II SA/Ke 748/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Kobylecka (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Sędzia WSA Beata Ziomek, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Sebastian Styczeń, po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2013 r. na rozprawie sprawy ze skargi E. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe. E.S.wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, utrzymującą w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...], przyznającą jej świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością opieki nad babcią J. S. w kwocie 520 zł miesięcznie, na okres od 1 listopada 2012r. do 31 grudnia 2012r. W podstawie prawnej decyzji wskazano przepisy art. 17, art. 20 ust. 3, art. 23, art. 26 ustawy o świadczenia rodzinnych (Dz.U. z 2006r. Nr 139, poz. 992 ze zm.) oraz art. 13 ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2012r. poz. 1548). W skardze E.S. wnosząc o stwierdzenie nieważności decyzji lub o jej uchylenie, zarzuciła (poza naruszeniem art. 6, art. 7, art. 8 oraz art. 35 § 1, § 2, § 3 w zw. z art. 24 ust. 2 k.p.a.) naruszenie art. 13 i art. 11 ustawy z dnia 7 grudnia 2012r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw - poprzez przyznanie jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, skutkujące przyznaniem świadczenia pielęgnacyjnego jedynie za okres do czasu wejścia w życie powołanej ustawy oraz art. 24 ust. 4 ustawy o świadczeniach rodzinnych z dnia 28 listopada 2003r. - poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, polegające na przyznaniu świadczenia pielęgnacyjnego na czas określony, w sytuacji gdy orzeczenie o niepełnosprawności zostało wydane na stałe i świadczenie takie przysługuje na czas nieokreślony. Ponadto zarzucono naruszenie art. 2 Konstytucji RP, tj. zasady ochrony praw nabytych - poprzez wydanie decyzji nieuwzględniającej uzyskanego uprawnienia do otrzymania świadczenia pielęgnacyjnego przez okres nieokreślony i tym samym pozbawienie skarżącej nabytego przez nią prawa do otrzymania świadczenia przez czas nieokreślony. Skarżąca zarzuciła, że przysługiwało jej prawo do otrzymania przedmiotowego świadczenia pielęgnacyjnego na czas nieokreślony od listopada 2012r. (wniosek złożyła 14 listopada 2012r.), ale z uwagi na brzmienie art. 11 ustawy zmieniającej okres, na jaki przyznane zostało świadczenie winno ulec skróceniu do dnia 30 czerwca 2013r. Ustawodawca przewidział bowiem ograniczenie okresu wypłacania wszystkich przyznanych na podstawie dotychczasowych przepisów świadczeń pielęgnacyjnych do dnia 30 czerwca 2013r., po upływie którego decyzje wydane na podstawie przepisów dotychczasowych wygasają z mocy prawa (art. 11 ust. 3 ustawy zmieniającej). W ocenie skarżącej ten przepis potwierdza także, że w przypadku uzyskania prawa do otrzymania świadczenia jeszcze przed wejściem w życie ustawy zmieniającej stosuje się przepisy dotychczasowe, a świadczenia, których wypłacanie zostało określone na czas dłuższy niż do końca 2012r., należy wypłacać jedynie do dnia 30 czerwca 2013r. W ocenie skarżącej, nieprawidłowe jest stanowisko organu, że skarżącej przysługuje na podstawie przepisów dotychczasowych świadczenie pielęgnacyjne jedynie za okres od dnia 1 listopada 2012r. do 31 grudnia 2012r. (naruszenie art. 13 i art. 11 ustawy zmieniającej), a skarżąca winna złożyć nowy wniosek o przyznanie nowej formy świadczenia pielęgnacyjnego, tj. specjalnego zasiłku opiekuńczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W dniu 25 czerwca 2013r. został skierowany do Trybunału Konstytucyjnego wniosek Rzecznika Praw Obywatelskich wniosek o stwierdzenie niezgodności art. 11 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 7 grudnia 2012r o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2012r., poz. 1548) z zasadą zaufania do państwa i prawa oraz zasadą ochrony praw nabytych wynikającymi z art. 2 Konstytucji RP. Stosownie do treści art. 11 ust. 1 cyt. ustawy, osoby uprawnione do świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie przepisów dotychczasowych zachowują prawo do tego świadczenia w dotychczasowej wysokości do dnia 30 czerwca 2013r., jeżeli spełniają warunki określone w przepisach dotychczasowych. Zgodnie z ust. 3 tego przepisu, wydane na podstawie przepisów dotychczasowych decyzje o przyznaniu prawa do świadczenia pielęgnacyjnego wygasają z mocy prawa po upływie terminu, o którym mowa w ust. 1. Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 200, – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W ocenie Sądu, rozstrzygnięcie Trybunału Konstytucyjnego w zakresie wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich o stwierdzenie niezgodności art. 11 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 7 grudnia 2012r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2012r., poz. 1548) z zasadą zaufania do państwa i prawa oraz zasadą ochrony praw nabytych wynikającymi z art. 2 Konstytucji RP, który został zarejestrowany w Trybunale Konstytucyjnym pod sygn. K 27/13, będzie miało wpływ na ocenę legalności zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że zachodzi w sprawie przesłanka do zawieszenia postępowania sądowego, o której mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. i zawiesił postępowanie sądowe do czasu rozstrzygnięcia sprawy przed Trybunałem Konstytucyjnym (sygn. K 27/13 ).