II SA/Ke 73/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Ziomek po rozpoznaniu w dniu 24 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu M. K. od zarządzenia Starszego referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach z dnia 18 lipca 2018 r. o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 grudnia 2017 r. znak: [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego osób z naruszeniem warunków określonych w zezwoleniu p o s t a n a w i a: utrzymać zaskarżone zarządzenie w mocy. Wyrokiem z dnia 8 marca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 grudnia 2017 r., znak: [...], w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego osób z naruszeniem warunków określonych w zezwoleniu. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej skarżący złożył niepodpisany formularz urzędowy PPF. W formularzu podał, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z matką, ma firmę transportową, z której uzyskuje miesięczny dochód w wysokości 15250 zł netto. Matka jest bezrobotną, bez dochodu. Wnioskodawca podał, że posiada oszczędności na rachunkach bankowych w wysokości 1919,50 zł i 10 pojazdów mechanicznych o wartości ponad 5000 zł każdy. Jego matka jest właścicielką domu wielkości 125 m² . Wnioskodawca wykazała jako stałe wydatki i zobowiązania kredyty w wysokości 1916 zł i raty leasingowe w wysokości 12078 zł. Zarządzeniem z dnia 14 czerwca 2018 r. Starszy referendarz sądowy w tut. Sądzie wezwał wnioskodawcę, na podstawie art. 257 i art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy przez własnoręczne podpisanie formularza urzędowego PPF – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania – oraz do uzupełnienia, w tym samym terminie wniosku o przyznanie prawa pomocy przez złożenie: zeznania podatkowego za rok 2017 r., wyciągów z rachunków bankowych w walucie polskiej i obcej z okresu ostatnich 3 miesięcy, dokumentów potwierdzających zyski albo straty z działalności gospodarczej w 2018 r., dodatkowego oświadczenia, zawierającego dane dotyczące miesięcznych wydatków na jedzenie, ubrania, opłaty za media w domu (gaz, energię elektryczną, wodę, śmieci itp.) i inne niezbędne koszty gospodarstwa domowego. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki wynika, że skarżący odebrał wezwanie w dniu 2 lipca 2018 r. Termin do uzupełnienia braków upłynął więc w dniu 9 lipca 2018 r. Ponieważ skarżący nie podpisał własnoręcznie wypełnionego urzędowego formularza PPF, Referendarz sądowy, działając na podstawie art. 257 Ppsa, zarządzeniem z dnia 18 lipca 2018 r. pozostawił wniosek bez rozpoznania. W dniu 17 sierpnia 2018 r. skarżący wniósł sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego wskazując, że Referendarz mimo nieprzedłożenia dodatkowych dokumentów jednak dokonał oceny jego sytuacji materialnej, stwierdzając, że stać go na opłacenie postępowań. Dalej podniósł, że wskazane we wniosku oszczędności i zarobki, jakkolwiek wyglądające na duże, jedynie w niewielkim stopniu zabezpieczają funkcjonowanie przedsiębiorstwa. Odnosząc się do kwestii uiszczenia opłaty kancelaryjnej wyjaśnił, że uiścił ją z uwagi na małą znajomość prawa. Uchybienie 7-dniowemu terminu na przedstawienie żądanych dokumentów usprawiedliwił dużym natężeniem pracy w okresie wakacyjnym, kiedy organizowane są przetargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Zgodnie z art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), dalej "Ppsa", rozpoznając sprzeciw od zarządzeń i postanowień referendarza sądowego, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie zmienia albo utrzymuje w mocy. W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (§ 2). W myśl art. 257 Ppsa, wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. W ocenie Sądu zaskarżone sprzeciwem zarządzenie Referendarza sądowego z dnia 18 lipca 2018 r. jest prawidłowe. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej wezwanie z dnia 14 czerwca 2018 r. do podpisania formularza PPF wynika, że wnioskodawca odebrał ww. przesyłkę w dniu 2 lipca 2018 r. Wyznaczony termin do złożenia wypełnionego formularza upłynął zatem z dniem 9 lipca 2018 r. Referendarz sądowy trafnie więc przyjął, że termin do podpisania formularza PPF upłynął bezskutecznie, co skutkuje pozostawieniem tego wniosku bez rozpoznania - na podstawie art. 257 Ppsa. Skarżący nie kwestionuje faktu niepodpisania formularza w wyznaczonym terminie. Treść sprzeciwu sprawia zresztą wrażenie, że odnosi się on do innego stanu faktycznego niż w niniejszej sprawie. Referendarz wydał bowiem zarządzenie o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania, nie zaś postanowienie o odmowie przyznania prawa pomocy. Uwzględniając powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 260 § 1-3 w zw. z art. 257 Ppsa, orzekł jak w postanowieniu.