II SA/Ke 668/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Miziołek, Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Chraniuk-Stępniak, Sędzia WSA Beata Ziomek (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Joanna Dziopa, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi A. P. i S. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 kwietnia 2016 r. znak: [...] w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego oddala skargę. Postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2016r. znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu zażalenia A. i S. P. na postanowienie Wójta Gminy z dnia 11 stycznia 2016r. znak: [...] w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania rozgraniczeniowego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 k.p.a. utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał następujący stan faktyczny i prawny sprawy: Postanowieniem z dnia 2 stycznia 2014r. Wójt Gminy na wniosek A. i S. P. wszczął postępowanie rozgraniczeniowe pomiędzy działkami położonymi w obrębie geodezyjnym C. tj. działką nr 966 stanowiącą własność B. i P. K., a działką nr 964/2, nr 964/3 i nr 965 stanowiącymi własność A. i S. P.. Decyzją z dnia 1.12.2015r. [...] Wójt Gminy umorzył postępowanie w przedmiotowej sprawie i przekazał sprawę z urzędu do rozpatrzenia Sądowi Rejonowemu. Opisanym na wstępie postanowieniem z dnia 11.01.2016 r. Wójt Gminy na podstawie art. 264 § 1 w zw. z art. 263 § 1 i art. 262 § 1 pkt 2 K.p.a. i w związku z wydaniem własnej decyzji z dnia 1.12.2015 r. w pkt 1. ustalił koszty postępowania rozgraniczeniowego na kwotę 4920,00zł; w pkt 2 zobowiązał do uiszczenia kosztów określonych w pkt 1 w równych częściach tj. po 2.460,00zł A. i S. P. oraz B. i P. K.; w pkt 3 określił termin uiszczenia kosztów na dzień 28.02.2016 r.; w pkt 4 wskazał konto banku, na które należy uiścić koszty. Zażalenie na postanowienie organu I instancji wnieśli A. i S. P. zarzucając naruszenie art. 264 § 1 w zw. z art. 32 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne z dnia 17 maja 1989 r. Rozpatrując zasadność wniesionego zażalenia Samorządowe Kolegium Odwoławcze przytoczyło przepisy art. 29 ust. 1, art. 30 ust. 1, art. 31 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne z dnia 17 maja 1989 r. regulujące istotę i sposób prowadzenia postępowania rozgraniczającego. Zdaniem organu, przepisy tej ustawy nie zawierają regulacji odnośnie kosztów postępowania rozgraniczeniowego, w związku z tym do ustalania tych kosztów należy stosować przepisy kodeksu postępowania administracyjnego dział IX art. 262 do 265 dotyczące opłat i kosztów postępowania. Przepisy art. 262 § 1 pkt 1 i 2 określają m.inn, że stronę obciążają koszty postępowania administracyjnego poniesione w interesie strony. Organ odwoławczy kierując się dyspozycją art. 263 § 1 k.p.a. wskazał, że do kosztów postępowania zalicza się koszty podróży i inne należności świadków i biegłych oraz stron w przypadkach przewidzianych w art. 56 k.p.a., a także koszty spowodowane oględzinami na miejscu, jak również koszty doręczenia stronom pism urzędowych. Z tego względu za prawidłowe uznał zaliczenie do kosztów postępowania rozgraniczeniowego w niniejszej sprawie kosztów wynagrodzenia uprawnionego geodety Z. C., upoważnionego do dokonania czynności ustalenia granic, które zgodnie z fakturą FV nr [...] wynosiło 4920zł. Podkreślono, że na poczet ustalonej należności strony postępowania nie uiściły dotychczas żadnych kwot. W uzasadnieniu Kolegium powołało się na uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego składu 7 sędziów z dnia 11.12.2006r. sygn. akt I OPS 5/06, w której stwierdzono, że organ administracji publicznej orzekając o kosztach postępowania rozgraniczeniowego, na podstawie art. 262 § 1 pkt 2 k.p.a. może obciążyć kosztami rozgraniczenia