II SA/Ke 685/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Kuza po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.P., M.P. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia organu od prowadzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: odrzucić skargę. D.P. i M.P. w dniu 6 września 2011 r. wnieśli skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia organu od prowadzenia postępowania egzekucyjnego. W uzasadnieniu wskazali, że organ nadzoru budowlanego jest emocjonalnie zaangażowany w sprawę i mamy tu do czynienia z rażącym niedbalstwem. Organ taki podlega zatem wyłączeniu. Nadto nie zgodzili się ze stanowiskiem organu, że na postanowienie, na które przysługuje zażalenie nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Postanowienie będące przedmiotem niniejszego postępowania wydane w oparciu o art. 25 § 1 kpa dotyczyło odmowy wyłączenia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego od dalszego prowadzenia postępowania egzekucyjnego w sprawie rozbiórki pomieszczenia kotłowni. Podnieść należy, że na podstawie art. 25 § 1 kpa zarówno o wyłączeniu, jak i o odmowie wyłączenia orzeka się w formie postanowienia, na które nie służy zażalenie (art. 141 § 1 kpa). Postanowienia te nie są także postanowieniami kończącymi postępowanie w sprawie, ani też rozstrzygającymi sprawę co do istoty, gdyż dotyczą jedynie kwestii wynikłej w toku postępowania administracyjnego. Postanowienia takiego nie można także zakwalifikować jako aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., gdyż zaskarżone rozstrzygnięcie jednoznacznie odnosi się do sytuacji organu a nie strony. W świetle zatem unormowania zawartego w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. postanowienia w przedmiocie wyłączenia organu nie są poddane kontroli sądowej. Na marginesie stwierdzić należy, że nie miał zastosowania w sprawie również pkt 3 art. 3 § 2 p.p.s.a., gdyż zaskarżone postanowienie zostało wprawdzie wydane w trakcie trwania postępowania egzekucyjnego, ale dotyczy kwestii procesowej, a nie rozstrzygnięcia i zajmowanego przez organ egzekucyjny lub wierzyciela stanowiska w sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego. Tylko na takie postanowienia - jeżeli ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji lub Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi - służy zażalenie (art. 14 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U.05.229.1954 j.t.), a w dalszej konsekwencji skarga do sądu administracyjnego. Należy ponadto dodać, że mimo wezwania w dniu 18 października 2011 r. adw. Z.K., pełnomocnika D.P. i M.P., do złożenia pełnomocnictwa do działania przed sądami administracyjnymi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, pełnomocnictwo takie zostało złożone dopiero w dniu 2 listopada 2011r., czyli 8 dni po upływie terminu. Ostatnim dniem do dokonania ww. czynności był bowiem wtorek 25 października 2011 r. Mając powyższe na uwadze Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną z innych przyczyn (art. 58 § 1 pkt 6 i pkt 3 p.p.s.a.).