II SA/Ke 736/21

WyrokWSA w Kielcach2021-11-24

Skład orzekający: Dorota Pędziwilk-Moskal, Beata Ziomek, Jacek Kuza

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo ustalił wysokość zasiłku okresowego, uwzględniając zmianę wysokości świadczonych alimentów i przyznanego dodatku mieszkaniowego, zgodnie z przepisami ustawy o pomocy społecznej?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że organ administracji prawidłowo ustalił wysokość zasiłku okresowego. Zmiana wysokości świadczonych alimentów na rzecz syna oraz przyznanie dodatku mieszkaniowego miały wpływ na dochód strony, co zgodnie z przepisami ustawy o pomocy społecznej uzasadniało zmianę wysokości zasiłku. Organ prawidłowo zastosował przepisy dotyczące ustalania dochodu, pomniejszając go o kwotę alimentów i uwzględniając dodatek mieszkaniowy, a także prawidłowo obliczył wysokość zasiłku okresowego jako 50% różnicy między kryterium dochodowym a dochodem strony, co stanowiło minimalną dopuszczalną kwotę.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła odwołania T. M. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji zmieniającą wysokość zasiłku okresowego z powodu niepełnosprawności. Zmiana wynikała ze zwiększenia kwoty płaconych alimentów na rzecz syna oraz przyznania dodatku mieszkaniowego. Skarżący kwestionował sposób ustalenia jego dochodu i żądał przyznania zasiłku w wyższej kwocie. Sąd rozpoznał skargę na decyzję Kolegium.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Sędziowie Sędzia WSA Beata Ziomek (spr.), Sędzia WSA Jacek Kuza, Protokolant Starszy inspektor sądowy Katarzyna Tuz-Stando, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2021 r. sprawy ze skargi T. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 czerwca 2021 r. znak: [...] w przedmiocie zasiłku okresowego oddala skargę. II SA/Ke 736/21 Uzasadnienie Decyzją z dnia 28 czerwca 2021 r. znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta decyzję z dnia 16 lutego 20212 r. nr [...] zmieniającą decyzję z dnia 22 stycznia 2021 r. nr [...] w części wysokości zasiłku okresowego z powodu niepełnosprawności od lutego 2021 r. z 40,00 zł na 100,00 zł, wydanej dla T. M . Jak wynika z akt sprawy, powodem zmiany decyzji organu I instancji z dnia 22.01.2021 r. była zmiana dochodu T. M . W odwołaniu od decyzji z dnia 16 lutego 20212 r. nr [...] T. M. podnosił, że od stycznia 2021 r. osiąga dochód w wysokości 497,29 zł, który pomniejszony o kwotę alimentów, tj. 200,00 zł miesięcznie stanowi kwotę 297,29 zł (497,29 zł - 200,00 zł). Różnica między kryterium dochodowym a faktycznym dochodem wynosi 403,71 zł (701,00 zł - 297,29 zł). W ocenie odwołującego zasiłek okresowy od miesiąca lutego 2021 r. powinien wynosić 201,85 zł (701,00 zł - 297,29 zł = 403,71 zł x 50% = 201,85 zł). Odwołujący podkreślił że "powyższa różnica wynika z faktycznego dochodu otrzymywanego w ramach pomocy przez MOPS w kwocie 297,29 zł miesięcznie na zaspokojenie podstawowych potrzeb niezbędnych do życia, a ustalonym minimum socjalnym związanym z kryterium dochodowym w kwocie 701,00 zł miesięcznie". Z tego względu wnosił o poprawne naliczenie zasiłku okresowego od lutego 2021 r. Rozpatrując odwołanie Kolegium przytoczyło art. 38 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (t.jedn. Dz.U. z 2020 r., poz. 1876), zwanej dalej ustawą, stwierdzając, że przepisy te ściśle regulują przesłanki przyznania zasiłku okresowego i zasady określające jego wysokość, podkreślając, że pod pojęciem dochodu o którym mowa w art. 8 ust. 3 ustawy rozumie się sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku lub w przypadku utraty dochodu z miesiąca, w którym wniosek został