II SA/Ke 679/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Kuza po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2008 r. w Kielcach na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata T. G. o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi D. Ż. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a : przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz adwokata T. G. kwotę146,40 zł (sto czterdzieści sześć złotych czterdzieści groszy), w tym kwotę 26,40 zł (dwadzieścia sześć złotych czterdzieści groszy) VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz 3,55 (trzy złote pięćdziesiąt pięć groszy) tytułem wydatków. Postanowieniem z dnia 18 lutego 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach ustanowił dla D. Ż. adwokata z urzędu. Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka, zarządzeniem z dnia 4 marca 2008 r. wyznaczyła pełnomocnika skarżącej w osobie adwokata T. G. Wyrokiem z dnia 2 kwietnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę D. Ż. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie zasiłku celowego. W dniu 28 kwietnia 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wpłynęła opinia prawna sporządzona przez pełnomocnika skarżącej, w której podniósł, że po dogłębnym przeanalizowaniu uzasadnienia wyroku, akt sprawy, przepisów prawnych dotyczących przedmiotowej kwestii oraz orzecznictwa i doktryny nie znajduje podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej. Pełnomocnik wskazał, że stosownie do dyspozycji art. 174 u.p.p.s.a. skargę kasacyjną można jedynie oprzeć na dwóch podstawach, a mianowicie na naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, bądź na naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Analizując motywy, jakimi kierował się Wojewódzki Sąd Administracyjny przy wydaniu wyroku adwokat uznał, że nie można dopatrywać się żadnej z podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Pełnomocnik uznał, że słusznie zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny, że zarzuty podniesione przez D. Ż. wynikają z niezrozumienia przez nią istoty zaskarżonej decyzji. Przedmiotowa decyzja jest bowiem decyzją kasacyjną, w której Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie przesądziło, że skarżąca nie spełnia kryterium dochodowego kwalifikującego do bezzwrotnej pieniężnej pomocy społecznej przyznawanej na zasadach ogólnych. Pełnomocnik zwrócił się o przyznanie kosztów za sporządzenie wskazanej opinii, oświadczając, że nie zostały one w żadnej części uiszczone oraz wniósł o zasądzenie kwoty 3,55 zł tytułem udokumentowanych niezbędnych wydatków na korespondencję z klientką, dołączając kserokopię potwierdzenia nadania przesyłki poleconej. Zgodnie z art. 250 p.p.s.a wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Według § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 tego rozporządzenia oraz 2) niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Stosownie do treści § 18 ust 1 pkt 2 lit. b w zw. z pkt 1 lit. c cytowanego rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w postępowaniu w drugiej instancji przed sądami administracyjnymi, wynosi 120 zł. Należną opłatę za te czynności Sąd podwyższa przy tym o stawkę podatku od towarów i usług (§ 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia). Jak wynika z dołączonej przez adwokata T. G. kserokopii potwierdzenia nadania przesyłki poleconej do klientki, uiściła ona kwotę 3,55 zł, co stanowi niezbędny, udokumentowany wydatek adwokata, należny mu wraz z wynagrodzeniem za udzielenie z urzędu pomocy prawnej. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie powołanych przepisów orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia.