II SA/Ke 697/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza po rozpoznaniu w dniu 29 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Spółki Gazownictwa Sp. z o.o. z siedzibą w T. Oddział Zakład Gazowniczy w K. na czynność Zarządu Powiatu z zakresu administracji publicznej postanawia: odrzucić skargę. [...] Spółka Gazownictwa Sp. z o.o. z siedzibą w T. Oddział Zakład Gazowniczy w K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na czynność Zarządu Powiatu z zakresu administracji publicznej. W uzasadnieniu skargi jej autor podał, że 8 grudnia 2017 r. GDDKiA wydała decyzję zezwalającą na umieszczenie w pasie drogowym drogi nr 7 w km 509+211 w S. K. , przyłącza gazociągu średniego ciśnienia PEdn25, od 13 grudnia 2017 r. do 31 grudnia 2042 r. ustalając jednocześnie opłaty za zajęcie tego pasa. Decyzją z [...] kwietnia 2018 r. GDDKiA zezwoliła skarżącemu na zajęcie pasa drogowego w celu umieszczenia przyłącza gazu średniego ciśnienia PEdn25 do działki nr [...] od 24 kwietnia 2018 r. do 31 grudnia 2043 r. ustalając odpowiednią opłatę za jego zajęcie. Następnie 28 września 2018 r. GDDKiA wydała decyzję zezwalającą na umieszczenia gazociągu PE dn 110 w pasie drogi nr 7 w Skarżysku- Kamiennej od km 509+309 do 509+718 i od km 510+251 do km 510+633. Pismem z 26 października 2020 r. ŚZDW zawiadomił o zmianie kategorii drogi z drogi krajowej na powiatową oraz poinformował o braku podstaw do zwrotu nadpłaty opłaty - co w ocenie skarżącego jest nieprawidłowe. Dalej wnoszący skargę zauważył, że pismem z 22 września 2020 r. ZDP poinformował o zmianie kategorii z drogi krajowej na powiatową wskazując, że decyzje zostały wygaszone i zachodzi konieczność uzyskania zezwolenia zarządcy drogi na umieszczenie w pasie drogowym urządzeń przesyłowych. Z kolei pismem z 5 października 2020 r. ZDP poinformował, że samodzielnie ustala opłatę za umieszczenie w pasie drogowym w innej wysokości niż wynika to z poprzednio wydanych decyzji. Pismem z 29 grudnia 2020 r. organ potwierdził dotychczasowe stanowisko wskazując że sam może naliczyć opłatę, która będzie obowiązywała od 1 stycznia 2021 r. w nowej wysokości. Następnie 5 marca 2021 r. organ wezwał skarżącego do zapłaty powołując się na pismo z 5 października 2020 r., a 21 kwietnia 2021 r. wysłał upomnienie doliczając odpowiednio wartość odsetek ustawowych oraz kosztów upomnienia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej. Wskazał, że dotychczasowy odcinek drogi krajowej nr 7 zastąpiony został nowo wybudowanym odcinkiem drogi i z chwilą oddania go do użytkowania został pozbawiony dotychczasowej kategorii i zaliczony do kategorii drogi wojewódzkiej, a następnie do kategorii drogi powiatowej. Powyższa zmiana kategorii drogi krajowej skutkowała także zmianą zarządcy drogi z GDDKiA na Zarząd Powiatu. W związku z powyższą okolicznością nowy zarządca drogi był w pełni uprawniony do naliczenia i pobierania opłat za zajęcie pasa drogowego w celu umieszczenia w pasie drogowym urządzenia niezwiązanego z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego według aktualnie obowiązujących stawek wynikających z uchwały nr [...] [...] Rady Powiatu Skarżyskiego z 23 stycznia 2020 r. w sprawie wysokości stawek opłat za zajęcie pasa drogowego. Zatem opłata roczna za umieszczenie urządzenia infrastruktury technicznej w pasie drogowym zostaje naliczona od 1 stycznia 2021 r. w oparciu o stawki wynikające z przywołanej powyżej uchwały. Zarządzeniem z 16 sierpnia 2021 r., doręczonym 1 września 2021 r., skarżący został wezwany, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, do uzupełnienia braków formalnych skargi przez sprecyzowanie, jaką konkretnie czynność lub akt organu (Zarządu Dróg Powiatowych w Skarżysku -Kamiennej) zaskarża, poprzez wskazanie daty tej czynności (aktu) i jej przedmiotu (art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 57 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). W odpowiedzi w piśmie z 15 września 2021 r. (16 września 2021 r. – data nadania) skarżący podniósł, że skarga dotyczy czynności Zarządu Powiatu w ramach wykonywania zadań publicznych w postaci żądania zapłaty opłaty w wysokości wyższej niż określonej w decyzjach. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi pełnomocnik skarżącej Spółki odebrał 1 września 2021 r. Natomiast odpowiedz na wezwanie została złożona 16 września 2021 r. (data nadania), czyli 8 dni po upływie terminu. Ostatnim dniem do dokonania wskazanej czynności była bowiem środa 8 września 2021 r. Z tej przyczyny skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. należało odrzucić. Tylko ubocznie należy zauważyć, że skarżący reprezentowany w sprawie przez fachowego pełnomocnika, nie wykonał prawidłowo wezwania z 16 sierpnia 2021 r., wciąż bowiem pełnomocnik skarżącej spółki nie wskazał ani daty, ani przedmiotu zaskarżonej czynności (aktu). Podkreślenia wymaga, że wskazanie w piśmie z 15 września 2021 r. jedynie, że przedmiotowa czynność dotyczy opłaty "w wysokości wyższej niż określonej w decyzjach" jest niewystarczające do określenia przedmiotu zaskarżenia, skoro opłat tych jest trzy i są one określone w trzech różnych decyzjach. Ponadto nie wiadomo, czy czynność dotyczy opłat za 2020 r. i 2021 r. (o czym mowa w piśmie Zarządu Powiatu z 5 października 2020 roku), czy też opłat za 2021 r. (o czym mowa w piśmie z 19 maja 2021 r.). Brak sprecyzowania, jaka konkretnie czynność jest przedmiotem zaskarżenia uniemożliwia ocenę, czy sprawa należy do właściwości sądu administracyjnego. Gdyby natomiast przyjąć, że tak, to wskazany brak skonkretyzowania zaskarżanej czynności z wskazaniem jej daty nie pozwala na ocenę, czy został zachowany termin z art. 53 § 2 p.p.s.a. Przepis ten stanowi bowiem, że jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności, przy czym sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę. W tej sytuacji skardze nie można nadać dalszego biegu, co stanowi podstawę do jej odrzucenia. Sąd nie może bowiem domniemywać intencji strony skarżącej i w przypadku niesprecyzowania przedmiotu skargi decydować za stronę, jakie było jej żądanie.