II SA/Ke 682/25

PostanowienieWSA w Kielcach2026-01-30

Skład orzekający: Sędzia WSA Agnieszka Banach

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na czynności podjęte w ramach procedury "Niebieskie Karty" jest dopuszczalna do rozpoznania przez sąd administracyjny, jeśli skarżący nie sprecyzował daty i konkretnej czynności organu będącej przedmiotem skargi?
Ratio decidendi
Procedura "Niebieskie Karty" ma charakter organizacyjny i koordynacyjny, nie kształtuje bezpośrednio uprawnień ani obowiązków stron, a zatem czynności w jej ramach nie podlegają kognicji sądów administracyjnych na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 PPSA. Nawet gdyby skarga dotyczyła czynności podlegających zaskarżeniu, skarżący nie usunął braków formalnych poprzez wskazanie konkretnej czynności organu.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na czynności podjęte przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w Kielcach w ramach procedury "Niebieskie Karty", zarzucając naruszenie prawa przez prowadzenie działań bez właściwej podstawy prawnej i informacji między organami. Sąd wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie daty i konkretnej czynności organu. Skarżący uzupełnił skargę, wskazując na prowadzenie procedury mimo braku zamieszkiwania dziecka z nim i na terenie gminy, co uważa za naruszenie prawa. Organ wniósł o odrzucenie skargi.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