złożony, bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pomniejszoną o elementy enumeratywnie wymienione w tym artykule. Kolegium stwierdziło, że decyzją z 22.01.2021 r. nr [...], organ I instancji przyznał T. M. zasiłek okresowy z powodu niepełnosprawności od 1.01.2021 r. do 30.04.2021 r. w kwocie 40,00 zł miesięcznie, przyjmując, że dochód strony wynosił 621,00 zł (497,29 zł + 203,71 zł), na który składał się: zasiłek stały w kwocie 497,29 zł pomniejszony o kwotę alimentów w wysokości 80,00 zł płaconych od sierpnia 2020 r. oraz dodatek mieszkaniowy w kwocie 203,71 zł. Różnica między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej (701,00 zł) a dochodem (621,00 zł) wynosiła 80,00 zł, zaś 50% z tej kwoty to 40,00 zł. W dniu 1.02.2021 r. T. M. poprosił o przeliczenie od m-ca lutego 2021 r. przyznanego zasiłku okresowego w związku ze zmianą wysokości płaconych od m-ca stycznia 2020 r. alimentów z kwoty 80,00 zł na kwotę 200,00 zł. Ustalono, że T. M. ma zasądzone alimenty na rzecz syna w wysokości 600,00 zł miesięcznie i od m-ca stycznia 2021 r. reguluje alimenty w kwocie 200,00 zł miesięcznie. Dalej, na podstawie wywiadu środowiskowego ustalono, że ww. (lat 47) prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Zamieszkuje w lokalu, którego właścicielem jest jego ciotka. Jest osobą bierną zawodowo, nie pracuje i utrzymuje się z pomocy MOPS. Do 30.04.2020 r. miał orzeczony umiarkowany stopień niepełnosprawności i z tego tytułu pobierał zasiłek stały. Decyzją z 12.05.2020 r. przedłużono z urzędu okres przyznania zasiłku stałego od 1.05.2021 r. do 60-go dnia od dnia odwołania stanu epidemii, nie dłużej niż do dnia wydania nowego orzeczenia o niepełnosprawności. Powyższa decyzja została zmieniona decyzją z 15.09.2020 r. do kwoty 645,00 zł (brak dochodu), a od m-ca października 2020 r. do kwoty 497,29 zł z uwagi na zmianę dochodu własnego (przyznanie dodatku mieszkaniowego od września 2020 r. w wysokości 203,71 zł). Kolegium uznało, że zmiana od lutego 2021 r. decyzji z 22.01.2021 r., przyznającej T. M. zasiłek okresowy w zakresie jego wysokości, tj. z kwoty 40,00 zł na kwotę 100,00 zł jest uzasadniona z powodu świadczenia alimentów na rzecz syna w zwiększonej wysokości, tj. 200,00 zł miesięcznie, co ma wpływ na zmianę wysokości zasiłku okresowego. Po ponownym przeanalizowaniu sytuacji dochodowej strony organ ustalił, że do wyliczenia zasiłku okresowego należy przyjąć: zasiłek stały w kwocie 497,29 zł pomniejszony o kwotę płaconych w alimentów, tj. 497,29 zł - 200,00 zł = 297,29 zł oraz dodatek mieszkaniowy w kwocie 203,71 zł przyznany do lutego 2021 r. Łączny dochód wyniósł 501,00 zł. Kryterium dochodowe osoby samotnie gospodarującej wynosi 701,00 zł, z czego 10% to 70,10 zł. Zatem różnica miedzy poprzednim dochodem T. M., tj. 621,00 zł a obecnym dochodem, tj. 501,00 zł wynosi 120,00 zł i jest większa od kwoty 70,10 zł. Tym samym miała wpływ na wysokość zasiłku okresowego. Zdaniem organu odwoławczego, w zaistniałych okolicznościach faktycznych organ I instancji prawidłowo ustalił, że różnica pomiędzy kryterium dochodowym wynoszącym 701,00 zł a dochodem w wysokości 501,00 zł wynosi 200,00 zł, zaś 50% z tej kwoty stanowi 100,00 zł. Z tych względów organ I instancji przyjął, że w sprawie wystąpiła przesłanka zmiany decyzji i ustalił wysokość zasiłku okresowego, uwzględniając zmianę sytuacji dochodowej. Skoro zmiana sytuacji dochodowej nastąpiła w miesiącu styczniu 2021 r., ustalona kwota zasiłku okresowego w wysokości 100,00 zł obowiązuje od miesiąca następnego, tj. lutego 2021 r. W uzasadnieniu podkreślono również, że decyzją z 3.02.2021 r. znak: [...] organ I instancji przyznał T. M. dodatek mieszkaniowy na dalszy okres, tj. od 1.03.2021 r. do 31.08.2021 r. w kwocie 204,30 zł miesięcznie. Kwota ta jest wyższa od kwoty dodatku mieszkaniowego pobieranego do lutego 2021 r. o 0,59 zł, a zatem zmiana dochodu nie przekroczyła 10% i tym samym kwota zasiłku okresowego na kwiecień 2021 r. pozostała bez zmian. Również wysokość pobieranego zasiłku stałego pozostała w niezmienionej wysokości. