w art. 28 ust. 1 pkt 3) w części określającej – stosownie do treści art. 30b ust. 1 cyt. ustawy – środki odwoławcze, nie zawierają kompletnej regulacji dotyczącej sposobu rozpatrywania przysługujących stronom środków odwoławczych, a także sposobu uzewnętrzniania podjętego rozstrzygnięcia. Przepis art. 30b ust. 3, 4 i 5 cyt. ustawy przewiduje bowiem jedynie: szczególne reguły dotyczące wyłączenia osób, które na jakimkolwiek etapie dokonywały czynności związanych z określonym projektem, obowiązek poinformowania wnioskodawcy na piśmie o wynikach procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego oraz wyjaśnia, kiedy środki odwoławcze nie podlegają rozpatrzeniu. Z kolei w/w Regulamin konkursu zamkniętego nr 1.1.2 w § 5 ust. 6, 7 i 8 ogranicza się jedynie do stwierdzenia, że "Instytucja Zarządzająca RPOWŚ na lata 2007-2013, która wydała decyzję w sprawie negatywnego rozpatrzenia wniosku o dofinansowanie, rozpatruje protest. W przypadku uznania protestu za zasadny, wniosek o dofinansowanie podlega powtórnemu rozpatrzeniu. Informacja o wyniku rozpatrzenia protestu zostaje przekazana niezwłocznie beneficjentowi. Jeżeli Instytucja Zarządzająca RPOWŚ na lata 2007-2013 uzna, że protest nie jest zasadny informuje Beneficjenta o przysługującym prawie złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego". Zasadnym jest zatem stwierdzenie, iż skoro w istocie przewiduje się jedynie możliwość odwołania bez ustanowienia procedury, to protest musi być rozpatrzony. Rozpatrzenie zaś jakiejkolwiek kwestii to zawsze – w myśl wykładni językowej – poddanie zarzutów odwołania ocenie z punktu widzenia ich zasadności (por. wyrok WSA w Olsztynie z dnia 27 sierpnia 2009r., I SA/Ol 523/09). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż na podstawie treści informacji instytucji zarządzającej z dnia [...] nie sposób przyjąć, aby zarzuty złożonego przez stronę skarżącą protestu dotyczące kryteriów określonych w części B karty oceny merytoryczno-technicznej zostały poddane jakiejkolwiek analizie. Z treści udzielonej informacji wynika bowiem, że instytucja zarządzająca ograniczyła się jedynie do wiernego odwzorowania Instrukcji dokonywania oceny punktowej projektu dla części B, stanowiącej część Karty oceny merytoryczno-technicznej wniosku o dofinansowanie projektu w ramach RPOWŚ 2007-2010, stwierdzając ogólnie, iż "przy ocenie projektu brano pod uwagę" przepisane z Instrukcji przesłanki. Nie dokonano natomiast swoistej "subsumpcji", polegającej na analizie Instrukcji poprzez pryzmat stanu faktycznego i argumentów prawnych przedstawionych przez skarżącego. Tym samym nie budzi wątpliwości Sądu, iż wniesiony protest pozostał bez odpowiedzi na sformułowane w nim zarzuty. Uzasadnia to stwierdzenie, iż w opisanym zakresie przedmiotowy protest w ogóle nie został rozpatrzony, co powoduje, że zagwarantowana cyt. ustawą możliwość wniesienia odwołania była na gruncie rozpoznawanej sprawy czysto iluzoryczna. Ponadto, brak jakiegokolwiek uzasadnienia stanowiska zajętego przez instytucję zarządzającą – wobec podniesionych w proteście zarzutów – uniemożliwia w istocie dokonanie kontroli sądowej tego stanowiska. Tymczasem do powołanych zarzutów instytucja winna była się szczegółowo odnieść tym bardziej, że stopień spełnienia przez projekt – w odniesieniu do każdego z ustalonych w części B kryteriów – wszystkich (bądź niektórych) przesłanek określonych w Instrukcji (np. trwałość projektu, identyfikacja projektu z województwem, innowacyjny charakter projektu) warunkuje przyznanie odpowiedniej liczby punktów – od 1 do 5, ważonych x 3. Opisane postępowanie instytucji zarządzającej stawia pod znakiem zapytanie sens składania przez beneficjentów środków odwoławczych oraz niweczy gwarancje wynikające z przewidzianej ustawą możliwości wniesienia protestu, tj. możliwość usunięcia błędów, omyłek i innych uchybień popełnionych w toku kontroli wniosku. Przewidziana przez ustawodawcę droga odwoławcza musi być bowiem pojmowana w kontekście efektywnego prawa do uruchomienia kontroli podjętych rozstrzygnięć. Tym samym instytucja zarządzająca ma obowiązek nie tylko stworzyć odpowiedni środek odwoławczy, ale również uregulować go w taki sposób, by wnioskodawca mógł rzeczywiście uruchomić kontrolę jej rozstrzygnięć. Wskazania