nieruchomości, strony będące właścicielami sąsiadujących nieruchomości (art. 152 k.c.), a nie tylko stronę, która żądała wszczęcia postępowania. Dzielenie kosztów wynika z zasady, że właściciele gruntów sąsiednich mają obowiązek współdziałania przy rozgraniczaniu gruntów oraz przy utrzymywaniu stałych znaków granicznych. Zdaniem Sądu, rozgraniczenie nieruchomości, czyli ustalenie przebiegu granic sąsiadujących nieruchomości wszczęte na wniosek jednej ze stron postępowania, leży również w interesie tej strony postępowania, która nie kwestionuje ich przebiegu. Pojęcia interesu w poniesieniu kosztów postępowania w rozumieniu art. 262 § 1 pkt 2 k.p.a. nie można ograniczać do wąsko pojmowanych bezpośrednich korzyści w prowadzeniu postępowania wyrażających się w inicjatywie do wszczęcia postępowania, ale pojęcie to dotyczy również interesu prawnego. Interesem prawnym jest niewątpliwie ustalenie prawidłowego przebiegu granicy między nieruchomościami. W oparciu o przedstawione stanowisko NSA oraz dyspozycję art. 262 § 1 pkt 2 k.p.a. organ odwoławczy uznał za zasadne obciążenie kosztami postępowania rozgraniczeniowego proporcjonalnie każdej ze stron. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 kwietnia 2016r. wnieśli A. i S. P. kwestionując prawidłowość dokonanych przez geodetę czynności. Skarżący zarzucili rozstrzygnięciu naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na rozstrzygniecie sprawy, tj.: a) art. 6, 7, 8, 77 § 1 i 80 w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 kpa, poprzez zignorowanie przez SKO większości zarzutów Skarżących wskazanych w zażaleniu oraz brak wszechstronnej analizy sprawy i niewyjaśnienie istotnych okoliczności sprawy, m.in.: przyczyn wszczęcia oraz przebiegu postępowania rozgraniczeniowego i licznych nieprawidłowości, których w tej sprawie dopuścił się organ I instancji, tj. Gmina, braku informowania Skarżących przez organ I instancji o ich prawach i obowiązkach, w szczególności o kosztach związanych z postępowaniem rozgraniczeniowym i o czynnościach faktycznie wykonywanych (lub nie) przez geodetę, a tym samym uniemożliwienie Skarżącym weryfikacji zasadności i zakresu obciążenia ich kosztami postępowania w takiej a nie innej kwocie, przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ I instancji, również z racji zaniedbań i opieszałości geodety, a także szeregu błędów i nieprawidłowości w jego pracy oraz operacie sporządzonym przez geodetę, które to okoliczności powinny wpływać na ustalenie wysokości wynagrodzenia geodety (tj. zasadne jego obniżenie wynikające z niskiej jakości pracy oraz przewlekłości postępowania), co w konsekwencji skutkowało bezzasadnym utrzymaniem w mocy przez SKO postanowienia organu I instancji; art. 7, 8, 9 i 11 w zw. z 138 § 1 pkt 1 kpa - poprzez utrzymanie przez SKO w mocy postanowienia organu I instancji pomimo braku należytego i wyczerpującego informowania Skarżących przez organ I instancji o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego (rozgraniczeniowego) oraz naruszenie tym samym zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa, polegające m.m. na zaniechaniu przez Gminę informowania Skarżących o sposobie ustalania i wysokości kosztów postępowania na etapie jego prowadzenia oraz o zasadach poniesienia kosztów przez strony, a także na uniemożliwieniu zapoznania się we właściwym czasie i wypowiedzenia na ten temat przez Skarżących i obciążenie ich rażąco wysokimi kosztami, których się nie mogli spodziewać, co skutkowało całkowitą utratą przez zaufania do organu; art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 kpa - poprzez brak wszechstronnego i dokładnego zbadania, wszystkich okoliczności sprawy oraz lakoniczne uzasadnienie faktyczne i prawne zaskarżonego postanowienia, co w konsekwencji uniemożliwia dokonanie kontroli legalności zaskarżonej decyzji, które to naruszenia wynikają ze zignorowania przez SKO większości zarzutów podniesionych w zażaleniu i brak odniesienia się do nich w treści uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, a także brak jakiegokolwiek odniesienia do okoliczności faktycznych przedmiotowej sprawy oraz brak dokładnego wskazania oraz wyjaśnienia podstawy prawnej wydanego rozstrzygnięcia w zakresie w jakim SKO pomija większość zarzutów Skarżących podniesionych w zażaleniu, a tym samym niedostateczne wyjaśnienie przesłanek jakimi kierowało się SKO wydając zaskarżone postanowienie. Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia SKO w całości, jak również uchylenie w całości utrzymanego nim w mocy postanowienia organu I instancji oraz przekazanie sprawy bezpośrednio organowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie od Organu na rzecz Skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Akcentując przewlekłość prowadzonego postępowania skarżący wskazywali, że geodeta przeprowadził zlecone ustalenie przebiegu granic wymienionych działek w dniu 29 października 2014 r" a więc dopiero po 10 miesiącach od daty zlecenia mu tego przez Gminę, zaś Gmina pomimo monitów ze strony Skarżących, nie zrobiła w tym czasie nic, aby przyspieszyć wykonanie czynności przez geodetę. Potwierdzeniem zaistniałych okoliczności było postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 8 grudnia 2015 r. ([...]) uznające, że postępowanie było prowadzone przez Gminę w sposób przewlekły. Zdaniem autora skargi, Gmina nigdy w toku postępowania rozgraniczeniowego nie informowała Skarżących o tym, iż będą obciążeni kosztami postępowania, ani w jakiej wysokości i na jakich zasadach. Gmina uniemożliwiła również Skarżącym w toku postępowania, jak i po jego zakończeniu (a przed wydaniem postanowienia o kosztach) zapoznanie się z umową zawartą z geodetą, wysokością i zasadami ustalenia jego wynagrodzenia, czynnościami, które biegły faktycznie wykonał (lub też których nie wykonał, a powinien był wykonać). Ponadto, Gmina przed obciążeniem Skarżących tak rażąco zawyżonymi (w stosunku do niskiej jakości pracy biegłego i w stosunku do stawek rynkowych w podobnych sprawach), uniemożliwiła Skarżącym wypowiedzenie się na temat pracy biegłego i zasadności przyznania mu takiego, a nie innego wynagrodzenia. Zgodnie ze stanowiskiem Skarżących, niedopuszczalne jest takie ignorowanie praw stron postępowania jakich dopuściła się Gmina i obciążanie stron rażąco zawyżonymi i niezasadnymi kosztami, o których nigdy organ wcześniej ich nie informował. Koszty te są dla Skarżących bardzo wysokie i nie liczyli się z koniecznością ich poniesienia, zwłaszcza w sytuacji gdy do ugodowego załatwienia sprawy rozgraniczenia nie doszło w głównej mierze z winy geodety i teraz będą musieli ponosić dalsze koszty postępowania przed sądem. SKO całkowicie zignorowało te zarzuty w swoim rozstrzygnięciu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację wskazaną w jej uzasadnieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Wychodząc z tak zakreślonych granic kognicji Sąd nie stwierdził naruszeń skutkujących koniecznością uchylenia zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego jak i poprzedzającego je postanowienia organu I instancji. Z materiału dowodowego wynika, że Wójt Gminy postanowieniem nr [...] z dnia 2.01.2014 r. wszczął na wniosek A. i S. P. postępowanie rozgraniczeniowe pomiędzy działkami położonymi w obrębie geodezyjnym C. tj. działką nr 966 stanowiącą własność B. i P. K., a działką nr 964/2, 964/3 i 965 stanowiącymi własność A. i S. P.. W piśmie Wójta Gminy z dnia 4.02.2016 r. skierowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wskazano, że wniosek został złożony w dniu 14.02.2013 r. i po tej dacie Urząd Gminy podjął aktywne działania mające na celu wyłonienie geodety do przeprowadzenia