II SA/Ke 702/09

Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 16 grudnia 2010 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat B. Ł. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M. Ż. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy skierowania do domu pomocy społecznej postanawia: przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz adwokat B. Ł. kwotę 219,60 zł (dwieście dziewiętnaście złotych sześćdziesiąt groszy), w tym kwotę 39,60 zł (trzydzieści dziewięć złotych sześćdziesiąt groszy) VAT, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz 17 zł (siedemnaście złotych) tytułem wydatków. Wyrokiem z dnia 30 grudnia 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę M. Ż. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie odmowy skierowania do domu pomocy społecznej. Postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 19 lutego 2010 r. ustanowiono dla skarżącego na jego wniosek adwokata z urzędu. Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła w dniu 24 lutego 2010 r. pełnomocnikiem M. Ż. adwokat B. Ł.. Skarżący udzielili jej pełnomocnictwa do sporządzenia skargi kasacyjnej. Wyznaczona adwokat z urzędu w dniu 9 marca 2010 r. wniosła w imieniu M. Ż. skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. W skardze kasacyjnej zawarła wniosek o zasądzenie kosztów udzielonej pomocy prawnej z urzędu wraz z kosztami opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa, składając jednocześnie oświadczenie, że koszty te nie zostały poniesione przez stronę. Wyrokiem z dnia 20 października 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną M. Ż. Sąd II instancji nie orzekł o wynagrodzeniu pełnomocnika z urzędu. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Według § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 tego rozporządzenia oraz 2) niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Stosownie do treści § 18 ust 1 pkt 2 lit. b w zw. z pkt 1 lit. c cytowanego rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji wynosi 180 zł. Należną opłatę za te czynności Sąd podwyższa przy tym o stawkę podatku od towarów i usług (§ 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia). W przedmiotowej sprawie ustalono wynagrodzenie adwokata w kwocie 219,60 zł, w tym VAT 39,60 zł. Jak wynika akt sprawy, adwokat z urzędu uiściła w dniu 8 marca 2010 r. opłatę skarbową od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł. Kwota ta stanowi więc niezbędny, udokumentowany wydatek adwokat, należny jej wraz z wynagrodzeniem za udzielenie z urzędu pomocy prawnej. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 18 ust 1 pkt 2 lit. b cytowanego rozporządzenia postanowiono jak w sentencji.