II SA/Ke 673/16

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. K. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi D. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia: zwolnić D. K. od kosztów sądowych w całości. D. K. złożył na formularzu PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie skierowania na badania lekarskie. Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z konkubiną i siedmioletnią córką. Skarżący nie wykazał innego majątku oprócz domu wielkości 160 m kw na działce siedliskowej o powierzchni 90 arów, w którym mieszkają również jego matka i babka. Wnioskodawca utrzymuje się z prac dorywczych, zarabia 800 zł miesięcznie. Jego konkubina nie pracuje i nie osiąga żadnego dochodu. Skarżący podał, że płaci za prąd, wodę, 250 zł miesięcznie. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez stronę dochodzącą swych roszczeń przed sądem. W rozpoznawanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową i życiową wnioskodawcy, przede wszystkim niski dochód z prac dorywczych na trzy osoby w rodzinie i brak majątku poza domem na małej działce siedliskowej, uznano że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, konkubiny i małoletniej córki. Zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.