II SA/Ke 712/08

Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia, 22 kwietnia 2010 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz radcy prawnego T. G. kwotę 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa i 80/100) złotych, w tym 52,80 (pięćdziesiąt dwa i 80/100) złotych VAT, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz 17 (siedemnaście) złotych tytułem wydatków. W dniu 5 stycznia 2009 r. A. S. złożył formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wniósł o ustanowienie radcy prawnego w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. Postanowieniem Referendarza sadowego z dnia 6 stycznia 2009 r. ustanowiono dla skarżącego radcę prawnego z urzędu. Na tej podstawie Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła w dniu 14 stycznia 2009 r. pełnomocnikiem A. S. radcę prawnego T. G. Skarżący udzielił jej pełnomocnictwa do prowadzenia sprawy przed sądami administracyjnymi. Postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2009 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach odmówiono przywrócenia A. S. terminu do wniesienia skargi. Pełnomocnik z urzędu wniosła zażalenie na to postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 6 listopada 2009 r. oddalił zażalenie. Radca prawny T. G. złożyła w dniu 24 listopada 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wniosek o przyznanie wynagrodzenia w kwocie 146,40 zł z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu w postępowaniu zażaleniowym i zwrot opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 146,40 zł. Jednocześnie oświadczyła, iż wynagrodzenia nie otrzymała. Postanowieniem z dnia 24 listopada 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę A. S. W dniu 2 grudnia 2009 r. radca prawny z urzędu wniosła w imieniu A. S. skargę kasacyjną od postanowienia o odrzuceniu skargi, mylnie nazwaną "zażaleniem". Postanowieniem z dnia 23 marca 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną A. S. Radca prawny T. G. złożyła w dniu 9 kwietnia 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wniosek o przyznanie wynagrodzenia w kwocie 146,40 zł z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym. Jednocześnie oświadczyła, iż wynagrodzenia nie otrzymała. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Według § 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu ( Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-4 tego rozporządzenia oraz 2) niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. Stosownie do treści § 14 ust 2 pkt 2 lit. b w zw. z pkt 1 lit. c cytowanego rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w postępowaniu w drugiej instancji przed sądami administracyjnymi, wynosi 120 zł. Natomiast zgodnie z § 14 ust 2 pkt 2 lit. d rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu zażaleniowym wynosi 120 zł. Należną opłatę za te czynności Sąd podwyższa przy tym o stawkę podatku od towarów i usług (§ 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia). W przedmiotowej sprawie ustalono wynagrodzenie radcy prawnego w kwocie 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa i 80/100) złotych, w tym 52,80 (pięćdziesiąt dwa i 80/100) złotych VAT. Jak wynika akt sprawy, radca prawny T. G. w dniu 20 stycznia 2009 r. uiściła opłatę skarbową od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł. Kwota ta stanowi więc niezbędny, udokumentowany wydatek radcy prawnego, należny jej wraz z wynagrodzeniem za udzielenie z urzędu pomocy prawnej. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 14 ust 2 pkt 2 lit. b w zw. z pkt 1 lit. c cytowanego rozporządzenia postanowiono jak w sentencji.