II SA/Ke 710/14

Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Dnia 30 września 2014 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 30 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.A. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J.A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego p o s t a n a w i a: ustanowić dla J.A. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Kielcach. J. A. złożył formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego. W złożonym formularzu wnioskodawca podał, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z dwudziestoletnim synem – uczniem technikum. Skarżący jest osobą niepełnosprawną, przeszedł dwa udary mózgu, cierpi na choroby serca, ma prawostronne porażenie z niedowładami, uszkodzony słuch, wymawia tylko pojedyncze słowa. Wnioskodawca utrzymuje się z zasiłku pielęgnacyjnego w wysokości 153 zł miesięcznie, otrzymuje z pomocy społecznej bony żywnościowe o wartości 300 zł i kartki na obiady. Skarżący nie wykazał żadnego majątku. Na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie którą koszty sądowe, jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika, pokrywa osoba dochodząca swych roszczeń przed sądem. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. , poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie kosztów sądowych i ustanowienie adwokata przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie jakichkolwiek kosztów postępowania. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem. W rozpoznawanej sprawie biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i osobistą wnioskodawcy, przede wszystkim niski dochód z pomocy społecznej, brak majątku oraz niepełnosprawność utrudniającą samodzielne występowanie przed sądem występowanie przed sądem, uznano, że nie jest on w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Zatem jego wniosek o przyznanie adwokata z urzędu zasługuje na uwzględnienie. Odnosząc się natomiast do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych należy poinformować w trybie art. 6 p.p.s.a., że jest on bezprzedmiotowy, gdyż zgodnie z art. 239 pkt 1a p.p.s.a, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy społecznej, w tym sprawach dotyczących świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Zatem skarga J. A. jest rozpoznawana przez sądy administracyjne bez pobierania od skarżącego jakichkolwiek opłat. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 1 i 2, art. 246 § 1 pkt 1, art. 239 pkt 1a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.