czynności. Ostatecznie Wójt zlecił wykonanie rozgraniczenia geodecie uprawnionemu Z. C. i nie miał wpływu na czas realizacji wykonywanych czynności. Mimo ich przedłużania niemożliwym była zmiana geodety albowiem geodeci z którymi prowadzono rozmowy, nie wyrażali zgody na upoważnienie ich do czynności, a na zapytania wysyłane i zamieszczane w BIP gminy, nie składali ofert. Uprawniony geodeta Z. C. złożył w Urzędzie Gminy operat techniczny z przeprowadzonych czynności geodezyjnych w sprawie rozgraniczenia ww. działek, a sporządzona dokumentacja została przyjęta do zasobu Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej dnia 30.11.2015 r. Decyzją z dnia 1.12.2015 r. znak: [...] Wójt Gminy umorzył postępowanie w niniejszej sprawie o rozgraniczenie, albowiem przebieg granicy na spornym odcinku nie został ustalony na podstawie zebranych dowodów i zgodnego oświadczenia stron jak również nie doszło do zawarcia ugody przez zainteresowanych właścicieli działek podlegających rozgraniczeniu. W oparciu o przepis art. 34 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. organ przekazał sprawę do rozpatrzenia Sądowi Rejonowemu Za wykonanie prac geodezyjno-kartograficznych celem rozgraniczenia nieruchomości nr ew. 964/2, 964/3, 965 a działką nr ew. 966 położonymi w C., Gmina zgodnie z zawartą umową nr [...] z dnia 23.12.2013 r. dokonała zapłaty w kwocie 4.920zł (dowód: faktura nr [...] k. nr 2 i nr 1 akt adm.). Na wstępie wskazać należy, że rozgraniczenie nieruchomości uregulowane w ustawie z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2015., poz.520), zwanej dalej ustawą, obejmuje co do zasady dwa stadia postępowania: administracyjne i przed sądem powszechnym (art. 29-39). Postępowanie administracyjne jest wszczynane z urzędu lub na wniosek (art. 30). W tym postępowaniu czynności rozgraniczające dotyczące ustalenia przebiegu granic wykonuje geodeta (art. 31). Rozgraniczenie kończy się w postępowaniu administracyjnym, gdy zainteresowani właściciele zawrą ugodę albo, gdy organ prowadzący postępowanie wyda decyzję w sprawie. Jeżeli w razie sporu co do przebiegu granicy nie dojdzie do zawarcia ugody lub nie ma podstaw do wydania decyzji, o której mowa w art. 33 ust. 1, upoważniony geodeta tymczasowo utrwala punkty graniczne według ostatniego stanu spokojnego posiadania, dokumentów i wskazań stron, oznacza je na szkicu granicznym, sporządza opinię i całość dokumentacji przekazuje właściwemu wójtowi (art. 34 ust. 1), który umarza postępowanie administracyjne i przekazuje sprawę z urzędu do rozpoznania sądowi (art. 34 ust. 2). W sprawie niniejszej wystąpiły okoliczności przewidziane w art. 34 ust. 2 ustawy, gdyż nie doszło do zawarcia ugody co do przebiegu granicy pomiędzy stronami postępowania rozgraniczeniowego, wszczętego na wniosek A. I S. P. i nie było podstaw do wydania decyzji, o której mowa w art. 33 ust. 1 ustawy. W tej sytuacji organ, po wydaniu decyzji z dnia 1 grudnia 2015r. o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie rozgraniczenia działek nr 964/2, 964/3, 965 i 966 położonych w obrębie geodezyjnym C. oraz o przekazaniu sprawy do Sądu Rejonowego, miał obowiązek ustalić koszty postępowania administracyjnego w sprawie rozgraniczenia oraz ustalić osoby zobowiązane do ich poniesienia, a także sposób i termin ich uiszczenia, o czym stanowi art. 264 § 1 k.p.a. Zgodnie bowiem z treścią powołanego przepisu jednocześnie z wydaniem decyzji organ administracji publicznej ustali w drodze postanowienia wysokość kosztów postępowania, osoby zobowiązane do ich poniesienia oraz termin i sposób ich uiszczenia. Mając na względzie przytoczone wyżej regulacje należy stwierdzić, że nawet wystąpienie przewlekłości w postępowaniu o rozgraniczenie nieruchomości nie zwalnia organu od obciążenia stron kosztami tego postępowania, tym bardziej, że skarżący