II SA/Ke 7/05

Sygnatura akt: II SA/Ke 7/05 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 sierpnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Żak, Sędziowie: Sędzia WSA Dorota Chobian, Sędzia WSA Beata Ziomek (spr.), Protokolant: Referent stażysta Sergiusz Leydo, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24.08.2005 r. sprawy ze skargi W. P. na decyzję Wojewody z dnia [...]numer [...] w przedmiocie utraty zasiłku przedemerytalnego oddala skargę. Wojewoda decyzją z dnia [...] Nr [...] utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] Nr [...] Starosty w przedmiocie utraty przez W. P. z dniem 6 kwietnia 1998r. prawa do zasiłku przedemerytalnego. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Wojewoda stwierdził, że W. P. zarejestrowała się w Rejonowym Urzędzie Pracy w dniu 11 sierpnia 1997r. i decyzją Kierownika Rejonowego Urzędu Pracy z dnia [...] otrzymała prawo do zasiłku przedemerytalnego od dnia 12 sierpnia 1997r. Decyzją Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] W. P. otrzymała rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy począwszy od dnia 6 kwietnia 1998r. Zgodnie z art. 37n ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2001 r, prawo do zasiłku przedemerytalnego ustaje z dniem niespełnienia warunków o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ( określających status bezrobotnego ), z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a. Stosownie zaś do treści art. 2 ust. 1 pkt 2 lit c, bezrobotnym nie jest osoba która m.in. nabyła prawo do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy. Zdaniem organu, przyznanie renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy stanowiło okoliczność skutkującą w świetle powołanego art. 37n ust. 1 utratę prawa do zasiłku przedemerytalnego. Skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] Nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty z dnia [...] Nr [...] złożyła W. P. wnosząc o jej uchylenie. Skarżąca nie rozumie dlaczego po tak długim okresie od dnia przyznania jej zasiłku przedemerytalnego organy administracji orzekły o jego pozbawieniu. Podnosi, iż skoro nabyła prawo do zasiłku przedemerytalnego to Konstytucja gwarantuje zachowanie tego prawa. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację zawartą w treści zaskarżonej decyzji. Dodatkowo organ podaje, iż przepisy ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu II SA/Ke 7/05 bezrobociu nie przewidują możliwości zawieszenia prawa do zasiłku przedemerytalnego w przypadku uzyskania prawa do renty z tytułu niezdolności do podjęcia pracy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Na wstępie należy zwrócić uwagę na istotne zagadnienie o charakterze procesowym. Stosownie do § 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 13 sierpnia 2004r. w sprawie przekazania Wojewódzkim Sądom Administracyjnym w Gorzowie Wielkopolskim i Kielcach rozpoznawania spraw z obszaru województwa lubuskiego i świętokrzyskiego należących do właściwości Wojewódzkich Sądów Administracyjnych w Poznaniu i Krakowie, Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Kielcach przekazuje się sprawy, w których skargi na działalność organów administracji publicznej mających siedzibę na obszarze województwa świętokrzyskiego zostały wniesione do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie i postępowanie nie zostało zakończone do dnia 1 lipca 2005r. Z tego względu właściwym do rozpoznania skargi W. P. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie jest obecnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach. Zgodnie z art. 1, art. 2 i art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania jeżeli mogły one mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Skarga W. P. nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem sądowa kontrola zaskarżonej decyzji administracyjnej nie wykazała naruszenia przepisów prawa materialnego ani też przepisów postępowania, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy. Rozstrzygnięcie sprawy wymaga analizy poprzednio obowiązujących przepisów w zakresie wymagań jakie przewidywały w odniesieniu do osób posiadających prawo do zasiłku przedemerytalnego. Stan ten wynika z faktu, iż z dniem 1 stycznia 2002r. na podstawie art. 3 pkt 13 ustawy z dnia 17 grudnia 2001 r. o 2 II SA/Ke 7/05 ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, ustawy o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest, ustawy o Trójstronnej Komisji do spraw Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego oraz ustawy o ułatwieniu zatrudnienia absolwentom