II SA/Ke 717/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. Z. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie z jej skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy zwrotu prawa własności nieruchomości postanawia: 1. odrzucić wniosek; 2. zwrócić skarżącej uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie 200 (dwieście) złotych; 3. zwrócić skarżącej uiszczoną przez nią kwotę 100 (sto) złotych. Zarządzeniami z 4 sierpnia 2016 r., skarżąca S. Z. została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł oraz do złożenia jej jednego odpisu, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Pomimo dwukrotnego awizowania, ww. wezwanie nie zostało podjęte przez skarżącą. W tej sytuacji zgodnie z art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", doręczenie zostało uznane za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, na jaki pismo sądowe było złożone w placówce pocztowej. Postanowieniem z 23 września 2016 r., doręczonym 4 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę skarżącej z powodu braku uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz nieuzupełnienia jej braków formalnych. Dnia 11 października 2016 r. (data nadania) skarżąca złożyła niepodpisane, datowane na 10 października 2016 r. pismo, zatytułowane "Wyjaśnienie do pisma z Sądu z dnia 23.09.2016 r." w którym domagała się ona przyjęcia jej wniosku o zwrot wywłaszczonej ziemi. Nadto wskazała, że listu z Sądu nie odebrała, bo nie było jej w kraju, a córka która mieszka na ulicy S. wyjechała na urlop. Dodała, że we wniosku zaznaczyła, że wyjeżdża do pracy i nie będzie jej w Polsce. Zarządzeniem z 3 listopada 2016 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych powyższego pisma przez jego podpisanie oraz wyjaśnienie, czy wnosi ona w tym piśmie o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi, czy też jej intencją było inne zakwalifikowanie jej pisma, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma z 10 października 2016 r. bez rozpoznania. Pomimo dwukrotnego awizowania, ww. zarządzenie nie zostało podjęte przez skarżącą. W tej sytuacji zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a., doręczenie zostało uznane za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, na jaki pismo sądowe było złożone w placówce pocztowej. Zarządzeniem z 28 grudnia 2016 r., doręczonym 9 stycznia 2017 r., powyższe pismo zostało pozostawione bez rozpoznania, gdyż skarżąca nie wykonała czynności, do których została wezwana zarządzeniem z 3 listopada 2016 r. Dnia 17 stycznia 2017 r. do Sądu wpłynęło nadane dzień wcześniej pismo skarżącej, w którym wniosła o właściwe zakwalifikowanie jej pisma oraz dołączyła do niego podpisane pismo z 10 października 2016 r. Zarządzeniem z 24 stycznia 2017 r. powyższe pismo wraz z załączonym do niego pismem z 10 października 2016 r. zostało potraktowane jako wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Mając na uwadze powyższe uregulowanie należało ustalić kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu tj. kiedy skarżąca dowiedziała się o tym, że nie uzupełniła braków skargi w zakreślonym terminie. Zdaniem Sądu należy przyjąć, iż miało to miejsce 4 października 2016 r. tj. w dniu, w którym skarżąca odebrała przesyłkę sądową, zawierającą postanowienie z 23 września 2016 r o odrzuceniu jej skargi. W konsekwencji 7-dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu upłynął 11 października 2016 r. i w tym terminie skarżąca złożyła pismo datowane na 10 października 2016 r., które ewentualnie można było uznać za wniosek o przywrócenie terminu. Pismo to jednak zawierało braki formalne m.in. nie było podpisane i dlatego skarżąca została wezwana do ich uzupełnienia, czego nie uczyniła. Dlatego prawomocnym zarządzeniem z dnia 28 grudnia 2016 r. pismo to zostało pozostawione bez merytorycznego rozpoznania. Skarżąca braki pisma z 10 października 2016 r. uzupełniła dopiero 16 stycznia 2017 r, w efekcie czego pismo to zostało zakwalifikowane jako wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi. W tej sytuacji jednak należy uznać, że wniosek ten został złożony dopiero 16 stycznia 2017 r., a więc ponad 3 miesiące po ustaniu przyczyny uchybienia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi. Z tych względów, na podstawie art. 88 p.p.s.a. w myśl, którego spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywróceniu terminu sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym, orzeczono jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który stanowi, że Sąd zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego (pkt 2 postanowienia). O zwrocie kwoty 100 zł (pkt 3 postanowienia), którą to kwotę skarżąca uiściła bez wezwania sądowego, a nie były to koszty należne w tej sprawie, orzeczono na podstawie art. 225 p.p.s.a.