II SA/Ke 678/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Miziołek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Renata Detka, Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Sebastian Styczeń, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 27 listopada 2014r. sprawy ze skargi J. J. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania pomocy finansowej z tytułu wpierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2013 oddala skargę. Decyzją z dnia [...] Dyrektor Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (zwanej dalej ARiMR) utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia [...] w przedmiocie przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (zwanej dalej ONW) na rok 2013. Przedmiotowe rozstrzygnięcie zapadło w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych: Wnioskiem z dnia 15 maja 2013r. J. J. wystąpił o przyznanie płatności na rok 2013, deklarując do płatności ONW działki rolne o łącznej powierzchni 47,33 ha, położone na działkach ewidencyjnych w obrębach [...]. W dniach 20-21 września 2013r. w gospodarstwie rolnym wnioskodawcy Powiatowy Inspektorat Weterynarii przeprowadził kontrolę siedziby stada, ustalając że rolnik nie dostarczył na żądanie ARiMR oraz organów Inspekcji Weterynaryjnej wszystkich informacji na temat pochodzenia, identyfikacji i ewentualnego miejsca przeznaczenia owiec lub kóz, które hodowca posiadał, przechowywał, transportował, sprzedawał lub poddawał ubojowi w okresie trzech ostatnich lat (norma OKW 4.1). Ponadto stwierdzono, że spisu owiec nie dokonano w stadzie, co najmniej raz na 12 miesięcy, nie później niż w dniu jesiennego przeglądu stada (norma OKW 6 .1). Powyższe ustalenia potwierdziła kontrola przeprowadzona w ramach wsparcia specjalnego do krów i owiec w dniach 20-21 września 2013r. przez Biuro Kontroli na Miejscu ARiMR. Ponadto na podstawie przeprowadzonej kontroli administracyjnej wniosku ustalono, że suma powierzchni działek rolnych położonych na działce ewidencyjnej nr [...] jest różna od powierzchni ewidencyjno - gospodarczej wynikającej z systemu identyfikacji działek rolnych. Jak wynika z wniosku, na powierzchni działki ewidencyjnej nr [...] producent rolny zadeklarował działki rolne o łącznej powierzchni 19,62 ha, tymczasem w trakcie kontroli ustalono, iż maksymalna powierzchnia kwalifikująca się do płatności wynosi 18,69 ha. W rezultacie powierzchnia wyłączona z płatności wynosiła 0,93 ha. Mając na uwadze powyższe decyzją z dnia [...] organ I instancji, po potrąceniu kwoty z tytułu stwierdzonych nieprawidłowości w wysokości 415,28 zł, przyznał J. J. płatności ONW na rok 2013 w wysokości 7.890,32 zł. W podstawie prawnej powołano: - art. 20 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 marca 2007r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2013 r. poz. 173), - § 3 ust. 1, 2, 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)", objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2009r. nr 40, poz. 329 ze zm.), - art. 16 ust. 3, art. 19 ust. 2 i 3, art. 22 rozporządzenia Komisji (UE) nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w odniesieniu do wprowadzenia procedur kontroli oraz do zasady wzajemnej zgodności w zakresie środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. Urz. UE L 25, z 28 stycznia 2011r., str. 8), - art. 71 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UE L 316 z 2 grudnia 2009r., str. 1, ze zm.). W odwołaniu od ww. rozstrzygnięcia skarżący zakwestionował stwierdzone podczas kontroli siedziby stada naruszenie norm OKW 4.1 i OKW 6.1. W tym