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach T. M. wniósł o uchylenie decyzji Kolegium, a także przyznanie zasiłku okresowego w kwocie 645 zł miesięcznie jako należnego i wyrównanie tego świadczenia począwszy od daty złożenia przez niego zażalenia na decyzję MOPS w przedmiotowej sprawie. Skarżący zarzucił zaskarżonej decyzji nie uwzględnienie w zestawieniu osiąganych przez niego dochodów, wydatku pomniejszającego sumaryczny dochód o kwotę alimentów świadczonych na rzecz jego syna K., zgodnie z art. 8 pkt 3 ustawy. Zdaniem skarżącego, jego sumaryczny dochód wynosi 849 zł miesięcznie (645 zł zasiłek stały + dodatek mieszkaniowy w kwocie 204,30 zł) pomniejszony o 200 zł tytułem płaconych alimentów pozwala na ustalenie zasiłku okresowego w kwocie 645 zł. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1, art. 2 i art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania jeżeli miały lub mogły one mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W rozpatrywanym przypadku kontrola sądowoadministracyjna takich naruszeń prawa nie wykazała. Kwestią sporną w niniejszej sprawie jest wysokość przyznanego skarżącemu zasiłku okresowego, z uwagi na zmianę sytuacji dochodowej, o której mowa w art. 106 ust. 5 ustawy. Stosownie do treści tego przepisu, decyzję administracyjną zmienia się lub uchyla na niekorzyść strony bez jej zgody w przypadku zmiany przepisów prawa, zmiany sytuacji dochodowej lub osobistej strony, pobrania nienależnego świadczenia, a także można zmienić lub uchylić decyzję, jeżeli wystąpiły przesłanki, o których mowa w art. 11, art. 12 i art. 107 ust. 5. Zmiana decyzji administracyjnej na korzyść strony nie wymaga jej zgody. Jak wynika z akt skarżący pobierał zasiłek okresowy na podstawie decyzji wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta z 22.01.2021 r. w kwocie 40 zł miesięcznie przyznanej na okres od 1.01.2021 r. do 30.04.2021 r. Ustalając kwotę świadczenia organ przyjął dochód skarżącego w kwocie 621 zł, na który składał się zasiłek stały w kwocie 497 zł + dodatek mieszkaniowy w kwocie 203,71 zł; pomniejszony o kwotę alimentów w wysokości 80 zł. Stosownie do treści art. 38 ust. 2 ustawy zasiłek okresowy ustala się: w przypadku osoby samotnie gospodarującej - do wysokości różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby, z tym że miesięczna kwota zasiłku nie może być wyższa niż kwota kryterium dochodowego na osobę w rodzinie; Jak stanowi art. 38 ust. 3 ustawy, kwota zasiłku okresowego ustalona zgodnie z ust. 2 nie może być niższa niż 50% różnicy między: kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby; Kwota zasiłku okresowego nie może być niższa niż 20 zł miesięcznie (art. 38 ust. 4). Kryterium dochodowe określone przez ustawodawcę w art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy dla osoby samotnie gospodarującej wynosi 701 zł. Stosownie do art. 8 ust. 3 ustawy za dochód uważa się sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku lub w przypadku utraty dochodu z miesiąca, w którym wniosek został złożony, bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pomniejszoną o: miesięczne obciążenie podatkiem dochodowym od osób fizycznych i koszty uzyskania przychodu; składki na ubezpieczenie zdrowotne określone w przepisach o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz ubezpieczenia społeczne określone w odrębnych przepisach; kwotę alimentów świadczonych na rzecz innych osób. Zgodnie art. 8 ust. 4 ustawy do dochodu ustalonego zgodnie z ust. 3 nie wlicza się: jednorazowego pieniężnego świadczenia socjalnego; zasiłku celowego; pomocy materialnej mającej charakter socjalny albo motywacyjny, przyznawanej na podstawie przepisów o systemie oświaty; wartości świadczenia w naturze; świadczenia przysługującego osobie bezrobotnej na podstawie przepisów o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy z tytułu wykonywania prac społecznie użytecznych; 5a) świadczenia pieniężnego, o którym mowa w ustawie z dnia 20 marca 2015 r. o działaczach opozycji antykomunistycznej oraz osobach represjonowanych z powodów politycznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 319 i 1578), i pomocy pieniężnej, o której mowa w art. 19 ust. 2 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji i okresu powojennego (Dz. U. z 2020 r. poz. 517), w art. 7a ust. 2 ustawy z dnia 2 września 1994 r. o świadczeniu pieniężnym i uprawnieniach przysługujących żołnierzom zastępczej służby wojskowej przymusowo zatrudnianym w kopalniach węgła, kamieniołomach, zakładach md uranu i batalionach budowlanych (Dz. U. z 2020 r. poz. 619), w art. 5a ust. 2 ustawy z dnia 31 maja 1996 r. o osobach deportowanych do pracy przymusowej oraz osadzonych w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz. U. z 2019 r. poz. 1168), w art. 10a ust. 2 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o świadczeniu pieniężnym i uprawnieniach przysługujących cywilnym niewidomym ofiarom działań wojennych (Dz. U. z 2020 r. poz. 684) oraz w art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o działaczach opozycji antykomunistycznej oraz osobach represjonowanych z powodów politycznych; dochodu z powierzchni użytków rolnych poniżej 1 ha przeliczeniowego; świadczenia wychowawczego, o którym mowa w ustawie z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2019 r. poz. 2407), oraz dodatku wychowawczego, o którym mowa w ustawie z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz. U. z 2020 r. poz. 821); świadczenia pieniężnego, o którym mowa w art. 8a ust. 1 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o Karcie Polaka (Dz. U. z 2019 r. poz. 1598); świadczenia pieniężnego przyznawanego na podstawie art. 9 ustawy z dnia 22 listopada 2018 r. o grobach weteranów walk o wolność i niepodległość Polski (Dz. U. poz. 2529); nagrody specjalnej Prezesa Rady Ministrów przyznawanej na podstawie art. 31a ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o Radzie Ministrów (Dz. U. z 2019 r. poz. 1171 oraz z 2020 r. poz. 568 i 695); pomocy finansowej przyznawanej repatriantom, o której mowa w ustawie z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji (Dz. U. z 2019 r. poz. 1472); środków finansowych przyznawanych w ramach działań podejmowanych przez organy publiczne, mających na celu poprawę jakości powietrza lub ochronę środowiska naturalnego; zwrotu kosztów, o których mowa w art. 39a ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (Dz. U. z 2020 r. poz. 910 i 1378 oraz z 2021 r. poz. 4, 619 i 762). Z wniosku skarżącego o ponowne przeliczenie zasiłku stałego i okresowego z 1.02.2021 wynika, że od miesiąca stycznia 2021 r. zmianie uległy raty z tytułu alimentów. Do wniosku załączono kserokopię przekazu pocztowego potwierdzającego wpłatę 200 zł tytułem alimentów na K. M. za miesiąc styczeń 2021 r. Z art. 8 ust. 3 ustawy wynika jednoznacznie, że daje on podstawę do pomniejszenia dochodu o kwotę alimentów i taka sytuacja miała miejsce w analizowanej sprawie. Przyjmując zgodnie z tym