II SA/Ke 673/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [..] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego p o s t a n a w i a : umorzyć postępowanie sądowe. Decyzją z dnia [...] znak: [...], wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta, odmówiono M. C. specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z opieką nad A. C. Decyzją z dnia [...] znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło ww. rozstrzygnięcie i orzekło o odmowie przyznania M. C. prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z koniecznością sprawowania opieki nad osobą legitymująca się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności – A. C. W uzasadnieniu organ wskazał na niespełnienie przez wnioskodawcę warunku, o jakim mowa w art. 16a ustawy z 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006r. nr 139, poz. 992 ze zm.), tj. brak rezygnacji z zatrudnienia w związku z koniecznością sprawowania opieki nad ojcem. Skargę na ww. rozstrzygnięcie organu II instancji wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach M. C., argumentując że w 2010r. Kolegium przyznało mu prawo do świadczenia opiekuńczego na ojca do 2025r. Postanowieniem z dnia 30 stycznia 2014r. tut. Sąd zawiesił postępowanie sądowe, wskazując że wyrok Trybunału Konstytucyjnego, rozstrzygający czy przepis art. 16a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych (mający zastosowanie w niniejszej sprawie) jest zgodny z art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1, art. 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, będzie miał wpływ na ocenę legalności zaskarżonej decyzji. W skierowanym do tut. Sądu piśmie z dnia 17 lipca 2014r. skarżący zawarł oświadczenie o "wycofaniu skargi", domagając się umorzenia postępowania. Postanowieniem z dnia [...] sygn. akt [...] tut. Sąd podjął zawieszone postępowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270), zwanej dalej ustawą P.p.s.a, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach uznał, że w przedmiotowej sprawie cofnięcie skargi było w świetle art. 60 ustawy P.p.s.a. dopuszczalne i skuteczne. Stosownie zatem do treści art. 161 § 1 pkt 1 ustawy P.p.s.a. postępowanie sądowe podlegało umorzeniu.