zakresie strona powołała się na broszurę, otrzymaną z centrali ARiMR z Warszawy, pt. "Zasada Wzajemnej Zgodności". Na str. 24 i 25 dotyczących wymogów odnośnie utrzymywania owiec nie nakazano bowiem zgłaszania faktu wcześniejszego ubicia na własne potrzeby owcy. Tymczasem z tego właśnie powodu w dniu kontroli J. J. nie posiadał zgłoszonych wcześniej owiec. Strona nie powiadomiła o tym wcześniej organu, gdyż zgodnie z ww. broszurą spisu owiec lub kóz dokonuje się w stadzie co najmniej raz na 12 miesięcy, nie później niż w dniu jesiennego przeglądu stada. Spisy takie odwołujący się posiada, lecz wcześniej ich nie składał, bowiem brak było takiego wymogu. Przedmiotowy spis został zgłoszony dopiero za 2013r. – po otrzymaniu stosownej informacji od kontrolujących. Organ odwoławczy, utrzymując w mocy zakwestionowaną decyzję – na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. – podzielił w całości ustalenia faktyczne dokonane podczas ww. kontroli oraz podstawę prawną, powołane przez organ I instancji. W tym zakresie wskazano, że z uwagi na treść art. 16 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 65/2011 do płatności została zakwalifikowana powierzchnia stwierdzona we wniosku, tj. 46,40 ha. Na podstawie § 3 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ww. rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi wyliczono, że początkowa wysokość płatności ONW wynosi 8.305,60 zł (46,40 ha x 179 zł/ha). Przedmiotowa kwota podlegała zmniejszeniu o 5 % ( co stanowi 415,28 zł) z uwagi na stwierdzone nieprzestrzeganie norm OKW 4.1 i OKW 6.1. W konsekwencji ostateczna wysokość płatności na rok 2013 wyniosła 7.890,32 zł (8.305,60 zł - 415,28 zł = 7.890,32 zł). Odnosząc się do zarzutów odwołania organ wskazał, że powołana przez stronę broszura ma wyłącznie charakter informacyjny. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję z dnia 28 maja 2014r. wniósł J. J., kwestionując ustalone przez organ I instancji pomniejszenie uprawianych powierzchni rolnych (wcześniej niekwestionowanych) oraz zastrzeżenia co do przestrzegania wymogów wzajemnej zgodności. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia. Na rozprawie przed tut. Sądem w dniu 27 listopada 2014r. skarżący dodatkowo zarzucił, że w dniach 20-21 września 2013r. nie przeprowadzono kontroli weterynaryjnej, a kontrola była wykonywana przez pracowników ARiMR. Natomiast w prowadzeniu gospodarstwa strona postępowała zgodnie z otrzymaną od organu broszurą (będącą skrótem wszystkich obowiązujących regulacji), ponieważ jej zdaniem nie ma rolnika, który znałby wszystkie przepisy. Co się zaś tyczy oświadczeń o znajomości przepisów, to są one podpisywane, bowiem w przeciwnym wypadku wnioski o przyznanie płatności nie zostaną przyjęte. Z kolei pełnomocnik organu wyjaśnił, że kwestia skorygowania powierzchni zgłoszonych działek nastąpiła w momencie zgłoszonego wniosku, a przesyłając akta administracyjne do tut. Sądu dołączono mapy, na podstawie których ta kontrola została przeprowadzona. Jeśli chodzi zaś o raport z kontroli inspektora weterynarii, to dokument ten został sporządzony w dniu 10 grudnia 2013r. i przesłany do producenta, a strona nie wniosła zastrzeżeń do tego raportu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 – t. j.), zwanej dalej ustawą P.p.s.a., zadaniem wojewódzkich sądów administracyjnych jest sprawowanie kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, obowiązującym w dniu ich wydania. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy P.p.s.a.), a kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest w granicach sprawy. Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się w nim naruszeń prawa skutkujących koniecznością jego uchylenia lub stwierdzenia nieważności. Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w niniejszej sprawie jest decyzja Dyrektora Oddziału ARiMR , utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] o przyznaniu, po potrąceniu kwoty z tytułu stwierdzonych nieprawidłowości w wysokości 415,28 zł, J. J. płatności ONW na rok 2013 w wysokości 7.890,32 zł. W tym miejscu wskazać należy, że materialnoprawną podstawę ww. decyzji stanowi: - ustawa z dnia 7 marca 2007r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2013 r. poz. 173), - rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2009r. nr 40, poz. 329 ze zm.), - rozporządzenie Komisji (UE) nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w odniesieniu do wprowadzenia procedur kontroli oraz do zasady wzajemnej zgodności w zakresie środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. UE. L. nr 25 z 2011, str. 8), - art. 71 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UE L 316 z 2 grudnia 2009r., str. 1, ze zm.), - rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów I wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającym określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającym Rozporządzenia (WE) Nr 1290/2005, (WE) Nr 247/2006, (WE) Nr 378/2007 oraz uchylającym Rozporządzenie (WE) Nr 1782/2003 (Dz. Urz. UE L 30, z 31.01.2009 r., str. 16 ze zm.). Analizując zawartość akt administracyjnych niniejszej sprawy wskazać trzeba, że w wyniku przeprowadzonych w gospodarstwie skarżącego kontroli, stwierdzono nieprzestrzeganie przez skarżącego wymogów wzajemnej zgodności w odniesieniu do owiec w zakresie: - zgłaszania organowi I instancji informacji o uboju, zabiciu, padnięciu a także każdej zmiany miejsca pobytu zwierzęcia w ciągu 7 dni od daty zaistnienia tego w zdarzenia; - wypełniania obowiązku w zakresie dokonania w stadzie co najmniej raz na 12 miesięcy, nie później niż w dniu jesiennego przeglądu stada, spisu owiec oraz przekazania liczby i numerów identyfikacyjnych owiec ustalonych podczas spisu organowi I instancji w terminie 7 dni od dokonania tego spisu. W konsekwencji w części sprawozdania z kontroli wskazano 5 % sankcji za niespełnienie norm, wskazując kody sankcji dla obszaru (P22 i P22a). Podkreślić przy tym trzeba, że skarżący nie wniósł zastrzeżeń do sporządzonego w dniu 10 grudnia 2013r. raportu z kontroli Powiatowego Inspektora Weterynarii, którego ustalenia potwierdziła również kontrola przeprowadzona przez Biuro Kontroli na Miejscu ARiMR. Dodatkowo wskazania wymaga, że w wyniku przeprowadzonej kontroli administracyjnej wniosku organ I instancji ustalił, że na powierzchni działki ewidencyjnej nr [...] producent rolny zadeklarował działki rolne o łącznej powierzchni 19,62 ha, tymczasem maksymalna powierzchnia kwalifikująca się do płatności wynosi 18,69 ha. W rezultacie powierzchnia wyłączona z płatności wynosiła 0,93 ha, co miało wpływ na wielkość całościowej powierzchni stwierdzonej 46,40 ha. Przechodząc do treści znajdujących zastosowanie w niniejszej sprawie przepisów prawa materialnego wskazać trzeba, że zgodnie z § 2 pkt 2 ww. rozporządzenia z dnia 11 marca 2009r. płatność ONW przysługuje rolnikowi w rozumieniu przepisów art. 2 lit. a rozporządzenia nr 73/2009, zwanemu dalej "rolnikiem", jeżeli łączna powierzchnia działek rolnych w rozumieniu art. 2 pkt 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UE L 316 z 02.12.2009, str. 65)(5), zwanych dalej "działkami rolnymi", lub ich części, położonych na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, zwanych dalej "obszarami ONW", na których jest prowadzona działalność rolnicza w rozumieniu art. 2 lit. c rozporządzenia nr 73/2009, posiadanych w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, wynosi co najmniej 1 ha. Zgodnie z ostatnim z powołanych przepisów "działalność rolnicza" oznacza produkcję, hodowlę lub uprawę produktów rolnych, włączając w to zbiory, dojenie, chów zwierząt oraz utrzymywanie zwierząt do celów gospodarskich, lub utrzymywanie gruntów w dobrej kulturze rolnej zgodnej z ochroną środowiska, zgodnie z art. 6. Jak wynika z art. 16 ust. 3 rozporządzenia Komisji (UE) nr 65/2011 –, stanowiącego doprecyzowanie powołanych przepisów – jeżeli obszar zadeklarowany we wniosku o płatność jest większy niż zatwierdzony obszar przypisany do tej grupy upraw, pomoc oblicza się na podstawie zatwierdzonego obszaru przypisanego do tej grupy upraw. Jeżeli jednak różnica między całkowitym zatwierdzonym obszarem a całkowitym obszarem zadeklarowanym we wniosku o płatność w przypadku danego środka wynosi do 0,1 hektara włącznie, zatwierdzony obszar uważa się za równy obszarowi zadeklarowanemu. Na potrzeby tego wyliczenia uwzględnia się jedynie zawyżenie powierzchni obszarów na poziomie grupy upraw. Z kolei stosownie do § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009r. wysokość płatności ONW w danym roku kalendarzowym ustala się jako iloczyn stawek płatności na 1 ha gruntu rolnego i powierzchni tego gruntu kwalifikującej się do płatności ONW, nie większej jednak niż maksymalny kwalifikowany obszar, o którym mowa w art. 6 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, po uwzględnieniu zmniejszeń lub wykluczeń wynikających ze stwierdzonych nieprawidłowości lub niezgodności. Zgodnie z art. 2 pkt 36 rozporządzania Rady (UE) nr 1122/2009 "niezgodność", oznacza wszelką niezgodność z wymogami oraz normami. Zgodnie z art. 71 ust. 1 i 5 rozporządzenia Komisji (WE) 1122/2009 (w związku z art. 19 ust. 2 rozporządzenia nr 65/2011), w przypadku gdy stwierdzona niezgodność wynika z zaniedbania ze strony rolnika, stosuje się obniżkę. Obniżka ta z zasady stanowi 3 % całkowitej kwoty, o której mowa w art. 70 ust. 8. Na podstawie oceny przedstawionej przez właściwy organ kontroli w części sprawozdania z kontroli zawierającej ocenę zgodnie z art. 54 ust. 1 lit. c), agencja płatnicza może jednak, podjąć decyzję o obniżeniu tego współczynnika do 1 % lub o zwiększeniu go do 5 % całkowitej kwoty lub, w przypadkach o których mowa w art. 54 ust. 1 lit. c) akapit drugi, odstąpić od nałożenia jakichkolwiek obniżek. W tym miejscu wskazać trzeba, że zgodnie z art. 12 ust 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004r. o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt (Dz. U. z 2004r. nr 91 poz. 872 ze zm.) posiadacz zwierzęcia gospodarskiego zgłasza Kierownikowi Biura informacje określone w art. 8 ust. 2 rozporządzenia nr 21/2004 oraz ubój, zabicie lub padnięcie zwierzęcia w terminie 7 dni w przypadku owiec i kóz. W myśl art. 5 ust. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 21/2004 nr 21/2004 ustanawiającego system identyfikacji i rejestrowania owiec i kóz oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 i dyrektywy 92/102/EWG i 64/432/EWG (Dz. U. UE. L. nr 5 z 2004r. str. 8) każdy hodowca dostarcza właściwym władzom na każde żądanie wszystkich informacji na temat pochodzenia, identyfikacji i, gdzie właściwe, miejsca przeznaczenia zwierząt, które hodowca posiadał, przechowywał, transportował, sprzedawał lub ubijał w ciągu trzech ostatnich lat. Z kolei zgodnie z art. 20a ust. 1 i 3 ww. ustawy z dnia 2 kwietnia 2004r., posiadacz owcy lub kozy, o którym mowa w art. 7 ust. 1 rozporządzenia nr 21/2004, dokonuje co najmniej raz na dwanaście miesięcy, nie później jednak niż w dniu jesiennego przeglądu stada, spisu owiec i kóz w tym stadzie obejmującego liczbę i numery identyfikacyjne tych zwierząt. Liczbę i numery identyfikacyjne owiec i kóz ustalone podczas spisu, posiadacz owcy przekazuje Kierownikowi Biura na formularzu udostępnionym przez Agencję albo w formie elektronicznej, w terminie 7 dni od dnia dokonania tego spisu. Zgodnie z art. 42 ust. 1 rozporządzenia nr 1122/2009, w związku z art. 15 ust. 6 rozporządzenia nr 65/2009, kontrole na miejscu obejmują wszystkie zwierzęta gospodarskie, odnośnie do których złożono wnioski o przyznanie pomocy w ramach systemów pomocy podlegających kontroli, a w przypadku kontroli systemów pomocy odnośnie do bydła, również bydło nieobjęte wnioskiem. Kontrole na miejscu obejmują w szczególności sprawdzenie, czy liczba zwierząt obecnych w gospodarstwie, odnośnie do których złożono wniosek o przyznanie pomocy, i liczba sztuk bydła nieobjętego wnioskiem odpowiada liczbie zwierząt zapisanej w rejestrach, oraz w przypadku bydła, liczbie sztuk zgłoszonych do skomputeryzowanej bazy danych bydła. Kierując się treścią cyt. przepisów – przytoczonych także przez organ odwoławczy – nie budzi wątpliwości Sądu prawidłowość przyznania J. J. płatności ONW w pomniejszonej o 5 % wysokości. Jeśli chodzi zaś o końcową wartość przyznanej pomocy to w tym zakresie należy w całości podzielić wyliczenia zaprezentowane w uzasadnieniu organu odwoławczego. Zgodnie bowiem z art. 16 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 65/2011 do płatności została zakwalifikowana powierzchnia stwierdzona we wniosku (46,40 ha), a zatem początkowa wysokość płatności ONW wyniosła 8.305,60 zł (46,40 ha x 179 zł/ha) – na podstawie § 3 ust. 1 i ust. 2 pkt 1. rozporządzenia z dnia 11 marca 2009r. Następnie kwotę tę zmniejszono o 415,28 zł (5 %), uzyskując końcowo płatność w wysokości 7.890,32 zł (8.305,60 zł - 415,28 zł = 7.890,32 zł). Odnosząc się do argumentacji podnoszonej przez J. J. należy wskazać, że podpisując wniosek o przyznanie płatności ONW skarżący oświadczył, że zna zasady przyznawania płatności oraz zobowiązał się do przestrzegania wymogów określonych w obwieszczeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju wsi z dnia 19 marca 2009r. w sprawie wykazu wymogów określonych w przepisach Unii Europejskiej z uwzględnieniem przepisów krajowych wdrażających te przepisy (M.P. nr 17, poz. 224 ze zm.) przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie płatności. Jeśli chodzi natomiast o powoływaną przez stronę broszurę pt. “Zasada Wzajemnej Zgodności (cross-compliance)", to opracowanie to ma charakter wyłącznie informacyjny i nie stanowi źródła prawa. Wskazać przy tym trzeba, że na str. 2 tej broszury zawarto następujące pouczenie, cyt. “UWAGA. Niniejsza broszura ma charakter wyłącznie informacyjny i nie zastępuje prawa obowiązującego w Rzeczypospolitej Polskiej. Treść broszury nie może być podstawą do jakichkolwiek roszczeń prawnych". Ze względu na powyższe brak podstaw by przyjąć – jak chce tego skarżący – brak negatywnych konsekwencji w przypadku niespełnienia przezeń wymogów ustawodawstwa krajowego i unijnego, o których przedmiotowe opracowanie – odnośnie rolników utrzymujących owce lub kozy – nie wspomina. Skoro zatem podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy P.p.s.a.