II SA/Ke 710/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Armański po rozpoznaniu w dniu 11 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej postanawia: odrzucić skargę. Uchwałą z dnia 24 lipca 2019r. nr XI/63/2019 Rada Gminy, działając na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 506), dalej u.s.g., oraz art. 229 pkt 3 i art. 237 K.p.a., uznała za niezasadną skargę A. B. z dnia 24 czerwca 2019 r. na działalność Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej. Skargę na ww. uchwałę wniosła A C. W odpowiedzi na skargę Przewodniczący Rady Gminy wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy zaznaczyć, że każde merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia. Rozpatrując niniejszą sprawę w kontekście powyższych przesłanek Sąd uznał, że skarga nie jest dopuszczalna i podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd orzeka w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1 – 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto, sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. (art. 3 § 2a p.p.s.a.) oraz sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Z kolei zgodnie z regulacją art. 101 ust. 1 u.s.g. każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Analizując przedmiot wniesionej w niniejszej sprawie skargi wskazać trzeba, że dotyczy ona uchwały Rady Gminy, której przedmiotem była odpowiedź na wniesioną w trybie art. 227 K.p.a. tzw. skargę powszechną A C. z dnia 24 czerwca 2019 r. na działalność Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej, w której strona zarzuciła udzielenie informacji o negatywnym załatwieniu jej wniosku o ustalenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego – bez zapoznania się ze złożoną dokumentacją. Stosownie do art. 227 K.p.a. przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Z kolei zgodnie z art. 229 pkt 3 u.s.g. jeżeli przepisy szczególne nie określają innych organów właściwych do rozpatrywania skarg, organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności wójta (burmistrza lub prezydenta miasta) i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych, z wyjątkiem spraw określonych w pkt 2 jest rada gminy. Stosownie do art. 237 § 3 K.p.a. o sposobie załatwienia skargi zawiadamia się skarżącego. W zaskarżonej w niniejszej sprawie uchwale – wydanej w oparciu o art. 229 pkt 3 K.p.a. – Rada Gminy uznała za niezasadną skargę A. C., ustosunkowując się w uzasadnieniu do podniesionych przez stronę zarzutów oraz zawiadamiając stronę o sposobie załatwienia jej skargi pismem z dnia 26 lipca 2019 r. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem uchwała organu samorządu terytorialnego podjęta w związku ze skargą strony na działalność wójta, burmistrza, prezydenta miasta, bądź kierowników gminnych jednostek organizacyjnych, wniesiona w trybie przepisów działu VIII K.p.a., nie jest uchwałą podjętą w sprawie z zakresu administracji publicznej. Wraz z pismem wydanym na podstawie art. 237 § 3 K.p.a. stanowi ona bowiem jedynie formę poinformowania wnoszącego taką skargę o sposobie jej załatwienia, a przez to tylko, że organ załatwia skargę w formie uchwały, nie staje się ona automatycznie uchwałą, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 kwietnia 2009 r. o sygn. akt I OSK 407/09, dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov). W związku z powyższym zakwestionowana przez A. C., wydana na podstawie art. 229 pkt 3 K.p.a. uchwała Rady Gminy, uznająca za niezasadną jej skargę na działalność kierownika gminnej jednostki organizacyjnej, wniesiona na podstawie art. 227 K.p.a., nie podlega merytorycznemu badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Nie jest to bowiem uchwała podjęta w sprawie z zakresu administracji publicznej, nie kwalifikuje się zatem do katalogu spraw wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.