szkół ( Dz.U. Nr 154, poz. 1793 ) został uchylony art. 37j ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu przewidujący instytucję zasiłku przedemerytalnego. Przepisy intertemporalne zawarte w art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 2001 r. dawały możliwość nabywania oraz zachowania prawa do zasiłku przedemerytalnego na dotychczasowych zasadach osobom, które przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zarejestrowały się w powiatowym urzędzie pracy i spełniały warunki do nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego, z tym, że do osób posiadających prawo do zasiłku przedemerytalnego miały odpowiednio zastosowanie przepisy art. 24, 28, 28a, 29, 34 oraz 37l-37o ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w zakresie dotyczącym świadczeń przedemerytalnych. Na podstawie art. 37j ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu , w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2001 r. (Dz.U. z 2001 r. Nr 6, poz. 56) zasiłek przedemerytalny przysługiwał osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku oraz posiadającej okres uprawniający do emerytury zgodnie z pkt 1 i 2 tego ustępu. Bezspornie, jak wynika z ustaleń organu administracji w dniu rejestracji tj. 11 sierpnia 1997r. W. P. spełniała warunki do uznania jej za osobę bezrobotną oraz posiadała wymagany ustawą okres zatrudnienia uprawniający do emerytury ( 29 lat pracy w tym 29 lat wykonywania prac uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze), w związku z tym decyzją Kierownika Rejonowego Urzędu Pracy z dnia [...] nr [...] otrzymała prawo do zasiłku przedemerytalnego od dnia 12 sierpnia 1998r. Przepisy ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w art. 37n ust. 1 ( do których stosowania odsyłał art. 11 ust. 2 powołanej ustawy z dnia 17 grudnia 2001 r.) zawierały regulację dotyczącą ustania prawa do zasiłku przedemerytalnego ( i świadczenia przedemerytalnego) z dniem niespełnienia warunków, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, określających przesłanki 3 II SA/Ke 7/05 zawieszenia prawa do pobierania zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego. Przesłankami tymi było podjęcie przez osobę uprawnioną do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej lub pozarolniczej działalności, a także osiąganie dochodów z innych niż wymienione źródeł podlegających opodatkowaniem podatkiem dochodowym od osób fizycznych o ile dochody z tych źródeł przekraczałyby miesięcznie połowę najniższego wynagrodzenia. Uznać zatem należy, iż w sytuacji w jakiej znalazła się skarżąca nie wystąpiły przesłanki do zawieszenia prawa do pobierania zasiłku przedemerytalnego. Fakt bowiem pobierania renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy nie był okolicznością, która w świetle wyjątków przewidzianych art. 37n ust. 2 i 2a stanowiłaby podstawę do zawieszenia prawa do pobierania zasiłku przedemerytalnego. Nie budzi natomiast wątpliwości, iż w świetle art. 2 ust. 1 pkt 2 lit c sam fakt nabycia prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy stanowił przesłankę pozbawienia statusu bezrobotnego. Zgodnie z treścią tego artykułu bezrobotny -oznacza osobę, o której mowa w art. 1 ust. 2 pkt 1 i 2, niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującego w danym zawodzie lub służbie, nieuczacą się w szkole w systemie dziennym, zarejestrowaną we właściwym dla miejsca zameldowania ( stałego lub czasowego) powiatowym urzędzie pracy, jeżeli nie nabyła prawa do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy, renty szkoleniowej, renty socjalnej. Z analizy stanu prawnego wynika zatem, iż konsekwencją nabycia w dniu 6 kwietnia 1998r. przez W. P. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy i pobierania jej od dnia przyznania, była - stosownie do treści art. 37n ust. 1 - utrata prawa do zasiłku przedemerytalnego. Zdaniem Sądu dla oceny zaskarżonej decyzji nie ma znaczenia fakt, iż została ona wydana w 2003r. skoro rozstrzygnięcie objęte tą decyzją określa sytuację prawną strony z uwzględnieniem konkretnych okoliczności faktycznych i prawnych i jest ono niezbędne dla ustalenia uprawnień strony w dacie kolejnej rejestracji tj. dniu 26 sierpnia 2003r, kiedy to skarżąca zgłosiła się do Powiatowego Urzędu Pracy na skutek zaprzestania pobierania renty z tytułu choroby zawodowej, 4 II SA/Ke 7/05 którą zgodnie z zaświadczeniem ZUS z dnia 20 sierpnia 2003r. otrzymywała w okresie od 6 kwietnia 1998r. do 31 marca 2003r. W tym stanie rzeczy zaskarżona decyzja nie narusza prawa, a skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).