wymaga, iż przedstawiony sposób rozpatrzenia protestu w przedmiocie części B karty jest tym bardziej niezrozumiały, że w zaskarżonej informacji dokonano analizy i oceny wszystkich zarzutów protestu sformułowanych odnośnie części A karty. Odnosząc się natomiast do oceny dokonanej przez instytucję zarządzającą w zakresie kryteriów – poprawa konkurencyjności przedsiębiorstwa na rynku, deklarowany wkład własny oraz przyczynienie się do utworzenia nowych miejsc pracy – uznać należy, iż w opisanym zakresie nie doszło do naruszenia powołanej Instrukcji ani do przekroczenia (w zakresie poprawy konkurencyjności) granic uznania administracyjnego, zaś zajęte w tej mierze w zaskarżonej informacji stanowisko zostało uzasadnione w sposób dogłębny. Odnośnie pierwszej z powołanych przesłanek instytucja słusznie stwierdziła, iż realizacja projektu może wpłynąć pozytywnie na konkurencyjność firmy jedynie w skali kraju, orzekając o przyznaniu 9 pkt (3 pkt x 3). Wnioskodawca na str. 11 wniosku sam bowiem wskazuje, iż "na polskim rynku zainstalowanych jest ok. 20 000 automatów. Dla porównania w Niemczech takich maszyn jest ok. 200 000, a we Francji ok. 150 000". Ponadto na str. 10 wniosku beneficjent zadeklarował, iż "celem projektu jest rozbudowa i dywersyfikacja działalności firmy, a przez to podniesienie jej konkurencyjności w skali województwa [...] , jak i całego kraju". Z kolei, odnośnie deklarowanego wkładu własnego, wskazania wymaga, iż zgodnie z § 1 pkt 7 w/w Regulaminu konkursu poziom maksymalnego wsparcia, udzielanego w ramach konkursu zamkniętego nr 1.1.2, liczonego w stosunku do całkowitych kosztów kwalifikowalnych, wynosi dla małych przedsiębiorstw – do 2,4 mln zł i nie więcej niż 50%. Tym samym, wobec wystąpienia przez wnioskodawcę o całość możliwego do uzyskania dofinansowania, to jest 50 % wartości projektu (str. 18 wniosku) instytucja zarządzająca – zgodnie z pozycją 3 Instrukcji słusznie wskazała, iż wobec braku wkładu własnego wyższego od minimalnego beneficjentowi w tym zakresie należy przyznać 0 pkt. Podobnie, odnośnie kryterium przyczynienia się przez realizację projektu do utworzenia nowych miejsc pracy, cyt. Instrukcja pod pozycją 7 jednoznacznie określa liczbę punktów (1) przyznawanych za utworzenie od 2 do 8 nowych miejsc pracy. Z tego też względu, wobec zadeklarowania przez wnioskodawcę na str. 12, 20 wniosku utworzenia 6 nowych miejsc pracy prawidłowo przyznano projektowi w tym zakresie 5 pkt (1 pkt x 5). Ustosunkowując się do zarzutu skargi o naruszeniu art. 107 k.p.a. należy ocenić go jako niezasadny. Przepis ten nie mógł być bowiem zastosowany na gruncie niniejszej sprawy, co wyklucza możliwość jego naruszenia. Jak wynika bowiem z art. 37 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju do postępowania w zakresie ubiegania się oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego, a zgodnie z art. 30 g tej ustawy informacje otrzymywane przez wnioskodawcę dotyczące oceny jego wniosku, a także w trakcie trwania procedury odwoławczej, nie stanowią decyzji administracyjnej. Rozpoznając sprawę ponownie instytucja zarządzająca, mając na względzie poczynione wyżej uwagi, przeprowadzi stosowne postępowanie, badając w szczególności – w oparciu o informacje przedstawione we wniosku – wzrost innowacyjności przedsiębiorstwa, oparcie projektu na przeprowadzonej analizie potrzeb, pozytywny wpływ projektu na rozwiązanie zdefiniowanych problemów i barier, proporcjonalność planowanych efektów realizacji do poniesionych nakładów inwestycyjnych, znaczący i trwały wpływ planowanych rezultatów projektu w zakresie rozwoju przedsiębiorstwa, realizację projektu w jednej z branż kluczowych dla rozwoju regionu oraz stopień realizacji przez projekt założeń RSI. Orzekając w oparciu o uznanie administracyjne, organ będzie miał na uwadze konieczność szczegółowego i przekonywującego uzasadnienia podjętego w ten sposób rozstrzygnięcia. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, działając na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, orzekł jak w pkt I sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono w pkt II na podstawie art. 30e ustawy o zasadach polityki rozwoju w zw. z art. 200 i art. 205 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.