II SA/Ke 675/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Detka po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. N. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy wydania nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: odrzucić skargę. W dniu 22 października 2008 r. L. S. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, za pośrednictwem organu, skargę w imieniu H. N. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie odmowy wydania nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 listopada 2008 r. doręczonym w dniu 12 listopada 2008 r. L. S. (matka skarżącej, która występowała w toku postępowania administracyjnego w charakterze pełnomocnika H. N.), została zobowiązana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł oraz do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu pełnomocnictwa procesowego upoważniającego do działania w imieniu skarżącej H. N., w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Stosownie do przepisu art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Podkreślić należy, iż w przypadku, gdy pierwsza czynność pełnomocnika w postępowaniu sądowoadministracyjnym polega na złożeniu skargi, należy do niej dołączyć pełnomocnictwo lub jego odpis, przy czym, nie dołączenie pełnomocnictwa stanowi brak formalny, którego nie uzupełnienie w wyznaczonym terminie powoduje odrzucenie skargi (art. 58 §1 pkt 3 u.p.p.s.a). Mimo upływu w dniu 19 listopada 2008 r. zakreślonego terminu L. S. nie uiściła wpisu od skargi oraz nie złożyła dokumentu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej, dlatego też skargę tę należało odrzucić, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 220 § 3 u.p.p.s.a. i art. 58 §1 pkt 3 u.p.p.s.a.