II SA/Ke 723/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Ziomek po rozpoznaniu w dniu 15 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 1 lipca 2015 r., znak: [...] w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gry na automatach poza kasynem postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia 1 lipca 2015 r., znak: [...], Dyrektor Izby Celnej, po rozpatrzeniu odwołania H. Sp. z o.o., utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 7 maja 2015 r. znak: [...], wymierzającą karę pieniężną w wysokości 36.000 zł za urządzanie gier poza kasynem na automatach: Hot Slot nr [...], Hot Spot Platin nr [...] oraz Apollo Games nr [...]. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, Spółka zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że rozstrzygnięcie powyższe jest wykonalne, a za wstrzymaniem wykonania przemawiają w szczególności brak jednolitego stanowiska organów Służby Celnej co do charakteru gier na urządzeniach oraz różna praktyka organu I instancji w zakresie uzależnienia wydania decyzji od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego. Wnioskodawca przywołał wyroki wojewódzkich sądów administracyjnych, które w tożsamych przedmiotowo sprawach uchylały zaskarżone decyzje. Przywołał ponadto postanowienia sądów, które wstrzymywały wykonanie decyzji w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzenia gier na automatach poza kasynem. Wskazał, że na dzień 13.04.2015r. Spółka z tytułu wymierzonych kar pieniężnych zapłaciła kary w łącznej kwocie 5.079.683,76 zł. Obecnie Spółka ponosi duże straty spowodowane zatrzymaniem automatów przez organy celne. Uiszczenie wymierzonej grozi utratą płynności finansowej Spółki i w konsekwencji jej upadłością, czego nie odwróci wygranie sporu przed sądem i zwrot wyegzekwowanego wcześniej świadczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako "Ppsa", sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Rozstrzygając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w oparciu o art. 61 § 3 Ppsa sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych, do których ustawa zalicza: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tylko w sytuacji zaistnienia tych przesłanek, sąd ma podstawę do uwzględnienia wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. W ocenie Sądu wniosek Spółki o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Nie ulega bowiem wątpliwości, że w omawianym przepisie chodzi o skutki o charakterze potencjalnym. Nie jest wymagane, żeby one rzeczywiście wystąpiły. Przepis art. 61 § 3 Ppsa wymaga jedynie zagrożenia ich wystąpienia ("zachodzi niebezpieczeństwo"), czyli można się ich spodziewać na podstawie racjonalnej oceny zakresu, zasad i tytułu wykonania aktu lub czynności w czasie zawisłości sprawy w sądzie administracyjnym (por. postanowienie NSA z dnia 12 stycznia 2012 r. sygn. akt II GSK 2434/11). Rozpatrując wniosek skarżącego, Sąd nie badał skargi co do jej istoty, natomiast oceniał jedynie ryzyko wystąpienia okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu we wniosku zostało przytoczone szereg argumentów przemawiających za jego uwzględnieniem, między innymi: znaczna łączna kwota nałożonych na Spółkę kar pieniężnych, inne toczące się w tym przedmiocie postępowania, ryzyko utraty płynności finansowej i ewentualnej upadłości, a także straty ponoszone z tytułu prowadzonej działalności. Skoro więc skarżący uprawdopodobnił wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 Ppsa, to istniały podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.