II SA/Ke 682/25 POSTANOWIENIE Dnia 30 stycznia 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Banach po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. M. na czynności podjęte przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w Kielcach w przedmiocie procedury "Niebieskie Karty" postanawia: odrzucić skargę. Zarządzeniem z 31 grudnia 2025 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi - zawartej w piśmie z 25 listopada 2025 r. na czynności podjęte przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w Kielcach przez wskazanie daty i konkretnej czynności podjętej przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w Kielcach, która jest przedmiotem tej skargi. W odpowiedzi z 12 stycznia 2026 r. skarżący wskazał, że procedura o której mowa w skardze była prowadzona mimo, że jego dziecko nie zamieszkiwało z nim ani nie mieszkało na terenie gminy, która prowadziła działania, co uważa za istotne naruszenie prawa. Podniósł, że przez 11 miesięcy prowadzono działania bez właściwej podstawy prawnej i bez właściwej informacji między organami, co narusza jego prawo. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 i 803), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także: - w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. oraz w sprawach sprzeciwów od postanowień, do których odpowiednie zastosowanie ma przepis art. 138 § 2 k.p.a. (art. 3 § 2a p.p.s.a.), - w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Zaskarżenie bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ administracji publicznej jest więc dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy art. 3 § 2 pkt 1 – 4, § 2a i § 3 p.p.s.a. zaskarżanie decyzji, postanowień oraz innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a.). Z treści skargi i jej uzupełnienia wynika, że skarżący zarzuca organowi niezgodność z prawem przy podejmowaniu czynności w ramach procedury "Niebieskie Karty", uregulowanej przepisami ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy domowej (Dz. U. z 2024 r. poz. 1673), dalej "u.p.p.d.". Zgodnie z art. 9d ust. 1 u.p.p.d., podejmowanie interwencji w środowisku wobec rodziny dotkniętej przemocą odbywa się w oparciu o procedurę "Niebieskie Karty" i nie wymaga zgody osoby dotkniętej przemocą w rodzinie (ust. 1). Procedura "Niebieskie Karty" obejmuje ogół czynności podejmowanych i realizowanych przez grupy diagnostyczno-pomocowe, w skład której wchodzą przedstawiciele: jednostek organizacyjnych pomocy społecznej, Policji, Żandarmerii Wojskowej, gminnych komisji rozwiązywania problemów alkoholowych, oświaty oraz służby i ochrony zdrowia, w związku z uzasadnionym podejrzeniem zaistnienia przemocy w rodzinie (ust. 2). Przedstawiciele podmiotów, o których mowa w ust. 2, realizują procedurę "Niebieskie Karty" w oparciu o zasadę współpracy i przekazują informacje o podjętych działaniach przewodniczącemu zespołu interdyscyplinarnego (ust. 3). Wszczęcie procedury "Niebieskie Karty" następuje przez wypełnienie formularza "Niebieska Karta" w przypadku powzięcia, w toku prowadzonych czynności służbowych lub zawodowych, podejrzenia stosowania przemocy wobec członków rodziny lub w wyniku zgłoszenia dokonanego przez członka rodziny lub przez osobę będącą świadkiem przemocy w rodzinie (ust. 4). Szczegółowe zasady dotyczące procedury "Niebieskie Karty" uregulowane zostały w rozporządzeniu wykonawczym wydanym na podstawie art. 9d ust. 5 u.p.p.d. tj. w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 6 września 2023 r. w sprawie procedury "Niebieskie Karty" oraz wzorów formularzy "Niebieska Karta" (Dz. U. poz. 1870). Prawny charakter procedury "Niebieskie Karty" był niejednokrotnie przedmiotem oceny sądów administracyjnych - m.in. w postanowieniach NSA: z 12 lutego 2020 r., I OSK 137/20; z 20 października 2020 r., I OSK 1714/20 oraz z 29 lutego 2024 r., III OSK 45/24 oraz w postanowieniach WSA: w Gdańsku z 27 października 2025 r., III SAB/Gd 445/25, w Olsztynie z 6 września 2024 r., II SAB/Ol 38/24, w Gorzowie Wielkopolskim z 28 marca 2024 r., II SA/Go 84/24, we Wrocławiu z 18 listopada 2022 r., IV SA/Wr 573/22 (wszystkie dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej CBOSA). Zaprezentowane w tych orzeczeniach poglądy (przywołane poniżej) Sąd orzekający podziela i przyjmuje jako własne. W orzecznictwie przyjmuje się, że procedura "Niebieskie Karty", opisana w zacytowanych wyżej przepisach ustawy o przeciwdziałaniu przemocy domowej, ogranicza się wyłącznie do funkcji integrujących, koordynacyjnych i organizujących współdziałanie wymienionych wyżej podmiotów oraz innych specjalistów w zakresie przeciwdziałania przemocy w rodzinie (art. 9a ust. 11d i 12 u.p.p.d.), w szczególności w ramach zespołu interdyscyplinarnego powoływanego przez wójta, burmistrza albo prezydenta miasta (art. 9a ust. 2). Ustawodawca nie powierzył podmiotom prowadzącym ww. procedurę żadnych kompetencji władczych - w szczególności prawa do wydawania decyzji administracyjnych, postanowień bądź aktów wymienionych w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Wskazać zatem należy, że czynności związane z procedurą "Niebieskie Karty" nie kształtują bezpośrednio uprawnień lub obowiązków członków rodzin dotkniętych przemocą, ani osób podejrzewanych o stosownie takiej przemocy. Wszczęcie takiej procedury nie kreuje żadnego stosunku administracyjnoprawnego, a więc nie powoduje powstania bezpośrednich praw lub obowiązków osób objętych taką procedurą. W postępowaniu tym nie są wydawane decyzje administracyjne, postanowienia, na które służy zażalenie, ani inne akty administracyjne lub czynności, które podlegałyby zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Działania podejmowane w ramach procedury "Niebieskie Karty" nie mają charakteru władczego i wiążącego, co jest warunkiem koniecznym do ich zakwalifikowania jako akty lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Celem uregulowania zawartego w tym przepisie, rozszerzającego kontrolę sądu administracyjnego poza sferę decyzji lub postanowień, jest umożliwienie sądowej kontroli również takich działań administracji publicznej, które dotyczą praw i obowiązków obywateli i innych podmiotów w sferze publicznej oraz potrzeba zapewnienia im gwarancji procesowych w ich relacjach z organami administracji publicznej w zakresie zadań realizowanych przez te organy (por. T. Woś [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska, T. Woś (red.). Wydanie 5. Warszawa 2012, s. 69-70). Tym samym, obywatele i inne podmioty konkretnych uprawnień lub obowiązków mają zapewnioną ochronę na drodze sądowej w sytuacji, gdy odnoszący się do nich akt lub czynność ma cechy określone w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Mogą bowiem zaskarżyć do sądu administracyjnego takie akty i czynności organu administracji publicznej, a także bezczynność organu w tych sprawach, jak również żądać, aby sąd administracyjny orzekł o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisu prawa (art. 146 p.p.s.a.). Użyte w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. kryteria, chociaż obejmują dość zróżnicowane kategorie działań administracji, które trudno dokładnie scharakteryzować, stanowią akty lub czynności, które: 1) mają charakter władczy, chociaż nie mają charakteru decyzji lub postanowienia; 2) są podejmowane w sprawach indywidualnych; 3) mają charakter publicznoprawny, ponieważ tylko w tym zakresie działalność administracji została poddana kontroli sądów administracyjnych; 4) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisu prawa, co oznacza, że musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem (zaniechaniem określonego działania) organu administracji, a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność (zob. uchwały składu 7 sędziów NSA z: 4 lutego 2008 r., I OPS 3/07; 3 września 2013 r., I OPS 2/13; 16 grudnia 2013 r. II GPS 2/13 - CBOSA). Akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., są podejmowane poza postępowaniem jurysdykcyjnym, odpowiadają formule nie tyle stosowania prawa, ile jego wykonywania, która wyraża się w urzeczywistnianiu (realizacji) dyspozycji normy prawnej kreującej konkretny (a więc już istniejący) stosunek administracyjny i wynikające z niego uprawnienie lub obowiązek (por. Z. Kmieciak. Glosa do uchwały składu 7 sędziów NSA z 4 lutego 2008 r. I OPS 3/07, OSP 2008/7-8/89). Należy także wskazać, że działania określone w gminnym programie przeciwdziałania przemocy domowej oraz ochrony osób doznających przemocy domowej, w tym monitorowanie procedury "Niebieskie Karty", należą do zadań zespołu interdyscyplinarnego i grupy diagnostyczno-pomocowej, powoływanej przez ten zespół (art. 9b ust. 1 i 2 u.p.p.d.). Kierownik ośrodka pomocy społecznej, w tym przypadku Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w Kielcach, któremu skarżący zarzuca naruszenie prawa nie bierze udziału w tej procedurze. Niezależnie jednak od tego brak jest również podstaw do uznania, że w piśmie z 12 stycznia 2026 r. skarżący usunął braki formalne tej skargi. Nie wskazał bowiem daty i konkretnej czynności, która jest przedmiotem skargi. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.09.2026. · Źródło