II SA/Ke 706/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Pędziwilk – Moskal po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 27 września 2016r. o sygn. akt II SA/Ke 706/16 w sprawie ze skargi [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia p o s t a n a w i a : przywrócić [...] termin do wniesienia zażalenia. Postanowieniem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po dokonaniu czynności kontrolnych w sprawie zażalenia A. B. na postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania rozgraniczeniowego w wysokości 5.000,00 zł, stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. W dniu 27 czerwca 2016r. A. B. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na ww. postanowienie organu II instancji, domagając się jednocześnie przywrócenia terminu do jej wniesienia. Postanowieniem z dnia 27 września 2016r. tut. Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi w niniejszej sprawie. Z adnotacji na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki zawierającej ww. orzeczenie wynika, że po dwukrotnym awizowaniu w dniach 4 i 12 października 2016r. i umieszczeniu stosownego zawiadomienia o pozostawieniu przesyłki w Urzędzie Pocztowym na drzwiach domu adresata, przesyłka ta została zwrócona do nadawcy. Postanowieniem z dnia 24 listopada 2016r. tut. Sąd odrzucił złożoną w niniejszej sprawie skargę A. B. – jako wniesioną z uchybieniem ustawowego terminu. Z adnotacji na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki zawierającej ww. orzeczenie wynika, że po dwukrotnym awizowaniu w dniach 1 i 9 grudnia 2016r. i umieszczeniu stosownego zawiadomienia o pozostawieniu przesyłki w Urzędzie Pocztowym w skrzynce oddawczej, przesyłka ta została zwrócona do nadawcy. W piśmie z dnia 13 grudnia 2016r. A. B. zwróciła się do tut. Sądu o wskazanie terminu rozpatrzenia jej skargi, wniesionej w dniu 7 czerwca 2016r. W odpowiedzi z dnia 23 grudnia 2016r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu poinformował skarżącą o wydanych w jej sprawie orzeczeniach i zastępczym trybie ich doręczenia. W dniu 11 stycznia 2017r. A. B. skierowała do tut. Sądu zażalenie na ww. postanowienie z dnia 27 września 2016r. o sygn. akt II SA/Ke 706/16 wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na to orzeczenie. W uzasadnieniu strona wskazała, że o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi w niniejszej sprawie dowiedziała się dopiero z doręczonej jej w dniu 5 stycznia 2017r. informacji Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu. Skarżąca nie otrzymała bowiem zawiadomienia o pozostawieniu przesyłki zawierającej zakwestionowane orzeczenie w Urzędzie Pocztowym – co dodatkowo potwierdza jej interwencja zawarta w piśmie z dnia 13 grudnia 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej ustawą P.p.s.a. Sąd na wniosek strony przywróci termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, jeżeli strona nie dokonała tej czynności w ustawowym terminie bez swojej winy. Z kolei stosownie do przepisu art. 87 tej ustawy uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1), we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2), a jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin (§ 4). W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Uprawdopodobnienie braku winy oznacza zaś wykazanie takich okoliczności, które mimo spełnienia obowiązku zachowania należytej staranności, uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie czynności, gdyż były nie do przewidzenia lub nie do przezwyciężenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lutego 2005r., sygn. FZ 713/04). Instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. wyrok NSA z dnia 28 czerwca 2007r., sygn. II OSK 479/07). Analizując uzasadnienie rozpatrywanego wniosku A. B. stwierdzić trzeba, że do uchybienia terminu do wniesienia skargi doszło bez jej winy– co wnioskodawczyni w wystarczający sposób uprawdopodobniła. W tym zakresie wskazać bowiem trzeba, że brak otrzymania zawiadomienia o pozostawieniu przesyłki zawierającej postanowienie z dnia 27 września 2016r. (umieszczonego na drzwiach domu adresata) potwierdzają działania strony, która – zaniepokojona brakiem wydania w jej sprawie rozstrzygnięcia – zwróciła się w tym zakresie do Sądu – pismem z dnia 13 grudnia 2016r. (k. 24 akt sądowych). W konsekwencji o wydaniu kwestionowanego obecnie orzeczenia strona dowiedziała się dopiero z chwilą doręczenia jej w dniu 5 stycznia 2017r. informacji Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II (k. 29 akt sądowych). Tym samym należało również przyjąć, że w niniejszej sprawie został zachowany 7 – dniowy termin do złożenia niniejszego wniosku (art. 86 § 1 ustawy P.p.s.a.). Niezależnie od powyższego wskazać trzeba, że na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki (awizowanej w dniach 1 i 9 grudnia 2016r.) zawierającej kolejne postanowienie – o odrzuceniu skargi znajduje się adnotacja, że zawiadomienie o jej pozostawieniu w Urzędzie Pocztowym zostało umieszczone w skrzynce oddawczej – nie zaś tak jak uprzednio na drzwiach adresata. Okoliczność ta nasuwa dodatkowe wątpliwości co do prawidłowości dokonanego zaledwie dwa miesiące wcześniej doręczenia z przesyłką zawierającą zakwestionowane orzeczenie. Ponadto ze znajdujących się w aktach administracyjnych sprawy zwrotnych poświadczeń odbioru korespondencji – doręczanej bezpośrednio pod adresem skarżącej – wynika że A. B. nie uchylała się od odbierania kierowanych do niej przesyłek. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 86 § 1 ustawy P.p.s.a.