przepisem, jako dochód: sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku czyli ze stycznia 2021 r. tj. z tytułu zasiłku stałego w kwocie 497,29 zł (który nie uległ zmianie) + kwotę dodatku mieszkaniowego tj. 203,71 zł dochód ten wynosi 701 zł i ulega pomniejszeniu o kwotę 200 zł, co pozwala przyjąć za dochód kwotę 501 zł. Wbrew zarzutom skarżącego, brak jest podstaw do przyjęcia "sumarycznego" dochodu w wysokości 849,30 zł, na który jak twierdzi składa się zasiłek stały w kwocie 645 zł miesięcznie oraz przyznany dodatek mieszkaniowy w kwocie 204,30 zł miesięcznie. Przede wszystkim, nie wiadomo na jakiej podstawie skarżący utrzymuje, że pobiera zasiłek w kwocie 645 zł, skoro z ustaleń organu wynika, że zasiłek stały to kwota 497,29 zł, a skarżący nie okazuje żadnego dokumentu, a w szczególności decyzji administracyjnej na poparcie swoich twierdzeń. Niezależnie od powyższego należy zauważyć, że skarżący ma przyznany dodatek mieszkaniowy, który w świetle art. 8 ust. 3 i 4 ustawy jako dochód, podlega uwzględnieniu przy ustalaniu wysokości świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej. Powyższe oznacza, że skarżący nie mógłby pobierać zasiłku stałego w kwocie najwyższej przewidzianej w ustawie o pomocy społecznej tj. 645 zł. Stosownie bowiem do treści art. 37 ust. 2 pkt 1 ustawy, zasiłek stały ustala się w przypadku osoby samotnie gospodarującej – w wysokości różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby, z tym że kwota zasiłku nie może być wyższa niż 645 zł miesięcznie. Kwota zasiłku stałego tj. 497,29 zł jaką organ przyjmuje, stanowi różnicę pomiędzy kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej czyli 701 zł a kwotą przyznanego dodatku mieszkaniowego tj. 203,71 zł. Kolegium prawidłowo uznało, że zmiana wysokości świadczonych alimentów w świetle art. 106 ust. 3a ustawy, miała wpływ na wysokość zasiłku okresowego. Przepis ten stanowi, że zmiana dochodu osoby samotnie gospodarującej lub rodziny w okresie pobierania świadczenia pieniężnego nie wpływa na wysokość świadczenia pieniężnego, jeżeli kwota zmiany nie przekroczyła 10% odpowiednio kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej lub kryterium dochodowego na osobę w rodzinie. W realiach niniejszej sprawy różnica pomiędzy poprzednim a obecnym dochodem wynosi: 621 zł – 501 zł = 120 zł i przekracza 10% kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej (10% z 701 zł = 70,10 zł). Stosownie do art. 38 ust. 2 pkt 1 ustawy, zasiłek okresowy ustala się w przypadku osoby samotnie gospodarującej - do wysokości różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby, z tym, że kwota zasiłku nie może być wyższa niż kwota kryterium dochodowego na osobę w rodzinie miesięcznie. Jednocześnie minimalna wysokość zasiłku okresowego dla takich osób nie może być niższa niż 50% różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby. (art. 38 ust. 3 pkt 1 ustawy), jak również nie może być niższa niż 20 zł miesięcznie (art. 38 ust. 4 ustawy). Okres na jaki jest przyznawany zasiłek okresowy ustala – jak stanowi art. 38 ust. 5 ustawy – ośrodek pomocy społecznej na podstawie okoliczności sprawy. Przenosząc powyższe rozważania na grunt konkretnej sprawy za prawidłowe należy uznać stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego w zakresie kryteriów obowiązujących przy ustalaniu prawa do zasiłku okresowego oraz uznaniowego charakteru decyzji w części określającej wysokość tego zasiłku (jak również okresu na jaki zostanie przyznane to świadczenie). Uznanie pozostawione organowi pomocy społecznej w zakresie wysokości zasiłku nie jest dowolne lecz zostało ograniczone poprzez określenie górnej i dolnej granicy świadczenia. Organ pomocy społecznej przyznał T. M. zasiłek okresowy w kwocie 100 zł miesięcznie tj. w minimalnej wysokości. Wysokość świadczenia została obliczona na podstawie art. 38 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 38 ust. 3 pkt 1, jako 50% różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej (701 zł) a dochodem wnioskodawcy (501 zł). Ponieważ różnica ta wynosi 200 zł to 50% z kwoty 200 zł, stanowi kwotę 100 zł. Jak zgodnie podkreśla się w doktrynie i orzecznictwie decyzja wydana w oparciu o przepis zawierający element uznania jest decyzją uznaniową co oznacza, że organ administracyjny "może" podjąć w sprawie rozstrzygnięcie ale nie ma nakazu ustalenia określonej treści rozstrzygnięcia. Element uznaniowości nie świadczy jednak o tym, że decyzja polega na zupełnej dowolności działania organu. Decyzje wydawane według uznania administracyjnego podlegają kontroli sądowej pod względem ich zgodności z prawem, albowiem wymaga zbadania to, czy w ogóle dopuszczalne było uznanie administracyjne, czy przy wydawaniu decyzji nie przekroczono granic uznania administracyjnego oraz czy prawidłowo uzasadniono – w zgodzie z art. 7 kpa – wybór danego rozstrzygnięcia sprawy. W orzecznictwie dotyczącym świadczeń z zakresu pomocy podkreślono, że uzasadnienie decyzji powinno zawierać ustalenia organu dotyczące możliwości płatniczych ośrodka pomocy społecznej. Z przepisów prawa regulujących tryb przyznawania tego typu świadczeń wynika bowiem, że udzielając świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej organ kieruje się ogólnymi zasadami wyrażonymi w art. 3 ust. 3 i 4 cyt. ustawy tzn.: dostosowywania rodzaju, formy i rozmiaru świadczeń do okoliczności konkretnej sprawy jak również uwzględniania potrzeb osób i rodzin korzystających z pomocy, jeżeli potrzeby te odpowiadają celom i mieszczą się w możliwościach pomocy społecznej. Akta administracyjne zawierają dowody, (wskazywane przez Kolegium pismo przewodnie MOPS z dnia 25.06.2021 r.) potwierdzające, że możliwości finansowe tego ośrodka pomocy społecznej są ograniczone. Gmina od wielu lat udziela zasiłków okresowych jako 50% różnicy między kryterium dochodowym osoby/rodziny, a dochodem osoby/rodziny, ponieważ dysponuje na ten cel ograniczonymi środkami finansowymi. Kolegium podkreśla, że Ośrodek znajduje zrozumienie dla sytuacji materialnej odwołującego i udziela mu pomocy na miarę swoich możliwości. Z wyjaśnień organu I instancji zawartych w piśmie z dnia 29.03.2021 r. wynika, że T. M. oprócz zasiłku stałego korzysta z pomocy w formie zasiłku celowego na zakup żywności w ramach programu wieloletniego "Posiłek w szkole i w domu", m.in. od stycznia 2021 r. do kwietnia 2021 r. w wysokości 130,00 zł miesięcznie i od maja 2021 r. do października 2021 r. w wysokości 130,00 zł miesięcznie. Ww. został również objęty pomocą w formie zasiłku, okresowego na dalszy okres, tj. od maja 2021 r. do października 2021 r. w wysokości 100,00 zł miesięcznie. Powyższe okoliczności świadczą o tym, że organ przyznając skarżącemu pomoc w formie zasiłku okresowego w najniższej wysokości nie naruszył prawa i nie przekroczył granic uznania administracyjnego. Żądanie przyznania zasiłku okresowego w kwocie 645 zł z wyrównaniem od daty złożenia zażalenia na decyzję organu I instancji, nie znajduje uzasadnienia w przepisach prawa, które określają zasady ustalania wysokości tego świadczenia. Z podniesionych wyżej względów Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że organ wydając decyzję nie naruszył przepisów prawa i nie przekroczył granic uznania administracyjnego, a zatem skarga wniesiona na taką decyzję podlega oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło