II SA/Ke 686/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sylwester Miziołek po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 31 lipca 2013r. znak: [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów dotyczących transportu drogowego p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. Decyzją z dnia 31 lipca 2013r. znak: [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego nałożył na Z. W., prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Z. W. Usługi Transportowe, karę pieniężną za naruszenie przepisów dotyczących transportu drogowego w wysokości 2.000 zł. W pouczeniu wskazano stronie, że od przedmiotowej decyzji może wnieść odwołanie do Głównego Inspektora Transportu Drogowego za pośrednictwem organu I instancji – w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Powyższe rozstrzygnięcie zostało doręczone Z. W. w dniu 19 sierpnia 2013r. W dniu 4 września 2013r. Z. W. wniósł odwołanie od ww. rozstrzygnięcia. Postanowieniem z dnia 22 października 2013r. Główny Inspektor Transportu Drogowego stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania w niniejszej sprawie. Pismami z dnia 29 marca 2014r. strona wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, przedstawiając je w załączeniu. Postanowieniem z dnia 30 maja 2014r. (zaskarżonym przez stronę do tut. Sądu w sprawie o sygn. akt II SA/Ke 685/14) Główny Inspektor Transportu Drogowego odmówił Z. W. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od ww. decyzji organu I instancji z dnia 31 lipca 2013r. W dniu 8 lipca 2014r. Z. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę (zatytułowaną jako "odwołanie") na opisaną na wstępie decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego, domagając się jej uchylenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej ustawą P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Pokreślić trzeba, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuacje, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ustawy p.p.s.a.). W przypadku skargi na decyzję administracyjną, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy został wyczerpany tryb przewidziany w art. 127 § 1 i 2 K.p.a., to znaczy doszło do złożenia odwołania od decyzji wydanej w I instancji do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W niniejszej sprawie rozstrzygnięciem takim jest decyzja Wojewódzkiego Inspektor Transportu Drogowego z dnia 31 lipca 2013r. o nałożeniu na skarżącego kary pieniężnej za naruszenie przepisów dotyczących transportu drogowego. W tym miejscu należy wyjaśnić Z. W., że zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega dopiero decyzja organu II instancji, wydana po rozpoznaniu złożonego odwołania. Tymczasem, jak wynika z akt administracyjnych dołączonych do sprawy tut. Sądu o sygn. akt II SA/Ke 685/14, decyzja taka – z uwagi na wniesienie odwołania po terminie – nie została w niniejszej sprawie wydana. Mając na uwadze treść powołanych przepisów stwierdzić trzeba, że skarga wniesiona przez Z. W. na decyzję organu I instancji z dnia 31 lipca 2013r. jest niedopuszczalna. Przepis art. 52 § 1 ustawy P.p.s.a. wyraźnie bowiem przewiduje możliwość wniesienia skargi "po wyczerpaniu środków zaskarżenia". Tymczasem kwestionowana przez skarżącą decyzja Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego – co jest oczywiste – została wydana przed wniesieniem odwołania od tej decyzji, co w konsekwencji powoduje niemożność jej zaskarżenia do sądu administracyjnego. Kognicji sądowoadministracyjnej podlegają bowiem wyłącznie rozstrzygnięcia wydane w rezultacie wniesionego zażalenia, odwołania lub wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (ewentualnie wezwania do usunięcia naruszenia prawa), zaś możliwość skontrolowania wydanych w ramach tych postępowań rozstrzygnięć organów I instancji wynika z art. 134 (orzekanie w granicach sprawy) oraz z art. 135 ustawy P.p.s.a. Zgodnie z tym ostatnim przepisem Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy P.p.s.a.