nie wykazali w jaki sposób ta przewlekłość wpłynęła na wysokość ustalonych kosztów. Również podnoszony w skardze zarzut odnośnie nieinformowania skarżących o sposobie i wysokości kosztów postępowania wobec wynikającego z art. 264 § 1 k.p.a. obowiązku gminy do ustalenia kosztów postępowania, nie ma wpływu na zasadność podjętego rozstrzygnięcia. Trudno bowiem oczekiwać, by gmina była zobowiązana do ponoszenia kosztów rozgraniczenia w prywatnej sprawie, w której spór rozpoczął się od wycięcia lipy, zdaniem skarżących rosnącej w granicy ich nieruchomości i działki nr 966, a nie w całości na działce nr 966 stanowiącej własność B. i P. K., jak przyjął organ I instancji wydając pozwolenie na wycięcie tego drzewa. Istnienie sporu granicznego potwierdza znajdujący się w aktach sprawy wniosek A. i S. P. z dnia 30.09.2012 r., w którym zwracają się do Wójta o "wyjaśnienie i podjęcie stosownych decyzji odnośnie wydanego pozwolenia na wycięcie lipy rosnącej w granicy działki", jak również udzielona przez organ I instancji odpowiedź z dnia 20.10.2012 r., wskazująca na pomiary, w wyniku których ustalono, że pozostały po ścięciu drzewa pień znajduje się na działce nr 966 (dowód: k nr 12 – 15 akt adm.). Trafnie organ zauważa, że ustawa prawo geodezyjne i kartograficzne nie określa zasad ponoszenia kosztów postępowania rozgraniczeniowego, w związku z tym do ustalania wysokości tych kosztów oraz zasad obciążania nimi stron tego postępowania, stosuje się przepisy kodeksu postępowania administracyjnego tj. art. 262 – 265 tej ustawy. Stosownie do art. 262 § 1 pkt 2 k.p.a. stronę obciążają te koszty postępowania, które zostały poniesione w interesie lub na żądanie strony, a nie wynikają z ustawowego obowiązku organów prowadzących postępowanie. Do kosztów postępowania zalicza się koszty podróży i inne należności świadków i biegłych oraz stron w przypadkach przewidzianych w art. 56, a także koszty spowodowane oględzinami na miejscu, jak również koszty doręczenia stronom pism urzędowych. Przy ustalaniu kosztów postępowania rozgraniczeniowego na podstawie art. 262 § 1 pkt 2 k.p.a. znajduje zastosowanie zasada przewidziana w art. 152 k.c., o czym jednoznacznie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 11 grudnia 2006r. sygn. akt I OPS 5/06 (dostępnej na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zgodnie z art. 152 k.c. właściciele nieruchomości ponoszą koszty rozgraniczenia po połowie, co wynika z zasady, że właściciele gruntów sąsiadujących mają obowiązek współdziałania przy rozgraniczeniu gruntów oraz przy utrzymywaniu stałych znaków granicznych. W orzecznictwie sądowym powszechnie przyjmuje się, że kryterium "interesu prawnego" dotyczy interesu prawnego jednostki, który musi być własny, indywidualny i oparty o konkretny przepis prawa powszechnie obowiązującego. Zatem uznać należy, że branie udziału w postępowaniu administracyjnym w charakterze strony jest równoznaczne ze stwierdzeniem, że postępowanie to toczy się w interesie każdej ze stron postępowania. Interes prawny jest bowiem kategorią obiektywną. Twierdzenie, że posiada go jedynie strona, która żąda wszczęcia postępowania, bo postępowanie toczy się w jej interesie, gdyż to ona domaga się konkretyzacji swojego interesu prawnego w sprawie, pozostawałoby w sprzeczności z pojęciem legitymacji strony w postępowaniu administracyjnym. W przypadku postępowania rozgraniczeniowego wszczętego na wniosek właściciela jednej nieruchomości, właściciel sąsiedniej nieruchomości może stać na stanowisku, że przeprowadzenie postępowania rozgraniczeniowego nie leży w jego interesie, gdyż nie kwestionuje on przebiegu granic, a co za tym idzie, nie powinien ponosić kosztów rozgraniczenia, które w jego ocenie zostało wszczęte zbyt pochopnie. Jednakże ustalenie granic sąsiadujących nieruchomości leży w interesie prawnym wszystkich właścicieli, gdyż granice gruntów sąsiadujących stały się sporne. Reasumując, należy stwierdzić, że art. 152 k.c. stanowi podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia o kosztach rozgraniczenia, także w przypadku, gdy rozgraniczenie następuje w postępowaniu przed organem administracji publicznej. Należy jednak mieć na względzie, że w postępowaniu administracyjnym będzie miał również zastosowanie art. 262 §1 pkt 2 kpa, którego wykładnia gramatyczna skłania do wniosku, że przepis ten ustala zasady rozdziału kosztów postępowania pomiędzy stronę (strony), a organ administracyjny. Oznacza to, że koszty postępowania, których poniesienie nie jest ustawowym obowiązkiem organu, obciążają strony, a więc w przypadku kosztów rozgraniczenia koszty te obciążają strony będące właścicielami rozgraniczanych nieruchomości, według zasady wyrażonej w art. 152 Kodeksu cywilnego (por. wskazana powyżej uchwała NSA z 11 grudnia 2006r.). Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że organ dokonał prawidłowej wykładni przepisów art. 262 § 1 pkt 2 kpa oraz art. 152 k.c. i właściwie je zastosował. Koszty postępowania, na które składało się wynagrodzenie biegłego geodety, poniesione zostały w interesie stron tego postępowania. Koszty te nie wynikały także z ustawowego obowiązku organów prowadzących postępowanie. Dlatego obowiązkiem ich poniesienia prawidłowo obciążono strony po połowie. We właściwy sposób organ ustalił też w jakiej wysokości koszty postępowania zobowiązane są ponieść poszczególne strony. Z akt sprawy wynika, że działka nr 966 stanowi własność B. i P. K., a działki nr 964/2, 964/3 i 965 własność A. i S. P.. Wobec tego koszty postępowania winni ponieść po połowie właściciele sąsiadujących nieruchomości. Kwestionowanie rzetelności dokonanych przez upoważnionego geodetę czynności i związany z tym zarzut rażąco wysokich kosztów jego wynagrodzenia nie zasługują na uwzględnienie. Skarżący nie podważyli okoliczności, że operat techniczny z czynności wykonanych przez upoważnionego geodetę Z. C. został przyjęty do Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej dnia 30.11.2015 r. Powyższe natomiast oznacza, że materiały stanowiące wyniki tych prac uzyskały pozytywny wynik weryfikacji właściwego Organu Służby Geodezyjnej i Kartograficznej stosownie do art. 12b ustawy. Ponadto należy zauważyć, że przepisy nie dają skarżącym jako stronom postępowania rozgraniczeniowego uprawnień do oceny pracy biegłego. Co się zaś tyczy samej wysokości ustalonych przez organ kosztów uwzględniającej wynagrodzenie geodety, to skarżący poza gołosłownym twierdzeniem, że są one rażąco zawyżone i niezasadne nie wykazali, aby wynagrodzenie wynikające z zawartej umowy pomiędzy Gminą i wyznaczonym geodetą z dnia 23.12.2013 r. odbiegało od przeciętnej ceny usług dotyczących wykonania dokumentacji rozgraniczeniowej w miejscu wykonania zamówienia. Należy także podnieść, że wobec braku dowodu na okoliczność odmowy udostępnienia opisanej wyżej umowy, Sąd nie jest w stanie zweryfikować zarzutu uniemożliwienia skarżącym zapoznania się z tym dokumentem. Z faktu, że organ odwoławczy nie przedstawił pełnej argumentacji uzasadniającej stanowisko co do utrzymania w mocy zaskarżonego postanowienia w niniejszej sprawie nie wynika konieczność jego uchylenia. Naruszenie przepisów postępowania mogłoby stanowić podstawę uwzględnienia skargi tylko w razie stwierdzenia przez Sąd, że miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, co wynika wprost z treści art. 145 § 1 pkt 1 lit c p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie naruszenie przez Kolegium przepisów postępowania (art. 107 § 3 k.p.a.) wobec prawidłowości podjętego rozstrzygnięcia, nie miało istotnego wpływu na wynik postępowania. Skoro zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie 151 p.p.s.a. skargę oddalił.