II SA/Ke 733/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian po rozpoznaniu w dniu 6 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi E. P. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. E. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego. W skardze tej zawarła również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji argumentując, że wykonanie tej decyzji pozbawi ją miejsca zamieszkania, co uniemożliwi jej funkcjonowanie w obrocie. Nie będzie mogła ani w dokumentach urzędowych, ani w umowach podać miejsca zameldowania, co faktycznie doprowadzi do sytuacji, że stanie się osobą bezdomną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zmianami), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jeśli chodzi o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności po przekazaniu akt sądowi, jest to możliwe tylko na wniosek i tylko w razie spełnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Tymi przesłankami są: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających wystąpienie którejś z tych przesłanek. Stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie nie zachodzą żadne okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, decyzja o wymeldowaniu stwierdza bowiem jedynie pewien stan faktyczny i nie może spowodować trudnych do odwrócenia skutków, nie można jej również zaliczyć do decyzji, które po ich wykonaniu mogłyby prowadzić do wyrządzenia stronie znacznej szkody. Celem takiej decyzji jest aktualizacja ewidencji ludności poprzez doprowadzenie do zgodności faktycznego miejsca pobytu osoby z miejscem zameldowania. W orzecznictwie panuje pogląd, akceptowany przez Sąd, że decyzja o wymeldowaniu nie powoduje powstania ani utraty jakichkolwiek praw, a jej skutki nie mają charakteru nieodwracalnego (por. postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 22 lutego 2016 r. sygn. akt II SA/Gl 31/16 i wymienione tam orzeczenia NSA - dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Decyzja o wymeldowaniu ma charakter ewidencyjny i potwierdza jedynie zaistniały stan faktyczny. Skutki takiej decyzji nie mają charakteru nieodwracalnego, decyzja ta nie powoduje powstania ani utraty jakichkolwiek praw. Na marginesie należy podkreślić, że ewidencja ludności służąca rejestrowaniu pobytu, ma charakter wyłącznie porządkowy, co oznacza, że wymeldowanie nie jest związane z rozstrzyganiem uprawnień (praw przedmiotowych i podmiotowych) do nieruchomości ani tym samym prawa do przebywania w nim. Jedynym kryterium rozstrzygającym o wymeldowaniu jest ustalenie przez właściwy organ faktu, czy obywatel polski opuścił miejsce pobytu stałego i nie dopełnił obowiązku wymeldowania się. Związane jest to zatem z określonym stanem faktycznym, a nie prawnym (postanowienie NSA z dnia 22 stycznia 2016 r. sygn. akt II OZ 44/16; CBOSA). Wniosek o wstrzymanie dotyczy decyzji o wymeldowaniu, a więc orzeczenia, które nie ma charakteru nieodwracalnego. Ponadto tego rodzaju rozstrzygnięcie nie pozbawia skarżącej ewentualnych praw do lokalu, jeżeli takowe prawa posiada Mając to wszystko na uwadze Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.